Ongekend sterk Lycurgus nipt ten onder in thriller tegen Orion Stars, ondanks vier wedstrijdpunten

Poe, wat haalde Lycurgus woensdagavond een hoog niveau, te beginnen in de eerste set. Met Elliot Collard voor Rodrigue Manuohalalo in de basisformatie speelden de gasten ronduit indrukwekkend. Stoïcijns sloegen Julien Lecat, Sebastián Pozo Hernández en Martijn Brilhuis hun punten binnen, zelfs onder hoge druk, op spannende momenten in de set.

Een uitstekende manier om de grote woorden van de tegenstander te logenstraffen. „Wij gaan ons opmaken voor de derde landstitel op rij”, kraaide de speaker van dienst bij de opkomst van de spelers.

En Orion startte furieus. Coach Dirk Sparidans bejubelde het eerste punt uitbundig. Met armgebaren jutte hij het thuispubliek op. De titelfavoriet kende een pikstart en liep snel uit naar 5-2. Het bracht de Groningers niet van hun stuk. Lycurgus dichtte het gaatje en stond vanaf halverwege de set steeds twee puntjes voor. Op 23-24 kreeg Brilhuis de eerste kans de 1-0 in sets op het bord te slaan, maar een block van Kjaer voorkwam dat.

Een heerlijke smash en een killblock van Lecat zorgden even later toch voor de verdiende voorsprong: 25-27. Op de tribune vielen bestuurslid Arie Wink en oud-speler Auke van de Kamp elkaar juichend in de armen.

Ook in de tweede set was de beginfase voor Orion (7-3), maar na een fout van Kjaer was de stand weer in evenwicht bij 8-8. Lycurgus maakte twee heerlijke, vrijwel identieke punten via Lecat, na uitstekend verdedigend werk met een hoofdrol voor libero Darian Picklyk (11-12). Daarna haperde de service van de Groningers. De regerend kampioen uit Doetinchem raakte niet van de leg van een succesvolle videochallenge van Gortzak en demarreerde via de afscheidnemende Gijs Jorna naar de setwinst.

Het was slechts de opmaat voor nog meer moois. Het eerste finaleduel groeide naar een ongekend niveau, waarin de twee teams elkaar niets ontliepen. Stond Orion nipt voor, dan pakte Lycurgus zelfbewust de leiding terug. En omgekeerd. Het werd 23-23, met een punt voor de Doetinchemmers dat na een geweldige opslagbom van Pozo Hernández al binnen leek voor de Groningers. Op die stand zorgde een block van Ian Parish, die steeds in z’ n spel kwam, voor het eerste setpunt. Een fout van de ervaren Jannes van der Ham, op jacht naar zijn negende (!) prijs met Orion, besliste het pleit in het voordeel van Lycurgus: 23-25.

Natuurlijk ging de thriller onvermijdelijk naar een vijfde set, hoewel Lycurgus met pijn in de buik zal terugdenken aan een fel betwiste beslissing van de arbiters op 10-11 in het vierde bedrijf. Pesterig vierde de thuisploeg het toegekende punt, waarna het langzaam maar zeker het heft overnam. Het duurde even voor de frustratie bij coach Gortzak was weggezakt. Een uitstekende service van Kjaer vormde daarna de een voorbode voor de setwinst (19-14), waarna Eirik Kavli de stand in sets in evenwicht bracht: 25-19.

De intensiteit, de verbetenheid en wilskracht die Lycurgus de hele avond kenmerkte, deed het plukje Groninger fans op de rode stoelen nog altijd dromen van een ongekende stunt. Op de service van Kjaer sloeg Orion echter het eerste gaatje (3-1), een cruciale start in een duel dat zo gelijkop ging. Jorna besliste een zinderende rally (5-3), Brilhuis mepte een bal uit (7-4) en Pozo Hernández sloeg in het block van Hiago Crins (8-4).

Nooit verdween het geloof of de strijdlust, Lycurgus vocht zich terug tot 11-9 en zelfs 13-13. De spanning bereikte een kookpunt. Na een fout van Ter Maat (uit) had Lycurgus ineens een matchpoint. Jorna redde de meubelen voor Orion en Ter Maat werkte ook het tweede wedstrijdpunt weg. Een derde kans op de Groninger zege ging verloren door een harde service uit van Pozo Hernández, de vierde mogelijkheid werd ongedaan gemaakt door Van der Ham.

Daar ging de kans op een formidabele Groninger dreun in het eerste finaleduel van de best-of-five-serie: 19-17 door Ter Maat, die de twee laatste punten voor zijn rekening nam. Toch hij.

Lycurgus rest trots op een groots optreden, en de kans om zondag de eigen hal in het Alfacollege op zijn kop te zetten. Dit smaakt naar meer.