Stralend rent Egbert Zijlstra uit Barger-Oosterveld naar de finish. Foto: Boudewijn Benting
Acht mijl hardlopen in plaats van de vertrouwde 4? Mwaoh. Het gros van de deelnemers aan de 4 Mijl van Emmen hield het zondag bij de oude vertrouwde afstand. „Voor mij is dit ver genoeg.”
Kwiek rent hij op de finish af, ondanks zijn respectabele leeftijd van 75 jaar. Egbert Zijlstra uit Barger-Oosterveld is dan ook niet de minste hardloper. Een laatbloeier, die na zijn pensionering het rennen van vroeger weer oppakte en tot grote hoogte klom.
Het leverde hem vorig jaar in Zweden een gouden (10 kilometer) en zilveren (halve marathon) medaille op op de wereldkampioenschappen atletiek voor masters.
Het was óók het moment dat hij besloot gas terug te nemen, mede door blessures waar hij mee te maken kreeg.
‘Je lichaam doet niet meer wat je geest wil’
„Ik probeer echt rustiger aan te doen, al valt het niet mee. Dan voel je je goed en ga je toch weer meer doen. Maar als je ouder bent, duurt het herstel langer. Je lichaam doet niet meer wat je geest wil.”
Rustig aan doen is een relatief begrip. In het geval van Zijlstra betekent het dat hij alleen nog meedoet aan regionale hardloopevenementen, zoals de 4 Mijl van Emmen. Op het programma stond deze keer ook de dubbele afstand van 8 mijl (12,87 kilometer), maar daar besloot Zijlstra zich niet aan te wagen.
„Vier mijl is voor mij ver genoeg. Ik wil nu vooral genieten. Ik probeer nog steeds zo hard mogelijk te gaan, maar wil niet in zak en as zitten als het minder gaat.”
Nog altijd traint hij twee keer in de week op de baan van atletiekvereniging De Sperwers. De laatste weken rende hij dik 50 kilometer per week. „Vier à vijf trainingen. Duurloopjes, tempoloopjes en intervaltrainingen.”
Het heeft resultaat gehad. Zijlstra loopt de 4 mijl uit in zo’n 27 minuten. „Ik ben heel tevreden”, puft hij na afloop. „Het ging bijzonder goed!”
‘Eigenlijk te warm’
Zoals Zijlstra komen de meesten voor de 4 mijl en niet voor de 8. Voor laatstgenoemde afstand, terug van weggeweest, tekenden vierhonderd renners: een tiende van het totaal. Een van hen is Ilona Slomp (42) uit Klijndijk, die na gedane arbeid ligt bij te komen op een massagetafel.
Nog niet eerder deed ze de 8 mijl. „Maar volgende week loop ik de 10 mijl bij de Cascaderun in Hoogeveen. Dit is een mooie training”, zegt ze. Ze vond het goed te doen. Het weer was ook ideaal, zou je zeggen. Alhoewel... „Ik vond het eigenlijk te warm. Je loopt je snel warm.”
Ilona Slomp krijgt een massage van Ilse Prins van EMFysio. Foto: Boudewijn Benting
Even verderop staan hardloopvrienden Wouter Bierens (34) en Arjen Kiers (39) uit Emmen na te genieten. Wouter heeft een waterzak op zijn rug waaruit hij tijdens het rennen slokjes water kan nemen. „Dat vind ik handig. Ik heb totaal geen last van dat ding op mijn rug. Er zit maar een litertje water in.”
Ook zij zijn in training; Wouter voor de kwart marathon in Rotterdam en Arjen voor de 10 mijl op de Cascaderun. „Dit was heel leuk om te doen. Perfect weer en een leuke route!”
Vierduizend deelnemers: 40 procent meer dan vorig jaar
Organisator Paul van Put uit Groningen is tevreden over de deelname aan deze negende editie van wat nu officieel Peter van Dijk Projects 4 Mijl van Emmen heet. In totaal schreven zich vierduizend mensen in, inclusief de Kids Run. „Dat is 40 procent meer dan vorig jaar. We komen aardig dicht bij het niveau van voor corona.” Toen verschenen zo’n vijfduizend fanatiekelingen aan de start.
De lopers kwamen uit het hele land en ook uit Duitsland, dankzij de samenwerking die Van Put heeft opgezet met de Lingen City Lauf.
Blije gezichten en bloemen van het publiek. Foto: Boudewijn Benting
Van Put, zelf ook een hardloper, stond voor de tweede keer aan het roer. Hij nam het stokje over van initiatiefnemers Richard Klein en Dennis Blaak, die het in 2023 niet meer rond kregen kregen. Dat jaar moest Emmen het zonder de 4 Mijl doen. Van Put wil het hardloopevenement elk jaar laten groeien door nieuwe elementen toe te voegen. De 8 mijl is daar een voorbeeld van.
