De wethouders van Assen: Eddy Beuker (Assen Centraal), Wilco Bouwmeester (PRO), Jan Broekema (onafhankelijk), Martin Rasker (VVD) en Cor Staal (CU). Foto: Gemeente Assen
Het nieuwe gemeentebestuur van Assen zet vol in op groei en vernieuwing, maar wordt tegelijk geconfronteerd met oplopende tekorten en sterk stijgende zorgkosten. Die spanning tussen ambitie en financiële realiteit vormt de rode draad in het nieuwe coalitieakkoord.
De gemeente Assen zit financieel in zwaar weer. In het coalitieakkoord presenteert het nieuwe gemeentebestuur niettemin plannen voor stevige woningbouw, economische groei en een aantrekkelijkere stad. Assen wil doorgroeien naar 750 nieuwe woningen per jaar, verspreid over onder meer Kloosterveen, het Stadskwartier en het Havenkwartier.
Ook economisch wordt ingezet op uitbreiding. De stad wil haar positie versterken in sectoren als zorg, veiligheid en energie, en investeert in projecten zoals een zorg- en innovatiecampus en de verdere ontwikkeling van de binnenstad.
Uit de pas
Terwijl de investeringsagenda gericht is op groei en aantrekkelijkheid, lopen de structurele kosten ondertussen steeds verder op. Over 2025 noteerde Assen een tekort van bijna 5 miljoen euro, vooral veroorzaakt door hogere uitgaven in het sociaal domein.
Met name jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning lopen financieel uit de pas, met overschrijdingen van respectievelijk ruim 4,6 en 3,4 miljoen euro. Dat beeld zet zich door: de gemeente rekent voor 2027 op een tekort van 6,7 miljoen euro, oplopend tot meer dan 15 miljoen euro in de jaren daarna.
Keuzes onvermijdelijk
De stijgende zorguitgaven blijken geen tijdelijke tegenvaller, maar het gevolg van een groeiende vraag, hogere tarieven en complexere problematiek. Tegelijkertijd blijft extra geld van het rijk achter, waardoor de rekening steeds vaker lokaal terechtkomt.
Kortom: keuzes zijn onvermijdelijk. Die noodzaak wordt in het coalitieakkoord ook erkend. Het college spreekt zelf van een situatie waarin ‘niet alles kan’ en waarin scherpe prioriteiten nodig zijn.
Om de begroting sluitend te krijgen, wordt ingezet op bezuinigingen, efficiënter werken en het verhogen van bepaalde inkomsten. Tegelijkertijd probeert de gemeente via een andere werkwijze in het sociaal domein – onder meer via ‘Buurtkracht’ – de groei van zorgkosten af te remmen.
