Misschien wel mooiste uitzicht aan het IJsselmeer: paviljoen ‘t Mar in Mirns

Op misschien wel een van de mooiste plekjes aan het water in het Noorden. Vóór ons een uitgestrekt uitzicht over het IJsselmeer, achter ons het Rijsterbos, waar we om de eetlust op te wekken een lekkere wandeling hebben gemaakt. En nu staan we op het Mirnser Klif. Al in 1913 was hier een theekoepeltje voor de freules die op het nabijgelegen landgoed Huize Rijs woonden, later werd dat een kiosk voor dagjesmensen die kwamen ontspannen op het strandje. Sinds 1966 is er op deze plek een paviljoen, en al decennialang is dat in handen van de familie Witteveen. Broer Cor en zus Gonja namen het bedrijf in 2021 over van hun ouders, het restaurant werd toen grondig gemoderniseerd en kreeg de huidige naam: ‘t Mar.

Ja, en dat zie je nog terug in het hedendaagse interieur. Op de toiletdeuren bijvoorbeeld, waar levensgrote zwart-witfoto’s van pootjebadende badgasten in langvervlogen tijden zijn geprojecteerd. Toch is de inrichting verder helemaal van nu, warm, open, met gezellige zitjes en een speelhoekje. En natuurlijk een uitzicht dat onbetaalbaar is.

Een ruime keus aan voor-, hoofd- en nagerechten, voor bij de borrel zijn er deelgerechtjes en snacks, en overdag ook nog soepen, salades, ambachtelijk lokaal brood of Italiaans platbrood en plates. Wij zijn hier voor diner en ontdekken een goede verdeling voor de vlees-, vis- en vegaliefhebber. Vier keer vlees, twee keer vis en twee keer vega, en dan is er nog een wisselende special. Vandaag is dat zwarte pasta met gamba’s en wakame. Die nemen we!

We starten met de zalmtartaar met wasabi, nori krokant, gefrituurde kappertjes en tzatziki voor de een, en pinda-kokossoep voor de ander. Erbij delen we een naanbrood met granaatappel en tzatziki. „Niet normaal lekker’’, bejubelt tafelgenoot de soep. „Niet te zoet, wat je wel kunt verwachten bij pinda en kokos.’’ We proeven ook kerrie, dat geeft een mooie twist aan het gerecht. Het brood smaakt er prima bij, maar het is niet de beste naan die we ooit hebben gehad. Het zalmgerecht ziet er schitterend uit en al vinden we de tzatziki een beetje te veel strijden om de aandacht met de zalm, toch is de vis rijk en boterig genoeg van smaak om hoofdrolspeler te blijven. De krokante kappertjes maken het af, verrassend goed.

Vaak zie je dat een chef een voorkeur heeft voor een bepaald kruid of specerij(enmix). Hier lijkt dat kerrie te zijn. Want net als bij soep proeven we dit ook bij de gamba’s, die overigens goed gemarineerd zijn. „Top gamba’s’’, oordeelt tafelgenoot. De pasta beschrijft hij als fris, romig, goed gekruid en lekker pittig, de wakame is een prima touch erbij. Ook testen we de Laaksumer bot, die als ‘Chef’s tip’ uitgelicht staat op de kaart. Een prima visje, geserveerd op een scheutige dot boter-basilicumsaus. Ook met de fijngehakte olijfjes erbij is de kok niet zuinig geweest. Kleine toefjes wortel- en rode-bietpuree maken het gerecht helemaal af, samen met de gepofte tomaatjes. Verrassend zijn de bijgerechten. De salade heeft een mooi oosters tintje met edamame boontjes, als warme groente krijgen we asperges (iets te lang gekookt, mist daardoor wat bite, maar alsnog om van te smullen), en de friet is perfect, lekker krokant.

Vlot. In figuurlijke maar ook letterlijke zin. Een uur nadat we aan tafel zijn gegaan hebben we voor- en hoofdgerecht al op. Maar we voelen ons zeker niet opgejaagd, als we om een langere pauze hadden gevraagd, was dat vast geen probleem geweest.

Zeker. We kiezen weer voor de Chef’s tip: suikerbrood met karamelcrème, slagroom en groene appelsorbetijs. Dat ijs is heerlijk fris, maar we zien en proeven weinig karamel en het suikerbrood vinden we erg zacht. Ook het andere nagerecht, panna cotta met pornstar martini, voldoet niet helemaal aan onze verwachtingen. Die is roze en oogt daardoor mierzoet. Roomwit, als een klassieke panna cotta, was aantrekkelijker geweest. Gelukkig is de structuur wel fluweelzacht zoals het hoort en valt de zoete smaak mee (al doet ie ons ook niet enorm aan een pornstar martini denken).

Zeker! Het diner was goed, maar we zien ons ook wel met een zomerse cocktail op het terras neerstrijken. Daar is een rookvrije zone, dus zowel rokers als niet-rokers kunnen er tevreden zijn. En het Mirnser klif blijft een topplek voor fietsers, wandelaars, kitesurfers, en gezinnen op het strand.