De vrouw achter S10, Froukje en Wende is een Friezin uit Appingedam. Een interview met Froukje Bouma (33)

Een paar dagen na ons gesprek gaat Froukje Bouma naar Thailand. Niet alleen voor zon, zee, strand, rondtrekken en dat soort toeristenclichés, nee, ze gaat op bokskamp.

Dat doet ze sinds een jaar of zo, boksen. Heeft Froukje Bouma (33), manager van S10, Wende en naamgenote Froukje, zo veel van zich af te boksen dan?

Ze lacht. ,,Dat is het cliché, hè. Maar je kunt niet ontkennen dat dit best een druk jaar is geweest. Ik denk dat het wel goed is om effe helemaal los te komen van de wereld waar we in zitten.”

Dat moet wel, Ze merkt het ook bij haar artiesten (die ze zo aan het eind van het jaar ook een maandje vrij heeft gegeven). ,,Het wordt ook een beetje je identiteit, die wereld.”

Altijd op de gastenlijst, overal naar binnen mogen lopen: ,,die status, dat heeft een bepaalde zuigkracht, maar dat kan ook gevaarlijk zijn. Het suggereert dat je een bepaald privilege hebt in de maatschappij, en daar raak je snel verslaafd aan. Dat zie ik bij mezelf ook wel. Het is een soort bubbel, waar je in zit. Soms lijkt het alsof dat de enige werkelijkheid is. Terwijl er heel veel dingen echt veel belangrijker zijn dan de vraag welk liedje we gaan uitbrengen.”

Een van de taken van Froukje Bouma, als manager, is toch om haar artiesten ook in die zin in goede banen te leiden. Nu is ze wat dat betreft wel wat gewend. Ze werkte een paar jaar bij SPEC, het artiestenbureau van rapper Ali B en zijn echtgenote Breghje Kommers. Toen werkte ze vooral met rappers en dan niet de kleine jongens: Ronnie Flex, Boef.

Nu ze alleen met vrouwen werkt, is het toch anders. ,,Froukje en S10 zijn best jonge meiden. Maar ik moet wel zeggen dat mijn verhouding met hun anders is dan met die rappers, of met mannen. Ik heb me daar in het begin ook wel tegen verzet. Een close vriendschap, kan dat wel? Dat gaat met vrouwen natuurlijk sneller.”

En je maakt ook wat mee. Het Eurovisie Songfestival bijvoorbeeld, waar S10 Nederland vertegenwoordigde. Wende hielp bij de uitvoering, Froukje (de zangeres) kwam haar vriendin steunen. ,,Je beleeft zo veel met elkaar, het kan ook niet anders dan dat je naar elkaar toe groeit.”

De oudere, wijzere vriendin, maar ook de manager. Dat spanningsveld. ,,Dat heb ik me het afgelopen jaar wel een paar keer afgevraagd. Maar tot nu toe was dat niet nadelig. We kennen elkaar echt heel goed, dat is fijn. En als manager sta ik naast hen, niet tegenover hen. Het wordt ingewikkeld als je wel een keer een conflict hebt.”

Het ‘grote publiek’ kent S10 eigenlijk pas sinds dit jaar, Froukje Bouma werkt al drie jaar met Stien den Hollander. Die had toen, piepjong, alleen een paar ep’s uit, waarop ze heel opvallend zong over haar mentale problemen. ,,Liefde op het eerste gezicht”, zegt Froukje over die eerste ontmoeting, ,,en dat heb ik eigenlijk altijd met de artiesten met wie ik werk.”

Wende kwam op Froukjes pad via S10 - die twee waren al bevriend. En ‘andere Froukje’, dat kwam omdat ze allebei wel eens appjes krijgen die voor de ander bestemd zijn - zo veel Froukjes zijn er ook weer niet in dit wereldje.

Dat haar cliënten nu vriendinnen zijn, juist ook van elkaar, ,,dat is voor mij ook erg leuk. Daardoor is het heel gezellig, is er veel begrip. Vooral S10 en Froukje zijn ook een beetje lotgenoten. Net als Bente (wier zaken behartigd worden door Froukjes compagnon, red.) en Maan, die ook in die vriendinnengroep zitten. Wat die meiden bindt is dat ze nu in een soort van achtbaan zitten. Zelfs ik snap dat niet echt, want ik ben niet degene die op dat podium staat en al die media-aandacht krijgt.”

Wende is al wat langer een Grote Dame, maar voor S10 en Froukje is het dit jaar geëxplodeerd - na twee kalme, geïsoleerde corona-jaren. ,,Ze waren nog nooit op Lowlands geweest! Die festivalzomer was voor hen overweldigend. Het ging echt van nul naar honderd!”

Bij die festivalzomer is nog niet eens inbegrepen het Eurovisie Songfestival, waar S10 zo graag aan mee wilde doen. ,,Dat voor ons allebei echt heel heftig, daar hebben we echt van bij moeten komen. Al die media, die competitie... Je zit zo in die race, dat beheerste ons helemaal.”

S10, Froukje Bouma en het hele team leefden er al maanden naartoe. En dan zit je daar, twee weken lang onder het vergrootglas. ,,Er stond letterlijk in de krant: ‘S10 heeft goed geslapen’. Gewoon absurd!”

De venue in Turijn waar een en ander zich afspeelde, waar de deelnemers en hun entourage waren ondergebracht, en lange dagen maakten: ,,Die kleedkamers waren best krakkemikkig. Van die hokjes zonder dak, en van onderen zat er ook een gat. Je hoorde de hele dag mensen inzingen, en dan heb je ook nog culturen die luider zijn dan wij. En dan ook nog die spanning erbij! Je gaat repeteren en dan zie je op Twitter al wat de journalisten ervan vinden. Ja, wij doen dit ook voor het eerst!”

En toen dus die finale. S10 en haar team waren nog best hoopvol, na haar tweede plek in de halve finale. ,,Het was helemaal niet zo’n no-brainer dat Oekraïne eerste zou worden, dat was niet het gevoel dat daar hing. Dus voor ons was die competitie er nog wel.”

Maar toen S10 bij de puntentelling eerst helemaal geen punten kreeg, werd het toch wat benauwd. ,,Ik dacht: dit zou best eens een afgang kunnen worden. En S10 zei: ‘ik wil eigenlijk wel weg’. Maar dat kan niet, je moet daar wel twee uur kijken hoe de rest van de wereld oordeelt over iets waar jij een half jaar aan gewerkt hebt.”

In een wereld waar alleen de winnaar er toe doet, werd S10 elfde. En dan gaan de lichten aan. ,,Jan Smit zei meteen, in de handen klappend: ‘zo, dat zit er weer op’. Dan ga je de bus in naar je hotel, en je denkt: ja, dit was het dan.” En toen dus weer terug naar Nederland. Als je bij de top tien eindigt staat Schiphol vol, had iemand van Avrotros gezegd, en als je bij de eerste vijf eindigt staat Schiphol rammend vol. Maar ja, elfde dus. ,,We liepen de gate uit en daar stond dus helemaal niemand.”

Daar moesten S10 en Froukje erg om lachen, eer ze met zijn tweeën in de taxi stapten. Maar toen. Van S10 wist iedereen wel dat die in Turijn iets heftigs had meegemaakt, ,,maar van mij hadden de mensen dat niet door. Die dachten: ze pakt het wel weer op, net alsof je twee weken met vakantie bent geweest. Dat vond ik wel heel moeilijk, toch gewoon weer door moeten.”

Is dit avontuur nou goed geweest voor S10? ,,Zakelijk gezien heeft ze snel een breed publiek bereikt. Het is een soort van snelkookpan waar je in gaat, dus binnen no time word je supergoed met media. Ze gaat ook meedoen aan Vrienden van Amstel, twintig shows. Ze heeft in Turijn veel geleerd, qua focus, qua zelfvertrouwen. En dat wij dat samen hebben kunnen doen, kunnen doorstaan, nooit ruzie gehad. Maar hoe lang wil je die Songfestival-sticker nog aan je laten kleven? We hebben er geen van beide spijt van, maar we zijn er wel redelijk onbezonnen ingegaan.”

Carrières in de showbusiness: die kunnen er grillig verlopen. Die van Froukje Bouma zelf is ook niet direct een rechtdoor getrokken lijn. Toen ze 16 was, ,,vroege leerling”, ging ze journalistiek studeren in Zwolle, en op haar zeventiende kreeg ze een column in de Leeuwarder Courant.

Froukje Bouma vond die opleiding ,,niet veel soeps” en ging naar Leeuwarden: eerst de hotelschool en uiteindelijk de opleiding leisure management. Ze liep stage bij het bedrijf GK Producties ,,en toen had ik voor het eerst het idee: dit kan ik.” Freelance-werk voor verschillende festivals in Leeuwarden en omgeving, productie en marketing en dat soort zaken, brachten haar nog meer klappen van de zweep bij.

En toen werd ze uit een stuk of 100 sollicitanten gekozen voor een functie bij artiestenbureau SPEC. Van Ali B en zijn vrouw, dus. ,,Ik heb daar echt enorm veel geleerd, alles wel een keer meegemaakt. Maar zoals veel dingen daar gingen, dat staat haaks op hoe ik het nu doe. De werkdruk was er veel te hoog. Voor de artiesten was het geweldig geregeld, maar voor het personeel was het best wel pittig. Daarom heb ik na tweeënhalf jaar ontslag genomen, om het voor mezelf te proberen.”

Dus, eh, niet om de losse handjes van Ali B (die in opspraak kwam na #MeToo-klachten bij televisieprogramma The Voice)? ,,Nee, daar wist ik ook echt niks van. Terugkijkend kun je wel denken van: o, hij zat wel vaak ‘s avonds in de studio, maar ik wist niet met wie. De moeilijkheid zit hem erin dat zulke dingen net gebeuren als je er niet met het hele personeel bij staat. Het is niet zo dat Ali me bij mijn borsten greep.”

Maar die hele geschiedenis zit haar wel dwars. ,,Dat je zulke dingen niet weet, ontslaat je niet van de plicht om een veilige werkomgeving te creëren. Ik heb mezelf het laatste jaar wel vaak de vraag gesteld: ben ik niet onderdeel geweest van die cultuur, waarin dingen niet goed gegaan zijn? Ik kan niet uitsluiten dat er dingen om me heen zijn gebeurd waar andere mensen veel schade door geleden hebben. Ben ik daar dan schuldig aan? Ja, ik hoop van niet. Maar ik durf niet volmondig te zeggen: nee, ik ben er niet schuldig aan.”

Neem nou die artiesten met wie ze in die tijd werkte. ,,Die reden wel eens een scheve schaats. Daar lachten wij ook wel om. Ik denk niet dat ik op zulke momenten altijd met veel overtuiging heb gevraagd: ‘maar wilde dat meisje het echt?’ Dat is ook de complexiteit van zulke dingen, met bekende artiesten, die voor veel mensen toch een soort magie uitstralen. Het is heel belangrijk dat je je bewust bent van je positie.”

En dat probeert ze met haar artiesten ook te bereiken. Maar ja. ,,Ik snauw backstage ook wel eens iemand af. Even pittig tegen een journalist die te ver gaat. Voor mij is dat dan iets kleins, maar ik kan me voorstellen dat zoiets voor die persoon ook vervelend is.”

Goed, destijds werkte Froukje Bouma dus vooral met mannen (na haar SPEC-tijd deed ze ook rapper Joost nog een tijdje), nu uitsluitend met vrouwen. Maar dat is niet bewust, het is zo gegroeid.

,,Het klimaat voor vrouwelijke artiesten is nu een stuk beter dan vijf jaar geleden. En het is voor zulke artiesten ook leuker om een vrouwelijke manager te hebben, omdat je elkaar net iets beter snapt. Ik vind het wel heel prettig om met vrouwen te werken. Omdat er ook veel ruimte is voor de menselijke, emotionele kant. Zo werk ik zelf ook: op intuïtie, op gevoel. Dat mag er bij vrouwen ook zijn. Als je veralgemeniseert, vind ik dat wel een fijne dynamiek. Een plek waar jonge artiesten zich gezien en veilig voelen, dat vind ik een grote verantwoordelijkheid. Dat dat de norm wordt.”

Dat is allemaal wel waar, en die vriendschappelijke banden die Froukje Bouma onderhoudt met haar cliënten zijn ook prachtig, al hoeft ze niet per se het hele weekend door gebeld te worden.

Maar het gaat uiteindelijk om de kunst. ,,En om de carrière. Dat is ook onderdeel van de zoektocht. Wat is goed voor het mens, en wat is goed voor de carrière van de artiest? Dat moet je altijd per situatie bekijken. Soms maakt ik daar wel eens een inschattingsfout bij. Dat gebeurt soms ook.”