Steeds meer zeehonden raken verstrikt in zwerfafval. Hester van Zeehondencentrum Pieterburen: 'Pup Balloon sabbelde op het scherpe koord van een wensballon'

Dat is een ruime verdubbeling ten opzichte van de 38 waarnemingen in 2023.

De cijfers over 2024 schetsen een verontrustend beeld, meent Hester de Vries van Zeehondencentrum Pieterburen. „Er werden 77 meldingen van een verstrikte zeehond gemaakt. Eén zeehond wist zichzelf te bevrijden. Bij dertig dieren konden zeehondenwachters ter plekke ingrijpen en de dieren direct bevrijden uit hun benarde positie.”

Volgens De Vries werden 31 dieren na de eerste melding niet meer gevonden. „De situatie van deze zeehonden is onbekend. Zeven zeehonden hebben de verstrikking niet overleefd. Vier zeehonden waren slecht aan toe, maar kregen een tweede kans in een van de opvangcentra.”

De Vries geeft een voorbeeld: „Schrijnend is het verhaal van zeehondenpup Balloon, die zonder moeder werd gevonden, terwijl ze sabbelde op het scherpe koord van een wensballon. De zeehondenwachter kon het ter plekke uit haar keel verwijderen, maar ze is wel voor controle naar Zeehondencentrum Pieterburen gebracht. Ze had geen permanente schade opgelopen en kon na enkele maanden zorg gezond weer worden vrijgelaten.”

De grootste oorzaak van verstrikkingen zijn zogeheten spooknetten: stukken visnet die losraken en in zee blijven drijven. Dit gebeurt wanneer netten haken aan een object onder water en scheuren.