Marjolein (57) en Erin (35) zijn de twee gezichten achter het Geloofcentrum Hoogeveen en The Treasure: 'Wij geloven in liefde'

De twee vrouwen zitten achter een grote tafel in een zaal van restaurant De Herberg, zoals de horecagelegenheid in Spier heet na een recente naamsverandering. Grote kroonluchters hangen aan het donkerbruine plafond. Ze zeggen blij te zijn dat ze hun verhaal kunnen doen. Tijdens het gesprek barsten zowel Van Gennep als Rietema meerdere keren in tranen uit vanwege geruchten die over de stichting de ronde doen.

Van Gennep richtte het Geloofcentrum Hoogeveen op als non-profit-stichting om kwetsbare mensen te helpen vanuit ‘het Evangelie van Jezus Christus’. „Onder meer door maaltijden uit te delen.” Daarnaast richtte ze enkele jaren later stichting The Treasure op. „De commerciële tak waarmee we geld verdienen en giften ontvangen om anderen te kunnen helpen.” Onder de naam van The Treasure zette de stichting bijvoorbeeld de bruidsboetiek, theeschenkerij of het restaurant in Spier op.

Een „wonder” was doorslaggevend om het Geloofcentrum Hoogeveen op te richten. „Toen ik 19 jaar was, raakte ik betrokken bij een gigantisch ongeluk. Een lieve mevrouw reed mij per ongeluk van de sokken”, vertelt Van Gennep. Ze belandde in een scootmobiel en werd jaren later afgekeurd.

Totdat ze in 2010 naar een genezingsdienst ging. „Toen ben ik aangeraakt door de liefde van de Here Jezus. Een man zei daarna tegen mij: sta op en wandel. En dat deed ik toen.” Hoewel ze zich nog steeds verplaatst in een scootmobiel, kan ze naar eigen zeggen sinds die genezingsdienst ook zelf wat pasjes zetten.

In 2015 ontmoette ze Erin Rietema, zij werkte in de zorg. „Ik liep met soortgelijke plannen om vanuit mijn geloof andere mensen te helpen toenik Marjolein ontmoette”, vertelt Rietema. Van Gennep: „Ik kreeg zoveel liefde van Erin. Vanaf dat moment trad zij toe als secretaris en zijn we samen verder gegaan.”

Door de jaren heen bleek het moeilijk om de stichting financieel gezond te maken. „Geld genereren is niet makkelijk. Als we in de bruidsboetiek een jurk hadden verkocht, konden we weer een maand huur betalen”, schetst Van Gennep het wankele financiële bestaan.

„Maar”, zegt ze, „het gaat me niet om geld. Ik wil anderen helpen. Kijk naar mijn tanden. Als het me om geld te doen was geweest, had ik daar wel wat aan laten doen. Toch?” Ook Rietema zegt haar leven in dienst te stellen voor de ander. Ze begint te snikken. „Ik heb privé van alles opgegeven om wat te doen voor een ander in nood. We doen dit niet om er zelf van alles uit te halen. Het is echt, omdat we de nood zien bij anderen.”

Schulden en geldstress achtervolgen de stichting. Geregeld ontstaan betalingsachterstanden en wordt de stichting uit huurpanden gezet. „Maar de laatste jaren gaat het steeds beter”, zegt Rietema. Toch zijn ook in Spier in een half jaar tijd flinke huurschulden ontstaan. Volgens beide vrouwen komt dat door, wat ze zelf noemen, smaad en laster over het Geloofcentrum Hoogeveen.

Zo wordt de stichting in artikelen op Hoogeveen Regio omschreven als een sekte. „Investeerders zijn daardoor afgehaakt. Bovendien hebben we maandenlang zonder alcoholvergunning gewerkt. Een restaurant waar je niet mag drinken, zie je het voor je? Ik denk dat we die vergunning niet kregen vanwege het sentiment rond ons”, vertelt Van Gennep.

De negatieve berichtgeving raakt haar. In tranen: „Er kwam hier een dame die in zak en as zat. Hoe het kon, weet ik niet, maar na een bezoek bij ons zag ze het leven weer zitten. Tot ze die verhalen over ons las. Ze belde en zei dat ze niet meer bij ons durfde te komen.” Ook Rietema barst in huilen uit. „We doen niets terug. Zo zijn we niet. Wij doen vast dingen fout. Maar ga dan in gesprek met ons. We geloven in liefde.”

Voor het project in Spier gelooft het duo alsnog in een goede afloop. Van Gennep zegt dat de alcoholvergunning alsnog komt. „Het begint nu ook lekker aan te trekken. We kunnen nu bruiloften houden waar ook geschonken mag worden. Ik denk dat we hier alsnog een gezond bedrijf kunnen draaien.”