En wéér begeeft een brug in Groningen het. ‘Wie zijn er precies met dit project bezig? Buurman & Buurman?’

We starten bij de Visserbrug. Toeristen raakten er in betere tijden niet uitgekeken op de Hoek van Ameland en op de grachtenpanden aan de Hoge en Lage der A.

Dat is al even geleden: de Visserbrug is deze maand precies twee jaar stuk. Sinds afgelopen zaterdag is ook de vervangende brug - voor fietsers en wandelaars - kapot.

„Wie zijn er precies met dit project bezig? Buurman en Buurman?’’ vraagt iemand op social media zich af, verwijzend naar de animatieserie over twee onhandige klussers.

Een kijkje ter plekke leert dat de Visserbrug - of wat er van over is - er deplorabel bij ligt, om een passant te citeren. Hekken en enorme betonblokken met graffiti erop houden het verkeer tegen.

Om maar niet te spreken van de tijdelijke noodbrug. Al bijna twee jaar ontnemen de houten platen rondom de brug elk uitzicht. Aan de ene kant hebben buurtgenoten middels een schildering getracht iets van schoonheid terug te winnen, aan de andere kant zijn de houten platen zwart geverfd en op slordige wijze voorzien van foto’s uit het verre verleden. Die tonen dat er toen kennelijk wel vaklieden en financiën waren om de Visserbrug deugdelijk te onderhouden.

Door naar de Dorkwerderbrug die sinds maandagavond gestremd is voor alle verkeer. „Gaat ie ooit nog naar beneden?’’ vraagt een vrouw van in de 70 die met haar echtgenoot een knooppuntenroute fietst. De defecte bruggen gooien roet in hun route.

Een ander echtpaar komt aangefietst, ze zijn op de terugweg van de stad naar Zuidhorn. „Vanochtend op de heenweg zagen we hier mannen die met de Dorkwerderbrug bezig waren. Ze deden de brug dicht en lieten schoolkinderen de brug over fietsen. Toen mochten wij er ook over. De brug sloot keurig aan op het wegdek’’, vertelt de vrouw.

Nu niet. De ene na de andere fietser wordt verrast door de versperde brug.

Dat gebeurt ruim twee kilometer richting de stad bij voorheen de Paddepoelsterbrug (1930-2018) niet meer. „Staat deze brug nog op Google maps?”, vraagt een passant over de aangevaren brug. Als het antwoord nee luidt, zegt hij: „Ow, dan komt ie ook niet meer terug.’’

Dat is maar ten dele waar. De brug komt iets verderop terug, maar niet meer voor autoverkeer. Het plan is dat deze hoge, vaste brug in 2027 het levenslicht ziet, maar niets is zeker in bruggenland.

Hetzelfde geldt voor de Gerrit Krolbrug over het Van Starkenborghkanaal die in 2021 kapot is gevaren. „Wat een gribuszooi’’, zegt een meneer op de fiets als hij de met graffiti bekraste restanten van de pontonbrug aanschouwt, het verlaten brugwachtershuisje, de betonblokken en de stalen constructie waarmee een van de twee loopbruggen is veranderd in een fietsbrug.

Hij heeft er lol in om met zijn fiets steevast de loopbrug te nemen. „Die is sneller dan de fietsbrug. Let maar op mij en die man in de blauwe jas die de fietsbrug neemt. Ik win.’’ Hij heeft gelijk. Nog even en er komt een einde aan zijn wedstrijdjes: als alles meezit begint de bouw van de nieuwe Gerrit Krolbrug in 2027, en zijn de zogeheten tuibruggen aan weerszijden van de originele brug verleden tijd.