Huiveringwekkende horror Martyrs te zien bij Forum Groningen. Waarom tonen ze zo’n heftige film?

De Franse horrorfilm Martyrs uit 2008 staat bekend als zeer controversieel en ultraheftig. In de film komt een jonge vrouw in handen van een groep geschifte martelaars. De film werd destijds wisselend ontvangen. Sommige journalisten betitelden ‘m als ‘briljant’ en ‘filosofisch’, anderen noemden regisseur Pascal Laugier ‘pervers’ vanwege de meedogenloze martelscènes.

Nu komt de film twee keer naar het Forum in Groningen, om de release van andere wraakfilm Kill Bill: The Whole Bloody Affair te vieren. Op de site staat zelfs een waarschuwing hoe heftig de kijkervaring is. Programmeur Ruben Allersma (40) zette de film bewust op de rol. Volgens hem is Martyrs veel méér dan bloederig entertainment.

„Dit is samen met Irreversible (2000) de heftigste film die ik ooit heb gezien. Deze film daagt je uit en laat je naar buiten gaan met het gevoel: ‘What the fuck heb ik net gekeken?’ Dit is kwaliteitshorror, niet voor het platte vermaak. Ik vind het mooi om Groningers te laten zien: binnen het horrorgenre bestaat er meer dan alleen een beetje griezelen.”

„Het is veel meer dan bloedvergieten, de film gaat over trauma’s en bevat maatschappijkritiek. Er zit een filosofische plottwist in, alles wat gebeurt heeft een functie. Commerciële horrorfilms zijn vaak voorspelbaar en volgens een veilige formule gemaakt. Dit is een intelligente en ontregelende horrorfilm. Maar wel echt héél pittig. Ik keek ‘m ooit blanco als filmstudent. Toen was ik wekenlang van de leg. Nu besef ik dat het een meesterwerk is. Dat maakt dat ik toch heb besloten om ‘m in het programma op te nemen.”

„Ja, op zich wel. Want je weet nooit hoe de onvoorbereide kijker erop reageert. Daarom hebben we in de tekst duidelijk gezet dat het echt een extreme film is. Er is toch die onzekerheid dat je mensen echt choqueert, want je ziet nare martelingen. Je wil niet dat daar klachten over komen.”

„Ik wilde geen programma over wraakfilms maken dat voor de hand ligt, maar films ertussen stoppen die je niet verwacht. Om ons publiek te verrassen met iets unieks en bijzonders. Eigenlijk probeer ik een beetje hetzelfde te doen als filmmaker Pascal Laugier destijds met Martyrs. Hij schopte tegen de heilige huisjes van het horrorgenre en verlegde een grens. Ja, dat was onaangenaam en controversieel, maar er zit een kunstzinnige visie achter. De wereld is soms een nare, harde, gruwelijke plek. Laat dat maar gewoon zien, dacht hij. Dat vind ik bewonderenswaardig.”

„Het is een film voor 16+ en we controleren goed bij de kassa. Dus nee. Maar eigenlijk is dit geen 16+, eerder 40+. Voor mij in ieder geval, haha.”

„Nee, dat vind ik onzin. Dat is juist een voorbeeld van pure marketing, een of andere commerciële actie. Dan degradeer je een horror weer tot plat vermaak of tot een attractie. Dat is dit juist niet. Dit is gewoon serieuze arthouse-horror waar we geen grappen over hoeven te maken. Van sensatie wil ik ver blijven. Als je het niet aankan of je wil de zaal alsnog verlaten, mag dat natuurlijk. Niet iedereen kan tegen dit soort extreme films.”

„Nieuwsgierige, doorgewinterde horrorliefhebbers die uitgedaagd willen worden. Die een tandje willen bijzetten en in het konijnenhol willen verdwijnen van wat mogelijk is in horrorland. Dit is een van die paar extreme films die je wil afvinken om je sporen te verdienen als filmliefhebber.”