Knuffels op de stoep van het huis waar het 6-jarige meisje woonde, aan de Julianastraat 55 in Stadskanaal. Foto: Erik Riensema
Een lichtbruine teddybeer in een roze adidas-shirtje. Een paarse eenhoorn, een blauwe Stitch, een rij pluche puppy’s en kittens. Sinds afgelopen weekend liggen ze op de stoep van Julianastraat 55. Stille getuigen, neergelegd door jongeren uit Nieuw-Buinen en Stadskanaal die hun verdriet en medeleven willen tonen. Knuffels voor twee kleine kinderen die in deze buurt zo verschrikkelijk werden mishandeld.
De Parkwijk komt langzaam op adem na een week die niemand snel zal vergeten. Op Hemelvaartsdag werd Stadskanaal landelijk voorpaginanieuws. Tegen twee moeders uit de gemeente loopt een strafrechtelijk onderzoek wegens extreme kindermishandeling. Een meisje van 6 en een jongetje van 7 zouden door hun eigen moeders stelselmatig zijn mishandeld en verwaarloosd. Het Openbaar Ministerie bevestigde het onderzoek na vragen van Dagblad van het Noorden, dat de zaak donderdag naar buiten bracht.
Schokkende feiten
De feiten die uit twee rechtbankverslagen van de kinderrechter in Groningen naar voren komen, zijn ronduit schokkend. Het 6-jarige meisje werd langdurig geslagen met een bezemsteel, geschopt, opgesloten en met kabelbinders vastgebonden aan leidingwerk in een kelder. Soms zo dat ze niet eens kon zitten. Ze kreeg amper te eten, werd onder koude douches gezet en moest soms haar eigen braaksel van de grond opeten. De mishandelingen werden ook gefilmd. Volgens de kinderrechter is sprake van mensonterende voedings- en strafpraktijken.
Begin februari kwam het kind ernstig ondervoed, onverzorgd en uitgedroogd op de intensive care van het Universitair Medisch Centrum Groningen terecht. Artsen brachten haar in kunstmatige coma en moesten haar beademen. Het meisje overleefde, maar haar gebit is ernstig aangetast. Ook het 7-jarige zoontje van de vriendin werd mishandeld en moest de gruwelijkheden tegen het andere kind van dichtbij meemaken.
De moeder van het meisje zou de mishandelingen hebben gepleegd onder dwang van haar vriendin, die eveneens in Stadskanaal woont, in de Oranjestraat. Volgens de kinderrechter oefende die vriendin een vergaande mate van controle uit. Ze had toegang tot het mailaccount, de bankpas en bankrekening van de moeder, maakte aanzienlijke geldbedragen over naar zichzelf en familieleden, en had software op de telefoon van haar vriendin geïnstalleerd om haar te kunnen volgen. Beide vrouwen, 31 en 33 jaar oud, zijn geschorst uit het ouderlijk gezag.
Woede bereikt vier adressen
De zaak raakt verschillende plekken in de Parkwijk. Het 6-jarige meisje woonde met haar moeder aan de Julianastraat 55. Het 7-jarige jongetje woonde aan de Oranjestraat, met zijn moeder - de vriendin van de andere verdachte. Aan de Koninginnelaan woont de oma van het jongetje.
En dan is er Julianastraat 54, het hoekhuis pal naast het huis van het meisje. Daar woont een broer van haar moeder, met zijn gezin. Zij hebben volgens mensen om hen heen geen rol in de zaak, sterker, zij zouden zelf meermaals meldingen hebben gedaan bij instanties. Donderdag belandde de woede ook bij hun voordeur. De ramen werden -evenals bij de drie andere woningen- ingegooid. Het huis staat sindsdien dichtgespijkerd en achter bouwhekken.
Vervroegde aanhouding
De twee verdachten werden donderdagmiddag in Stadskanaal aangehouden. Politie en Openbaar Ministerie haalden de geplande arrestaties naar voren vanwege de maatschappelijke onrust die op die dag was ontstaan, en de daarbij horende veiligheidsrisico’s. Beiden zitten in beperkingen en mogen alleen met hun advocaat spreken. Verdere mededelingen blijven daarom uit.
Donderdagavond was het in de Julianastraat een komen en gaan van mensen. Auto’s reden langzaam langs de panden. „Dat binn’n aalmoal ramptoerist’n”, schreeuwde een vrouw met grijs haar terwijl de spaanplaten tegen de gevels werden geschroefd. De sfeer was grimmig. Iemand legde op een onbewaakt moment een pakketje bij de woning aan de Oranjestraat, alsof er een bom was afgeleverd. De politie was not amused.
Geruchten gonsden over een jacht van Knoalsters op de twee moeders, die snel uit Stadskanaal zouden zijn vertrokken. Toen het Openbaar Ministerie ‘s avonds laat de aanhouding bekendmaakte, klonk er op straat gejuich. „Sleutel weggooien. Nooit meer over proat’n”, verzuchtte een man. Daarna viel het gesprek stil. Wat moet je er ook over zeggen.
Noodverordening
Burgemeester Klaas Sloots stelde donderdagavond een noodverordening in voor een afgebakend gebied in de Parkwijk, tussen Hoofdkade, Julianastraat, Stationslaan en Brugkade. Wie zonder redelijk doel het gebied binnenkwam, was strafbaar. Een samenscholingsverbod gold voor groepen van drie of meer personen. Het was verboden stokken, stenen, knuppels, vuurwerk of brandversnellende middelen mee te dragen. Wie de regels overtrad, riskeerde maximaal drie maanden hechtenis of een boete tot 5.500 euro.
Vrijdag deed de burgemeester een persoonlijk beroep op alle inwoners. „Er zijn kinderen ernstig mishandeld. Hier zijn geen woorden voor”, zei hij. „Ik begrijp de woede en het verdriet dat veel mensen voelen. Dat gevoel deel ik. Maar ik doe een dringend beroep op alle inwoners: laat de politie en justitie hun werk doen.” Vernielingen helpen de kinderen niet, vervolgde hij. Sterker, ze belemmeren juist het onderzoek en maken de wijk onveiliger.
Diezelfde avond nog werd een minderjarige jongen door de politie in Stadskanaal aangehouden. Hij wordt verdacht van het plegen van vernielingen aan een woning in de Oranjestraat. De verdachte komt uit de gemeente Stadskanaal. De politie zoekt nog naar de dader(s) van de vernielingen aan de woningen in de Julianastraat en de Koninginnelaan.
Zondag werd de noodverordening ingetrokken. Volgens Sloots was de rust al zaterdag teruggekeerd, mede doordat toen de eerste knuffels en bloemen op de stoepen verschenen. Volgens hem maakte de boosheid in de loop van het weekend plaats voor verdriet en medeleven met de kinderen. De politie blijft zichtbaar aanwezig in de wijk; camerabeelden van de vernielingen worden bestudeerd.
Verbijstering
In de Parkwijk overheerst sinds donderdag verbijstering. „Dit zagen we absoluut niet aankomen”, zei een opa op weg naar de speeltuin tegen het Dagblad van het Noorden. Het 7-jarige jongetje, vertelde hij, werd in de watten gelegd: een fatbike, een elektrische step, hij had alles. Het kind speelde geregeld in het speeltuintje.
Een andere bewoner, vijftig jaar geleden in de Parkwijk geboren, vatte het kort samen: „Ik zei deze week nog tegen mijn vrouw: het zal hier toch niet gebeuren?” Een buurvrouw vertelde dat de kinderen geregeld en met veel plezier in de speeltuin speelden. Van mishandeling had niemand iets gemerkt, zegt ze. Noem het naïef, maar zo ervaart zij het. Een andere buurvrouw vertelde dat ze het meisje wel eens met een blauwe plek had gezien. Verontrustend, maar zelf kreeg ze vroeger ook wel eens een tik.
Onbeantwoorde vragen
Tegelijk dringt de grote vraag zich op: hoe heeft dit zo lang kunnen doorgaan? De basisschool van het 6-jarige meisje trok meermaals aan de bel. Bij Veilig Thuis kwamen begin 2025 al meldingen binnen. In de loop van dat jaar werden de signalen vanuit school sterker. Het meisje zag er slecht uit, had verwondingen in haar gezicht, viel tijdens lessen spontaan in slaap en kreeg op school extra eten omdat ze er koud en ondervoed uitzag.
In november 2025 verscheen het kind met een snee in haar hoofd op school. Een maand later kwamen hulpverleners op huisbezoek; in het dossier werd toen al gesproken over ‘achterstallig onderhoud in de woning’. Bij een volgend huisbezoek enkele maanden later was de vervuiling de kwalificatie ‘achterstallig onderhoud’ ruim overstegen. Begin februari alarmeerde de basisschool de huisarts omdat het meisje steeds moest overgeven. Een dag later verloor ze het bewustzijn.
Bijna een half jaar later vragen bewoners zich af waarom er met al die meldingen niets is gedaan. Een vergelijkbare vraag stellen de bewoners van Julianastraat 54, die zeggen zelf ook al langer aan de bel te hebben getrokken.
Blinde vlek voor sadistisch geweld
Voor klinisch psycholoog Leony Coppens uit Den Haag is de zaak pijnlijk herkenbaar. De specialist in trauma en veerkracht bij kinderen kreeg de nieuwsberichten donderdag van alle kanten doorgestuurd. Volgens haar zijn omgeving en hulpverlening te naïef geweest. Losse signalen werden opgepikt, maar niet snel genoeg samengelegd tot de conclusie dat het ging om structurele, kwaadaardige mishandeling.
Mensen blijven hangen in de gedachte dat ouders altijd het beste met hun kinderen voorhebben en dat geweld dus wel uit onmacht zal voortkomen. „Er is een heel klein percentage ouders dat helemaal niet het beste voorheeft”, aldus de Haagse psycholoog. In Nederland is naar deze categorie daders nog nauwelijks onderzoek gedaan. In de Verenigde Staten wel: child torture wordt het daar genoemd. Daders halen er een sadistisch genoegen uit, en bijna altijd worden er geluidsopnames en video’s gemaakt — zoals in deze zaak ook gebeurde.
Opvallend is bovendien dat het in de Amerikaanse studies in 100 procent van de gevallen om een moeder of stiefmoeder ging. Coppens pleit voor meer onderzoek in Nederland en meer kennis bij jeugdzorgprofessionals, zodat dit type daderprofiel eerder wordt herkend. Voor het 6-jarige meisje en het 7-jarige jongetje is een gerichte traumabehandeling onvermijdelijk. Toch is de trauma-expert hoopvol. Wat de kinderen nu vooral nodig hebben, is een stabiele omgeving met fijne relaties om hen heen. Zodat ze weer vertrouwen krijgen — in volwassenen en in zichzelf.
Stille getuigen
Op de stoep aan de Julianastraat brengen jongeren uit de regio iets anders dan stenen of woede. Knuffels. Tientallen pluche dieren liggen voor de woning waar het 6-jarige meisje tot voor kort woonde. Een lichtbruine teddybeer in een roze adidas-shirtje neemt prominent plaats, omringd door eenhoorns, beren in alle maten, een Bulbasaur, een Stitch.
Het initiatief kwam van Marcella Moesker (16) uit Nieuw-Buinen, die de twee gezinnen kent. „Ze zat er heel erg mee en wilde wat doen”, vertelt haar moeder. Marcella vroeg eerst toestemming thuis en daarna bij de politie, die akkoord gaf. Via Facebook en Snapchat sloten vrienden en vriendinnen uit Nieuw-Buinen en Stadskanaal zich aan. De meeste knuffels haalde Marcella uit haar eigen kamer. Bewust koos ze voor de Julianastraat: daar woonde het meisje, op nummer 55, en daar komen de meeste mensen voorbij.
Omdat veel mensen denken dat de actie alleen voor het meisje is, benadrukt ze nog even dat het ook voor het 7-jarige jongetje bedoeld is, die aan de Oranjestraat woonde.
Inmiddels zijn de knuffels lang niet meer de enige getuigen. Bij de huizen liggen ook kaarsjes, hartjes en bloemen. Mensen komen vanuit de wijde omgeving naar Stadskanaal om iets neer te leggen, en ook directe buurtgenoten doen mee: in dezelfde straat als het meisje brachten een moeder en haar dochter een aantal knuffels uit eigen kamer naar het dichtgetimmerde huis en hingen er pluche aan de hekken.
Inzamelingsactie
In de loop van het weekend dook op sociale media een vooraankondiging op voor een stille tocht ‘voor de kinderen van Parkwijk’. Maar dat is maandag weer afgeblazen. Mogelijk wordt nog een andere manier bedacht om als wijk stil te staan bij het drama.
Daarnaast loopt er een inzamelingsactie van een groep Knoalsters, onder wie Cinthia Marcel Steinfelder, Jarno Smit, Markaleida Herbers, Ger Ren Hulskers en Senna Graver. Zij vragen om speelgoed, knuffels, boekjes en andere lieve cadeautjes voor het meisje en het jongetje. „Een klein lichtpuntje in een moeilijke tijd”, schrijven ze in hun oproep op Facebook, zodat de kinderen „even hun verdriet en pijn kunnen vergeten.” Wie iets wil afstaan, kan via de inzamelaars contact opnemen; zij regelen dat de spullen via de juiste mensen bij de kinderen terechtkomen. De actie loopt tot zaterdag 30 juni.
Hoe nu verder
Het strafrechtelijk onderzoek naar de twee moeders is in volle gang. De officier van justitie bestloot maandag dat de twee vrouwen nog eens drie dagen langer vast moeten blijven zitten. De officier van justitie moet nu beslissen of de verdachten zullen worden voorgeleid. De vrouwen zitten in beperkingen. Dat betekent dat ze alleen met hun advocaat mogen praten. Politie en justitie deden al onderzoeken naar de twee moeders, maar hadden hen nog niet aangehouden.
De politie heeft verder een minderjarige jongen uit de gemeente Stadskanaal aangehouden voor vernielingen aan de woning aan de Oranjestraat; meer aanhoudingen kunnen volgen.
De kinderen blijven voor langere tijd onder de hoede van Jeugdbescherming Noord en de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming.
In zijn verklaring sprak de burgemeester woorden uit die in de Parkwijk nog lang zullen blijven hangen: „Stadskanaal is een gemeente waar mensen naar elkaar omzien. Laten we dat nu ook laten zien door ruimte te geven aan het recht en aan de professionals die hun werk doen.” Op de stoep aan de Julianastraat doet de buurt dat al, op haar eigen manier. Met een teddybeer in een roze shirtje. Met een waxinelichtje in een glazen potje. En met een hart vol vragen.
Tijdlijn
* Begin 2025: eerste meldingen over het gezin binnen bij Veilig Thuis.
* November 2025: het 6-jarige meisje verschijnt met een snee in haar hoofd op school.
* Begin februari 2026: het meisje wordt op de intensive care opgenomen en in kunstmatige coma gebracht.
* Donderdag 14 mei 2026: Dagblad van het Noorden bericht over de zaak; rond 15.15 uur worden ramen ingegooid in Oranjestraat, Koninginnelaan en Julianastraat; ‘s avonds worden de twee moeders vervroegd aangehouden; burgemeester stelt noodverordening in.
* Vrijdag 15 mei: burgemeester roept op tot kalmte; minderjarige verdachte aangehouden voor vernielingen.
* Zaterdag 16 mei: rust keert terug in de wijk; eerste knuffels en bloemen verschijnen.
* Zondag 17 mei: burgemeester trekt noodverordening in; mensen uit wijde omgeving leggen knuffels, kaarsjes en hartjes neer.
* Maandag 18 mei: voorarrest twee vrouwen voor drie dagen verlengd.
* Tot zaterdag 30 juni: inzamelingsactie voor speelgoed, knuffels en boekjes voor de twee kinderen. Aanmelden via een speciale Facebookpagina.
* Binnenkort dus geen stille tocht maar wellicht een andere vorm: houd de Facebook-pagina van de Kanaalstreek in de gaten voor actuele informatie.
Zorgen over een kind in je omgeving? Of zelf te maken met mishandeling, verwaarlozing of huiselijk geweld? Bel Veilig Thuis: 0800-2000. Gratis bereikbaar, dag en nacht. Bij acuut gevaar: 112.
Dit overzichtsartikel is samengesteld door de redactie van de Kanaalstreek op basis van eigen bronnen en het Dagblad van het Noorden. Tips of aanvullende informatie voor de Kanaalstreek: kanaalstreek@mediahuis.nl.
