Van krukjestennis naar de mondiale top 1000: Annelin Bakker uit Haren maakte een bijzonder eerste halfjaar als tennisprof mee. 'Mentaal zat ik een beetje in de knoop'

Vorig jaar werd ze Nederlands kampioen tot en met 18 jaar, haalde ze haar havo-diploma en besloot ze in elk geval een jaar lang alles op alles te zetten om zo ver mogelijk te reiken in de tennissport. Een van de doelen: kwalificeren voor het hoofdtoernooi van een van de junior grand slams; Roland Garros, Wimbledon, de US Open of Australian Open.

Om dat doel te bereiken ging Bakker samen met drie andere tennissers en een trainer van tennisbond KNLTB naar Costa Rica, Ecuador en Colombia, om daar drie hoog aangeschreven jeugdtoernooien te spelen. Die zouden genoeg punten moeten opleveren om zich te kwalificeren voor de juniorversie van Roland Garros in Parijs, waar de beste jeugdtennissers van de wereld zich altijd in mei en juni verzamelen.

Die trip naar Midden-Amerika viel behoorlijk tegen. Niet alleen omdat de hitte overweldigend was, maar vooral ook omdat bleek dat het niveau op die toptoernooien nog wat hoger was dan de KNLTB-leiding van tevoren had ingeschat. ,,We kwamen er eigenlijk niet zo aan te pas’’, vertelt Bakker. ,,Terwijl die trip juist bedoeld was om punten te pakken.’’

Maar ook op mentaal vlak liep het niet zo lekker. ,,Ik liep daar telkens tegen hetzelfde aan’’, vertelt de Harense. ,,Ik verviel te vaak in verhaaldenken: ik dacht dan aan wat de reacties zouden zijn van mensen als ik zou winnen of juist verliezen, wat er met mijn ranking zou gebeuren, enzovoort. Ik wilde zo graag heel goed spelen, maar als je op die manier gaat denken maak je de kans op verlies juist groter.’’

Terug in Nederland bracht een sportpsycholoog uitkomst. ,,Die maakte de vergelijking met een tentamen: daarbij heb je eigenlijk altijd een herkansing. Zo moest ik ook gaan denken. Ik moest er niet zo’n groot ding van gaan maken, maar beseffen dat elke dag een nieuwe kans biedt. Daardoor kwam ik veel ontspannener op de baan te staan.’’

Die houding betaalde zich direct uit: Bakker won begin maart het J100-toernooi in Doorn. ,,Daar was ik op mijn best, daar stond ik ontzettend lekker te tennissen.’’ De zege op de Utrechtse Heuvelrug bracht Bakker weer in de mondiale top 100 bij de junioren, waardoor Roland Garros ineens heel dichtbij kwam.

Maar een week na die toernooiwinst was er ineens weer dikke ellende. Op een zaterdagochtend kon Bakker nauwelijks de trap aflopen, zoveel pijn deed haar linkervoet. In haar derde middenvoetsbeentje bleek het begin van een scheurtje te zitten, een beginnende stressfractuur. ,,Waarschijnlijk door overbelasting gebroken’’, zegt Bakker. ,,Dus ik moest vier weken in het gips en begon daarna weer langzaam met trainen.’’

Dat gebeurde, in het Nationaal Trainingscentrum (NTC) in Amstelveen, op een inventieve manier: met behulp van een krukje met wieltjes. ,,Mijn trainer Raymond Knaap had dat bedacht’’, zegt Bakker. ,,Zo kon ik toch veel doen, maar mijn voet met rust laten. Ik leerde er veel van: rust houden, geduld hebben, maar ook dat je door inventief te zijn ook veel kunt trainen.’’

Inmiddels is Bakker weer helemaal hersteld, speelt ze weer toernooien en gaat het weer goed. Het bewijs leverde ze vorige week. Ze knokte zich op eigen kracht door de zware kwalificatieronden van het ITF-toernooi van Amstelveen, met 60 duizend dollar aan prijzengeld en na ‘Rosmalen’ een van de sterkst bezette tennistoernooien van het land. Bakker versloeg achtereenvolgens Natalia Siedliska en Stephanie Wagner, twee Duitse speelsters die tot de beste 600 tennissters van de wereld horen.

Maar daarmee was de koek nog niet op. In de eerste ronde van het hoofdtoernooi versloeg Bakker totaal onverwacht ook nog eens Jasmijn Gimbrère (22). Die andere noorderling, uit Niebert, is normaal gesproken een maatje te groot voor Bakker, met haar zesde plek op de Nederlandse ranking (Annelin Bakker staat 16de) en plek 465 op de WTA-wereldranglijst. Maar Bakker won het noordelijk onderonsje tegen Gimbrère met 7-5, 7-5, nadat ze in beide sets tegen een achterstand had aangekeken: 0-4 in de eerste en 0-3 in de tweede. ,,Ik bleef ontspannen’’, analyseerde Bakker. ,,Terwijl Jasmijn in beide sets heel goed begon maar daarna onnodige fouten begon te maken.’’

Dankzij die zege klimt de Harense naar een plek bij de beste duizend seniorentennissters van de wereld. Daarmee is een van de doelen gehaald die ze zich in januari van dit jaar stelde.

In de tweede ronde van het hoofdtoernooi van Amstelveen maakte Bakker kennis met het verschil tussen een toptalent in Nederland en een toptalent op wereldschaal. Bakker moest daarin aantreden tegen Brenda Fruhvirtova, een 16-jarig supertalent uit Tsjechië, dat nu al de mondiale top 100 bij de senioren is genaderd. Ze staat 138ste.

Brenda en haar twee jaar oudere zus Linda (WTA-53) gelden als een heuse tennissensatie, worden vaak vergeleken met de zusjes Williams en gaan in de nabije toekomst waarschijnlijk een belangrijke rol spelen in de absolute wereldtop.

In de eerste set was Bakker gewaagd aan de Tsjechische en kreeg ze bij 4-3 zelfs twee breakpoints op 5-3, maar die benutte ze niet en daarna walste Fruhvirtova over haar heen: 6-4, 6-0. ,,Ze sloeg echt alles terug’’, keek Bakker terug. ,,Ik kon in de eerste set meekomen, maar kon net niet die 5-3 maken, doordat zij gewoon elke rally maximaal speelt. Ze heeft nu al zoveel ervaring, zoveel talent ook. Ze kon echt alles. Maar ik ben blij dat ik een set lang aardig mee kon komen.’’

Komende week speelt Bakker een ouderwets nationaal ranglijsttoernooi in Leiden en na een week rust volgen dan drie Nederlandse proftoernooien: Eindhoven, Oldenzaal en het toernooi in haar eigen Haren.