Annelin Bakker focust na een verloren punt. Foto: Marleen Fouchier
Alsof de duvel ermee speelt. Annelin Bakker liep dinsdag op het ITF-toernooi van Oldenzaal een ernstige polsblessure op en zal volgende week daardoor wederom niet spelen op het ITF-toernooi in haar eigen dorp Haren.
Het huilen stond haar dinsdag nader dan het lachen. Niet zo gek ook, want de jonge tennisster, die vorig jaar nog tweede werd op het NK, dit jaar onder meer het Dr. Van Leeuwentoernooi in Emmen op haar naam schreef en vorige maand nog het ITF-dubbeltoernooi in het Servische Kursumlijska Banja won, heeft inmiddels meer ervaring met lichamelijk ongemak dan haar lief is.
Twee stressfracturen speelden de voormalig jeugdkampioen van Nederland vorig jaar parten en deden haar zelfs even vrezen voor haar tennisloopbaan, totdat een scan uitwees dat ze gewoon kan blijven tennissen op nationaal topniveau.
,,Ik kwam net terug van een bovenbeenblessure’’, zegt de Harense kort na het oplopen van haar nieuwe blessure, ,,niet zo’n ernstige gelukkig, er zat vocht in, en die was weer helemaal genezen. Toen ben ik weer volle bak gaan trainen, want dat kon weer. Ik kreeg daardoor telkens wat last van mijn linkerpols, die ik eigenlijk alleen gebruik bij de backhand en bij de opgooi van de service. Door die te tapen ging het redelijk.’’
‘Ineens ongelooflijk veel pijn’
Op het met 50 duizend dollar gedoteerde ITF-toernooi van Oldenzaal, dat zondag van start ging, ging het echter mis. De eerste ronde van het kwalificatietoernooi overleefde Bakker nog, tegen landgenote Rikke de Koning: 3-6, 7-5, 7-6 (1). ,,Ik had wel last, maar het was nog te doen.’’
Maar in de partij in de tweede ronde, tegen de Duitse Antonia Schmidt (WTA-462) moest ze opgeven. ,,Bij een backhand voelde ik ineens zo ongelooflijk veel pijn’’, zegt Bakker, ,,en ik hoorde ook iets knappen. Ik heb daarna nog één punt gespeeld, maar ik wist al: dit gaat gewoon niet meer.’’ Na 6-2 in de eerste set gaf ze op.
‘Er is maar één toernooi waar ik absoluut sowieso bij wil zijn’
Donderdag gaat een arts kijken naar de pols. ,,Ik vrees dat er een pees is gescheurd, maar ik weet het niet. Ik kan nu niets met die pols doen, ik kan mijn haar niet eens in een staart doen’’, zegt Bakker, die vooral baalt dat ze het toernooi van Haren wéér moet missen.
,,Dat is wel het ergste van alles. Ik moest gisteren ook huilen, want er is maar één toernooi waar ik absoluut sowieso bij wil zijn en dat is Haren.’’
‘Ik weet nu even niet waarvoor ik het nog doe’
Vorig jaar moest ze vanwege haar botproblemen verstek laten gaan en was ze als gastvrouw van de spelers actief. Of dat volgende week ook gaat gebeuren? Bakker weet het even niet. ,,Vorig jaar kon ik er echt nog wel mee omgaan, maar dit is wel een heel harde klap. Ik weet nu even echt niet meer waarvoor ik het allemaal doe. Ik moet nu even op zoek naar discipline en motivatie om hiermee om te gaan.’’
