Sterspeler Julien Lecat verlaat Lycurgus in tranen na derde verloren finaleduel. ‘Ik zal Groningen missen’

Hij knuffelde zijn teamgenoten een voor een. Waar nodig trok Julien Lecat zijn treurende maten overeind van de wisselbank. De Franse sterspeler van Lycurgus huilde. De passer/loper zette zich in Groningen met een sterk seizoen in de schijnwerpers en vertrekt naar een lucratievere club, nu Orion Stars de play-off om de landstitel in zijn voordeel heeft beslist: 3-0.

„Dit is erg zwaar”, zei Lecat op het moment dat de Doetinchemmers juichend de kampioensbeker in ontvangst namen. „Als je een finale bereikt, dan wil je ‘m winnen. We hebben een geweldig seizoen gehad. We hebben laten zien dat we tegen dit team kunnen vechten. We hebben de kans laten liggen om hier in de eerste wedstrijd te winnen, daarna zijn we wat weggezakt. Ik realiseer me nu dat ik afscheid moet nemen van mijn vrienden in Groningen. Dat maakt me emotioneel.”

Het feestje verpesten, dat was wat Lycurgus zich vooraf ten doel had gesteld. Maar het verweer bij een 2-0 achterstand in de serie bleef beperkt tot een beetje tegensputteren. „Vandaag zat het er niet in. Het ging als een nachtkaarsje uit”, zei Lycurgus-coach Sam Gortzak. Zo groot was de overmacht van Orion dat de afscheid nemende Gijs Jorna bij een plaspauze na de tweede gewonnen set wel even tijd had voor een dolletje. Lachend tikte hij een bekende op de schouder, die sjouwde met blikjes bier: „Heb je er ook een voor mij?”

Illustratief voor het teleurstellende laatste optreden van Lycurgus was de falende servicedruk. De Groningers besloten elke set met een foute opslag. De oplevingen waren steeds van korte duur. Invaller Lars Geerlings maakte een paar mooie punten en Martijn Brilhuis kwam er af en toe lekker door. Lecat besliste een van de weinige fraaie rally’s in zijn voordeel, goed voor 19-17 in de tweede set. Maar het was deze zondag veel te weinig om het Orion lastig te maken.

„We konden vandaag onze service niet vinden, we konden onze serviceontvangst niet vinden”, treurde libero Darian Picklyk, die net als aanvoerder Gijs van Solkema naar verwachting ook volgend seizoen voor Lycurgus speelt. „We wisten dat het moeilijk zou worden, maar hebben dit seizoen veel mensen verbaasd. Het seizoen was al geslaagd voor ons.”

Die succesvolle wederopstanding na het treurige faillissement van 2025 begon eind oktober ook in Doetinchem. Lycurgus had slechts een smalle selectie, die door de financiële problemen pas laat vorm kreeg. Het setje dat de opkrabbelende Groningers destijds wisten te pakken tegen de tweede keus van de regerend landskampioen, gaf meteen enig vertrouwen, maar belangrijker was dat de club op dat moment nog bestond.

De bij elkaar gesprokkelde selectie, met veel buitenlandse spelers die allemaal wat te bewijzen hadden, werd snel een vriendenteam. Lycurgus plaatste zich overtuigend voor de BeNe Conference. Hoogtepunten waren de 3-2 thuiszege op koploper Orion, begin februari onder leiding van een ontketende Lecat, en het duel waarin Lycurgus de Belgische topclub Knack Roeselare aan het wankelen bracht.

Ook het eerste finaleduel in Doetinchem was een thriller voor het collectieve geheugen. Lycurgus kreeg liefst vier wedstrijdpunten, maar tot een stunt kwam het net niet. Daarna ging het bergafwaarts met het eigen niveau, met het derde finaleduel als pijnlijke afsluiter. Orion kon vroegtijdig feest vieren in de derde set (19-10), aan het einde was de kloof tien punten.

Los van die twee laatste kansloze duels, mag coach Gortzak na het comebackseizoen trots zijn op zijn ploeg. „Ik heb een geweldig eerste jaar gehad. Met een mooie groep in een echte volleybalstad, met al die vrijwilligers en fans die ons proberen te helpen. De toekomst van de club is nog wat onduidelijk, ook door onze start na het faillissement van vorig jaar. Maar de geluiden die ik hoor zijn positief. Daar maak ik volgend seizoen graag deel van uit.”

De kans is groot dat Gortzak daarbij hulp krijgt van zijn goede vriend en oud-speler Auke van de Kamp. „We zijn beiden Lycurgianen. Hij organiseerde dit seizoen al een paar teamactiviteiten. Ik zou het alleen maar leuk vinden als hij bij het team betrokken blijft.”

Lecat wiste de tranen nog maar eens uit zijn ogen. „We hebben het geprobeerd. Vandaag lukte het niet. Voor veel jongens was dit de eerste keer in zo’n finaleserie. Als je dat vergelijkt met Ter Maat en Jorna bij Orion... Ik heb in Groningen een geweldige kans gekregen om mezelf te laten zien. Daar wil ik de club, de spelers en de fans voor bedanken. Ik ben al acht jaar professional en heb vaker een club verlaten. Maar met een aantal teamgenoten zal ik zeker contact blijven houden, dat zijn vrienden voor het leven.”