Het lezen van een krant is een ritueel met vaste elementen. Zoals de rubriek van Herman Sandman. Of het feuilleton. Dat moet zo blijven, maakten lezers deze week duidelijk.
De beste methode om abonnees te behouden, is niets aan de krant te veranderen. Die zienswijze komt uit de mond van oud-collega Henk Blanken, natuurlijk wetende dat het onmogelijk is. Een krant is continu in beweging, verandert steeds. Als dat niet gebeurt, zouden we nog steeds in zwartwit, op groot formaat, zonder foto’s verschijnen.
Dat betekent dat we moeten veranderen. Dat moet op zo’n manier, dat we geen lezers van ons vervreemden. Want dat kan nooit de bedoeling zijn van een verandering.
Een week geleden verscheen aflevering 185 van De tuin van Tuin, een verhaal van Afra Beemsterboer. We sloten deze aflevering af met het woord ‘Einde’, om daaraan toe te voegen ‘Dit was het laatste feuilleton in deze krant’.
Tientallen reacties van boze lezers
Dat hebben we geweten. Tientallen lezers reageerden. Ontstemd, omdat we hun dagelijkse routine in de war hebben geschopt.
Een van die lezers beweerde dat de krant al 100 jaar dagelijks een feuilleton afdrukt en dat we om die reden helemaal niet kunnen en mogen stoppen.
Dat leek mij sterk. Hoe kan een lezer dat nou weten? Hoe dan ook, in het archief van de Koninklijke Bibliotheek (Delpher) bleek het nog bonter. Op de voorpagina van Nieuwsblad van het Noorden van 2 juni 1888 (dus bijna 138 jaar geleden) stond de eerste aflevering van De Misdaad in de Rue de la Paix.
De redactie schreef daar toen bij: ‘Wij vestigen de aandacht onzer lezers op het met dit nummer beginnende FEUILLETON. Deze treffende en prachtige geschiedenis zal ongetwijfeld algemeen worden gewaardeerd.’
We zijn blij met al die reacties
Eerlijk gezegd zijn we blij met de vele reacties van lezers. Zo’n feuilleton krijgt van ons niet veel aandacht, het staat op een vaste plek in de krant, elke dag maar weer. We hebben er eigenlijk geen omkijken naar. Dat betekent dat we ook niet weten of het ‘algemeen wordt gewaardeerd’, zoals de collega’s 138 jaar geleden veronderstelden.
Het gebeurt wel eens dat we iets in de krant veranderen, en er geen lezer reageert. Dan laten we het zo en denken we dat we die verandering veel eerder hadden kunnen doen. Dat voelt helemaal niet goed.
Dan liever tientallen ontstemde reacties, zoals in dit geval. En we luisteren naar deze reacties, we nemen onze lezers serieus. Het feuilleton blijft.
Het komt wel op een andere plek in de krant. Dat vergt nog enige afstemming. Beschouw het maar zo: het feuilleton geniet van een korte, welverdiende vakantie. En keert binnenkort terug.
