Nanoah Struik is uitgegroeid tot een activist en rolmodel voor de LHBTI+ gemeenschap. Foto: Tatjana Almuli
Eenzaam is Nanoah Struik na de coming-out in de tienerjaren eigenlijk nooit geweest. Toch was het niet altijd even gemakkelijk voor de 25-jarige Struik, de is opgegroeid in Zuidoost-Drenthe en tegenwoordig in Rotterdam woont.
Al op jeugdige leeftijd kreeg Struik al mee wat hoort bij een man of vrouw zijn. ,,Als puber merkte ik echter steeds meer dat ik niet in het hokje van man of vrouw paste. Daarmee kon ik niet voldoen aan de regels en verwachtingen en heb mijn eigen pad gekozen.”
Gender, seksualiteit en andere onderwerpen die kunnen schuren, daar praat Struik graag over. ,,In mijn tienerjaren laveerde ik tussen een stoere meid en een gevoelige jongen. Ik deed er alles aan om de stereotypen over mannen en vrouwen te ontkrachten. Geen jurkjes en zwemmen zonder topje. In bomen klimmen en voetballen. Via Google kwam ik er uiteindelijk achter dat er naast man of vrouw nog genoeg andere opties zijn. Non-binair paste mij het best.”
Struik is in Nederland uitgegroeid tot een activist en rolmodel voor LHBTI+ gemeenschap. ,,Als activist dacht ik even de wereld te kunnen veranderen, maar ik heb geleerd om geduldig te zijn. De scheidslijn tussen genders moet veel minder strak worden, want in de praktijk blijkt het gewoon heel vloeibaar. Ik houd me overigens niet alleen bezig met gender, seksualiteit en binair denken. Het gaat mij ook vooral om mensenrechten in het algemeen”, benadrukt Struik, die hbo Journalistiek studeerde in Zwolle, maar stopte na het behalen van de propedeuse. ,,Daarna heb ik een korte poging gedaan om media & cultuur te studeren aan de Universiteit van Amsterdam, maar ik wilde veel liever gewoon aan het werk.”
Ambassadeur voor het Drents Museum
Voor het werk verhuisde Struik naar de Randstad en woonde onder meer in Alkmaar, Amsterdam, Haarlem en Den Haag. ,,Uiteindelijk ben ik in Rotterdam gaan wonen. Juist door al dat rondzwerven besefte ik hoe erg ik terug verlang naar Drenthe. De liefde voor de geboortesteek is bij mij in de afgelopen jaren enorm gaan groeien. Ik ben niet voor niets trotse ambassadeur van het Drents Museum in Assen.”
Struik is sinds een aantal jaren werkzaam bij BNNVARA en presenteert voor die omroep de informatieve dagelijkse podcast Alledaagse Vragen. ,,Af en toe ben ik te horen op NPO Radio 1. Als ik niet op kantoor in Hilversum ben vind je me vaak in scholen, musea, bibliotheken en theaters.” Vooral online blijft Struik veel zichtbaar. ,,Temeer omdat ik, met mijn Nigeriaanse roots, zelf vroeger de aanwezigheid van zwarte non-binaire personen in de media heb gemist. Op die manier probeer ik een beetje herkenning en steun te bieden.”
‘Familiehuis’ in Wezuperbrug
Struik groeide op aan het Oranjekanaal in Wezuperbrug en verhuisde op driejarige leeftijd met het gezin naar Emmen. ,,Opa Jan woont nog altijd – al ruim zeventig jaar - in mijn geboortedorp. Het huis aan het Oranjekanaal ZZ is ons familiehuis geworden: een plek waar we samenkomen, samen eten en hier en daar een verjaardag vieren.”
Nanoah Struik. Foto: Tatjana Almuli
Onlangs was Struik even terug in Emmen en bij opa Jan in Wezuperbrug. ,,We woonden destijds op loopafstand van opa en oma. Ik kon eindeloos spelen in de tuin, waar mijn geboorteboom nog altijd staat. Het is een lindeboom die in de familie bekend staat als de Nanoah-boom. Binnen klonk vaak de piano van oma. Zij nam me ook mee naar babyzwemmen aan de overkant van het Oranjekanaal, bij ’t Kuierpadtien.”
Droom voor de toekomst
De droom voor de toekomst? ,,Ik hoop binnenkort terug te verhuizen naar Drenthe. Daar wil ik opnieuw een poging doen om mijn plek te vinden. Vandaar uit zal ik ook blijven strijden voor een mooiere, zachtere wereld - in het bijzonder voor mijn elfjarige broertje. Ik zou graag willen dat hij op kan groeien zonder de hoge verwachtingen die de maatschappij hanteert voor mannen. Ik wens voor hem een gendervrije wereld. Ik hoop dat ik daar een bijdrage aan kan leveren, op wat voor manier dan ook.”