Kat Bliksem (5) koos zelf Mans (81) als zijn baasje uit. ‘Ik wilde eigenlijk helemaal geen kat’

Het was een gek gezicht voor Mans Woltinge (81) toen hij Bliksem plotseling voor zijn neus zag staan in zijn tuin aan de Sint Helenahof. Het was de kat van zijn vriendin Marga Raangs (74). Die woont aan de andere kant van Harkstede. „Blijkbaar dacht Bliksem op een bepaald moment: ik vind het daar niet meer zo gezellig. Stond-ie twee jaar geleden opeens bij mij op de stoep”, weet Mans nog.

Marga was stomverbaasd toen Mans haar opbelde, vertelt ze. „Raad eens wie ik op bezoek heb, zei Mans. De buurvrouw? Nee, Bliksem. Dat kán niet, zei ik.”

Vijf jaar geleden nam Marga twee kittens. Lotje en Bliksem, een zus en een broer uit hetzelfde nest. Ze miste een dier in huis sinds haar boxer Goldie jaren daarvoor was overleden. Twee katten, dat zag ze wel zitten. Zodat ze elkaar als gezelschap hadden als de baas op pad was. Dat liep anders.

Marga en Mans hebben sinds 2013 een lat-relatie en wonen op verschillende adressen in Harkstede. Het ene weekend verblijven ze bij Mans, het andere bij Marga. Twee jaar lang nam ze beide katten in reismanden in de auto om de week mee naar Mans. Tot Bliksem het op een dag blijkbaar zat was en besloot dat hij bij Mans wilde wonen.

Hemelsbreed is de afstand tussen de twee huizen een luttele kilometer, maar het is een weg met talloze bochten. Vanuit de manden kunnen de katten bovendien niet naar buiten kijken. Het is een raadsel hoe Bliksem zo feilloos de weg naar de woning van Mans wist te vinden.

Marga haalde haar kat weer op, maar een half uur later stond Bliksem weer op de stoep bij Mans. Opnieuw heen en weer rijden. Maar wederom was de kat als de bliksem weer terug bij Mans. „Ik had helemaal geen belang bij een kat, maar hij heeft mijn huisje uitgekozen.”

Inmiddels is hij aan het dier gehecht geraakt. Mans heeft een luikje bij het slaapkamerraam gemaakt zodat Bliksem makkelijk naar binnen kan. „Dan maakt ie me ‘s nachts wakker met zijn pootje tegen mijn wang. Ik ben er weer! Nu zijn we vriendjes.”

En Marga dan? Want die is dus mooi haar kat kwijt. „In het begin vond ik dat jammer, maar nu ben ik er ook aan gewend. Gelukkig heb ik Lotje nog.” Ze vindt het bijzonder dat Bliksem zelf besloten heeft dat hij bij Mans wil blijven. „Je hoort wel eens dat katten na een verhuizing teruggaan naar hun oude plek, maar hier had hij nog nooit gewoond. Hij wil ook nooit meer naar mijn huis. Als Mans ‘m meebrengt, loopt hij toch in no-time weer terug. Dit is zijn territorium, zijn thuis.”

Ook opvallend: als huisgenoten konden de katten nog goed met elkaar. Nu niet meer, ook al zijn ze broer en zus. „Nu ziet hij Lotje blijkbaar als een indringer”, zegt Mans. „Bliksem haalt uit met zijn pootje als hij Lotje ziet.” Marga vindt het wonderlijk. „Ze moeten niks meer van elkaar hebben. Heel apart. Dus móéten we wel latten, haha.”

Lijken Mans en Bliksem eigenlijk een beetje op elkaar? „Ze zijn allebei lief”, zegt Marga.

Bliksem is heel aanhankelijk. Dat blijkt ook wel als het beestje komt aangetrippeld om kopjes te geven en op schoot gaat liggen. Een allemansvriend en een brokkenpiloot die zijn pootje nog wel eens openhaalt.

Bliksem verdient de Gouden Poot volgens Marga omdat hij op eigen houtje een nieuw thuis heeft uitgekozen. „En nu is-ie niet meer weg te slaan. Hij heeft het zelf afgedwongen.”