Jeroen Hoving en zijn vriendin verruilden de schildersbuurt in Groningen voor Marum. 'Ik werd waaks, de overlast werd ondraaglijk' | serie studentenoverlast

Jeroen: ,,Om het lawaai te ontvluchten hebben we intensief naar een huis gezocht. Er is een moment geweest dat we overwogen weer bij onze ouders te gaan wonen. Ik zei: ‘Ik ga hier geen zomer meer zitten.’ Het was dweilen met de kraan open.’’

,,Ik heb op allerlei plaatsen in de stad gewoond. Mijn vriendin had een huis in de Leeuwarderstraat. Toen we elkaar leerden kennen, woonde ik in de omgeving van de Rademarkt. Aanvankelijk wilde ik vanwege de overlast niet in haar huis slapen. Ik merkte het verschil. Uiteindelijk ben ik toch bij haar ingetrokken, maar ik had er last van. Ik werd waaks. Naarmate de tijd verstreek, werd het ondraaglijk.’’

,,De H.W. Mesdagstraat grenst met tuinen aan de Leeuwarderstraat. Een aantal panden telt meer dan tien studenten. Wij hadden een concentratie van 150 studenten om ons heen. Dat is te erg. Het betekent dat iedereen wel een keer vrienden over de vloer heeft. Om het kwartier roken mensen op een balkon een sigaretje. Tot laat in de avond en met veel lawaai. Wij waren de enigen die uit het raam hingen en de studenten vroegen minder overlast te veroorzaken. Dan gingen ze wel naar binnen, maar studenten hebben een kort geheugen.’’

,,We hebben het ook meegemaakt dat ze met bloemen voor de deur stonden om excuses aan te bieden. Heel lief, maar als er daarna weer overlast is, blijft het probleem bestaan. Als ze doorgingen met overlast veroorzaken, schakelden we de politie in. De politie kwam langs, maar uitgerekend dan was het net even rustig en geen heterdaadje. Herrie op het balkon aan de achterkant woning van de woning is vaak niet hoorbaar op straat. Het advies van de politie was: blijf bellen. Dus dat hebben we braaf gedaan. We hadden ook een app-groep hadden met daarin ook veel studenten. Er was wel onderling contact. Maar goed, wat dus gebeurde is dat er vanuit een studentenhuis werd gezegd: ‘We hebben een feestje, app aub als je last hebt’. Achteraf de omgekeerde wereld natuurlijk.’’

,,Je bent moe. Af en toe wil je ’s avonds lezen in bed. Je wordt er gestrest van. Je snakt naar rust en die konden we absoluut niet meer vinden. We vroegen ons af hoe het zou gaan als je een gezin met kinderen hebt, die wakker liggen en de volgende dag naar school moeten.’’

,,Wat ik heel opvallend vind, is dat de concentratie studenten alsmaar groter wordt en er zoveel studentenpanden bij zijn gekomen. Dat is onbegrijpelijk. In huizen waar eerst vijf studenten woonden, zitten er nu tien.’’

,,We hebben hier samen tussen december 2020 en mei 2021 gewoond. De ouders van mijn vriendin hebben het huis tien jaar in bezit gehad. Mijn vriendin heeft hier de eerste drie jaar van haar studententijd doorgebracht. Ze staat er dubbel in, omdat ze zelf student is geweest. Dan heb je een ander ritme, maar er is echt wel iets veranderd. De buurvrouw woont er al heel lang. Mijn vriendin heeft haar wel eens gevraagd of ze ook last van hen heeft gehad. De buurvrouw zei: ‘Veel studentenhuizen die ik nu zie waren er toen niet.’’’

,,We zijn nu de stad uit, dat was het plan. Meer gericht op wonen in een dorp. We wonen nu in Marum. Met heel veel plezier en rust in een gezinswijk. Mijn vriendin komt oorspronkelijk uit Tolbert en ik uit Hoogezand.’’

,,Ja, ik heb wel een advies voor de gemeente. Zorg dat je beter zicht krijgt op hoeveel studenten er precies wonen. Ik heb ook het idee, en dat is echt op basis van gevoel, dat het een ander type student is dan ik ben geweest of heb gezien. Normen en waarden zijn niet zo goed ontwikkeld. Waarom zo hard videobellen? Ik denk dat veel ook niet doorhebben dat die panden in combinatie met de tuinen een enorme klankkast is. Wat ze moeten beseffen is dat ze hier niet op een studentencampus wonen. Een keer vertelde de politie hoe studenten hadden gereageerd. Ze zeiden doodleuk: ‘We zijn hier in een studentenbuurt.’ Het geldt niet voor allemaal, maar er zijn er die denken dat de buurt van hun is.’’

,,Groningen is een mooie stad, maar met al die studenten is het allemaal wel heel erg jong hier. Bouw het af en creëer een plan waarmee je de stad wat volwassener maakt. Zet een campus op Zernike, dan hou je alles bij elkaar. Hoewel wij altijd het idee hadden om ooit Groningen te verlaten, heeft het grote aantal studenten in ieder geval niet bijgedragen aan een langere periode in Groningen. Er zijn wel twee jonge mensen die geld in de Groningse economie steken vertrokken. Jong en oud moet in harmonie samen kunnen leven in een stad.’’

’’