Annelin Bakker op het complex van TSH in Haren, waar het voor haar allemaal begon. Foto: Jaspar Moulijn
Annelin Bakker (18) uit Haren is als Nederlands kampioen onder 18 op weg naar de mondiale tennistop en koestert haar ‘trigger words’ in het schriftje dat ze elke wedstrijd meeneemt op de baan. ,,Het is zo lekker om tegen die bal aan te rammen. Als ik dat doe, denk ik nergens anders aan.’’
,,Ik wil de beste worden. De beste van de hele wereld. Ja, dat is wat ik wil. Heel simpel, althans zo klinkt het. Ik ga er alles aan doen om het waar te maken. Ik train er keihard voor, elke dag opnieuw, in trainingsweken sta ik tussen de 20 en 25 uur op de baan. En ik train altijd intensief, nooit halfbakken. Als je iets doet, moet je het goed doen, vind ik.
Nu in Costa Rica op eerste trip buiten Europa
Woensdag 25 januari vierde ik mijn 18e verjaardag in Costa Rica. Hier ben ik met drie andere tennissers en onze trainer van de KNLTB om een paar toernooien te gaan spelen. Het zijn mijn eerste toernooien buiten Europa. Eerst deze week Costa Rica, daarna een week in Ecuador en daarna een week in Colombia. Het is warm hier, maar we zijn goed voorbereid. We hadden in Amstelveen, op het Nationaal Trainingscentrum, zelfs een warmtekamer waarin ons lichaam kon wennen aan de hoge luchtvochtigheid, aan de hitte.
Annelin Bakker, klaar om te serveren. Foto: Marleen Fouchier
Ook hier ga ik vooral veel leren. Zoals ik het afgelopen jaar veel heb geleerd. Ik speelde in de zomer mijn eerste seniorenproftoernooi, toevallig hier in Haren. De toernooidirecteur, Jan Bunt, was ook mijn eerste trainer. Daarna trainde ik vooral bij Alwin Visker en Frans Wouters.
Ik won in Haren in de eerste ronde van een Russische en haalde daarna bijna de kwartfinale. In de tweede ronde had ik een matchpoint tegen een Nederlandse topper, Stéphanie Visscher. Toen sloeg ze volgens mij een bal duidelijk uit. Ik stopte met spelen omdat ik echt overtuigd was dat die bal uit was en ik had gewonnen. De scheidsrechter gaf hem echter in, terwijl ook veel toeschouwers zeiden dat die bal uit was. Vervolgens verloor ik die partij ook nog doordat ik was aangeslagen. De les die ik leerde: altijd doorspelen. Dat was een harde les.
Op mijn vijfde ging ik vanuit Oosterhaar, de wijk in Haren waar we toen woonden, met mijn buurmeisje Daphne mee naar de eerste tennisles. Ze is iets ouder en had me gevraagd, ze wilde niet graag in haar eentje gaan.
Als ik tennis, denk ik nergens anders aan
Ik vond het eigenlijk direct leuk om te doen. Die bal goed raken, elke keer weer. Ik kan er nog steeds helemaal in op gaan. Als ik tennis, denk ik nergens anders aan. Dan wil ik alleen maar slaan. Dat geeft een lekker gevoel, een gevoel dat ik niet met andere dingen heb.
Als je een beetje goed kunt tennissen, dan moet je al snel veel reizen. Al op mijn tiende, elfde, reed ik met mijn ouders het hele land door. Reizen vind ik leuk, dus dat scheelt. Meestal zing ik tijdens die reizen met de muziek mee die we dan draaien. Mijn ouders zijn het zo gewend. Ik zing alles. Soms Guus Meeuwis en André Hazes, maar vooral nummers die hits zijn, die op dat moment veel gedraaid worden. Harry Styles bijvoorbeeld, daar ben ik wel gek op.
PASPOORT
Naam: Annelin Kirsten Bakker
Geboortedatum: 25 januari 2005
Geboorteplaats: Groningen.
Opleiding: havo, afgerond 2022
Belangrijkste tennisprestaties: won in 2021 en 2022 in totaal vijf internationale top-jeugdtoernooien, achtereenvolgens in Jurmala (Letland), Maribor (Slovenië), Den Haag, Clermont-Ferrand (Frankrijk) en Vic (Spanje). Haalde daarnaast nog tweemaal de finale van zo’n toernooi.
Werd in december 2022 Nederlands kampioen tot en met 18 jaar.
Annelin Bakker na een forehand tijdens het ITF-proftoernooi van Haren, waar ze de tweede ronde haalde. Foto: Marleen Fouchier
Vrolijk van ‘As It Was’
Het nummer ‘As it was’ van hem draai ik ook altijd op als ik me voorbereid op een wedstrijd. Ik krijg veel positieve energie van het ritme in dat nummer. Ik word er vrolijk van. Niet altijd hoor. Als ik een beetje druk in mijn hoofd ben kies ik liever voor een wat rustiger nummer, maar meestal is het dit nummer. Lekker, dan krijg ik echt zin in een wedstrijd.
Veel reizen dus. Daar ontkom je als tennisser niet aan. Gelukkig vind ik het heel leuk om andere landen te zien, om nieuwe dingen te ontdekken, een andere taal te horen en te zien hoe het ergens anders is. Als ik op Schiphol ben voel ik me echt zo’n reiziger, met mijn tas en mijn spullen bij me. Dan ben ik gelukkig, denk ik. Vliegen is ook echt heel leuk.
Annelin Bakker op de indoorbaan van TSH. Foto: Jaspar Moulijn
Ik ben woensdag 18 geworden, maar heb geen enkele behoefte om in de kroeg te gaan zitten, zoals sommige leeftijdgenoten van me nu al wel doen. Ik heb ook helemaal niet het gevoel dat ik iets mis. Ik denk juist dat tennis mij heel veel geeft. Ik kom in veel verschillende landen, ik ben in Barcelona, Istanbul en in Parijs geweest. Heb heel veel landen in Europa gezien. Dat heb je niet als je in Haren of de stad in een café gaat zitten, hoe gezellig dat ook kan zijn.
Natuurlijk sta je veel op de baan en zie je lang niet alles in zo’n stad. Zeker niet als je lang in een toernooi zit en het dus eigenlijk heel goed gaat. Ik weet nog dat ik laatst niet met mijn teamgenootjes mee kon om het centrum van Barcelona te bekijken, omdat ik nog een wedstrijd moest spelen. Dat is dan jammer, maar daar zit ik niet mee.
Mentaal spel
Tennis is een mindgame, een mentaal spelletje. Als je je niet focust, als je gaat nadenken, kan een wedstrijd zomaar omslaan. Het is de truc om in de wedstrijd te blijven, maar niet aan de gevolgen van de wedstrijd te denken. In het actiedenken blijven, zo heet dat: denk aan wat je moet doen om te winnen. Hoe ga je die backhand slaan, waarom maak je welke keuze. Echt focussen op de taak die hebt: winnen. Als je zo blijft denken, dan heb je veel meer kans op winst.
Als je gaat verhaaldenken, dan gaat het fout. Dat is denken aan hoe mensen zullen reageren als je wint of verliest, hoe je daar zelf mee om zult gaan, wat er met je ranking gaat gebeuren of wat de gevolgen zijn voor je volgende toernooi. Dat moet je dus niet doen. In de wedstrijd blijven, daar gaat het om. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Annelin Bakker focust na een verloren punt. Foto: Marleen Fouchier
Tekst op een briefje op de bidon
Ik heb altijd een klein schriftje bij me met bepaalde triggerwords, dat zijn woorden die me kunnen helpen anders te focussen. Die pak ik erbij als het even niet gaat. Die trigger words zijn bijvoorbeeld ‘kom op An, je kunt het’. Of: ‘blijf in die wedstrijd, focus’, of ‘dwaal niet af’. Ik heb ze ook op een briefje geschreven die om mijn bidon geplakt zit. Als ik dat dan lees, weet ik weer wat ik moet doen. Even focussen op mijn bespanning bijvoorbeeld, dat helpt ook.
Sociale media gebruik ik natuurlijk wel maar met mate. Wat momenteel heel populair is bij ons: de app BeReal. Die geeft om de zoveel tijd de opdracht een foto te maken met je telefoon, tegelijkertijd met de camera aan de voor- en die aan de achterkant. Je moet binnen twee minuten reageren. Zo zie je wat mensen echt doen, niet geënsceneerd, want daar heb je de tijd niet voor. Je ziet met welk gezelschap ze zijn, wat ze doen. Kijk, hier sta ik met Botic van de Zandschulp laatst tijdens het NK. In de gang. Het is echt heel grappig. Moet je ook eens proberen.
Geen behoefte om studie te doen
Botic dus, en Tallon Griekspoor, en ik krijg een paar dagen in de week training van Kiki Bertens. Dat is nu mijn omgeving. Heb echt geen behoefte nu om een studie te gaan doen. Mijn klasgenoten die wel zijn gaan studeren zijn nu bijna allemaal al gestopt, omdat ze het niet leuk vonden. Dus zo makkelijk is het kennelijk niet om een juiste studie te vinden.
Annelin Bakker op de indoorbaan van TSH. Foto: Jaspar Moulijn
Ik heb vorig jaar mijn HAVO afgerond en ga me voorlopig volledig op tennis richten. Gelukkig steunt de tennisbond me daar erg in. Ik krijg veel begeleiding. We trainen veel samen en reizen ook samen.
Mijn doel is om dit jaar het hoofdtoernooi te halen van een of meer junior grand slams, de jeugdtoernooien van de Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en de US Open. Dat is een haalbaar doel. En ik wil een internationale seniorenranking hebben. Daarvoor moet ik punten pakken, wedstrijden winnen. Ik sta nu rond de 100e plaats op de mondiale juniorenranking. En: ik wil een finale halen in een senioren-proftoernooi. Dat is dit jaar ook een mooi doel om voor te gaan.’’
Acht talenten
Dagblad van het Noorden volgt dit jaar acht talenten uit Groningen en Drenthe op hun weg naar succes. Dit is aflevering 7. Eerdere verhalen gingen over Thomas Beekhuis, Katayoon Valamanesh, Jules ten Velde, Okki Poortvliet, Joris Koops en Vincent Voet. Er volgt nog een aflevering over Julian Bushoff.
