Geboren in 1905 en bezig aan zijn tweede, bloeiende bestaan: de Landbouwbeurs van Vlagtwedde

Tweehonderd standhouders, zeker twaalfduizend bezoekers uit binnen- en buitenland. Het zijn de cijfers die passen bij de Vlagtwedder Landbouwbeurs. Cijfers waar Bert-Jan de Groot en zijn medeorganisatoren maar wat trots op zijn. Zij besloten in 1996 de beurs nieuw leven in te blazen. ,,De eerste keer hadden we achttien standhouders’’, zegt De Groot, zelf eigenaar van een landbouw- en transportbedrijf. ,,En moet je zien hoeveel er nu zijn, hoe groot de beurs nu is. De grootste landbouwbeurs in de buitenlucht in het Noorden.’’

De Groot (60) doet zijn verhaal op het grote terrein aan de rand van Vlagtwedde, daar waar de beurs sinds de herstart thuis is. De oorsprong ligt elders in het dorp. De plek waar nu de beide basisscholen staan, was ooit het zogenoemde tentoonstellingsterrein en de locatie waar elk jaar boeren, burgers en buitenlui langs de kramen liepen.

De eerste editie? Die was in 1905. Vlagtwedde was toen al een dorp met een centrale functie in de regio, met winkels en horecazaken. En met boerenbedrijven. Een speciale commissie organiseerde die eerste beurs. Of tentoonstelling, dat woord werd toen gebruikt. Veel werd er gekeurd, het werk van stelmakers en handwerkers werd getoond, net als instrumenten om goed te tuinieren of bijen te houden.

De Vlagtwedder Tentoonstellingsdagen groeiden in de volgende decennia uit een tot een traditie. Tot een meerdaags evenement waar duizenden mensen op af kwamen en waarbij niet alleen de landbouw en de veekeuringen de hoofdrol speelden. Een kermis, sportwedstrijden en optredens van muziekkapellen hoorden er ook bij.

Geert Nieman (90), Vlagtwedder in hart en nieren en voormalig schoolhoofd, herinnert zich de tentoonstellingsdagen nog heel goed. ,,Het was dan een enorme drukte in ons dorp. Ik nam altijd een kijkje op de beurs en op de kermis.’’ Hij weet nog dat zijn vader, die boderijder was, onderdelen voor een kermisattractie van Winschoten naar Vlagtwedde moest brengen.

In de jaren 60 verflauwde de belangstelling. De concurrentie van de beurzen in Zuidlaren en de RAI in Amsterdam werd groot. Plaatsen die in een mobieler geworden wereld gemakkelijk bereikbaar waren. In 1972 viel het doek voor de Vlagtwedder Tentoonstellingsdagen.

Vervolgens bleef het lang stil, bijna een kwart eeuw. Tot het moment dus waarop De Groot en andere agrariërs in actie kwamen. ,,Hoe dat zo kwam? We wilden eigenlijk voor de feestweek in Vlagtwedde een zo lang mogelijke rij van tractoren bij elkaar zien te krijgen maar hadden daar wat geld voor nodig. Daarom hebben de beurs opgezet. De beurs is gebleven, die rij tractoren is er nooit gekomen.’’

De beurs bleef niet dus niet alleen maar groeide en groeide en werd zo ook in zijn tweede leven een bloeiend fenomeen. Eens in de twee jaar wordt hij gehouden. Wie komende vrijdag, zaterdag en zondag dat grote terrein aan de rand van het dorp bezoekt, stuit op stands van landbouwbedrijven, van verzekeraars, banken, handelaren in landbouwvoertuigen, beveiligingsbedrijven, zonnepaneel-ondernemers, om maar enkele te noemen.

,,Tweehonderd deelnemers zijn er dus in totaal, de belangstelling is dus heel groot’’, zegt De Groot. ,,De voorbereiding kost ook heel veel tijd. Het mooie is dat de bestuurders de mensen van het eerste uur zijn, van 1996, en dat we dit puur op vrijwillige basis doen, net als de twintig mensen die ons helpen.’’ Met die wetenschap verheugt Bert-Jan de Groot zich op het komend weekeinde.