Hans en Ilse ten Vergert (midden) van Camping De Hunze Bulten in Annen met hun dochters Merle (rechts) en Lenthe. Foto: Dennis Venema
Hans (52) en Ilse (44) ten Vergert beginnen met hun dochters Merle (16) en Lenthe (13) aan een nieuw avontuur. De voormalige naturistencamping De Groenlanden in Annen krijgt onder hun leiding een nieuw leven als camping Hunze Bulten. Op vrijdag 24 april openen ze officieel de deuren.
Bij de ingang van het campingterrein is Hans – petje op, bezweet hoofd en oud T-shirt aan – druk bezig met de voormalige toegangspoort. Het hek gaat eruit. Deze week gaat het terrein open en zijn ook daggasten welkom.
„We zijn nu druk bezig met de aanleg van een parkeerplaats”, zegt Hans lachend met een Twentse tongval. „We zijn met man en macht bezig om alles klaar te krijgen voor het komende seizoen.”
Ilse is ondertussen aan komen rijden op de golfkar en laat het terrein zien. „We hebben van alles in de planning”, vertelt ze enthousiast terwijl ze alle verschillende velden laat zien. Allemaal hebben ze een uilennaam vanwege de Anner Oel. „Er komt een mooi horecapaviljoen met een terras. Daar gaan we koffie schenken, thee, iets lekkers, maar we serveren ook lunch en diner.”
Volop plannen
Het echtpaar kocht de camping eind 2024. Tot vorig jaar was het een naturistencamping, vanaf dit jaar zijn alleen maar gasten mét kleding welkom. Ilse en Hans hopen het komende jaar leven op het terrein te brengen, ook buiten het kampeerseizoen. „We denken aan onder meer een nieuwjaarsduik, livemuziek met lekker eten en ga zo maar door”, zegt Ilse.
Voordat het zover is, moet er nog veel gebeuren. Naast het werk aan het parkeerterrein, krijgt ook het sanitairgebouw een laatste afwerking en op sommige plekken moet het gras nog groeien. Dat laatste ligt niet volledig in de handen van Hans en Ilse. „De winter was zó nat dat alles drassig was”, zegt Hans. „We konden pas de laatste weken zaaien. Nu hopen we vooral dat de zon haar werk doet.”
Toch ontvangen ze deze week al de eerste gasten. Ook de boekingen rondom Hemelvaart en Pinksteren lopen goed. „We zijn met man en macht bezig alles dan grotendeels gereed te hebben.”
Acht jaar lang zochten Hans en Ilse vanuit hun woonplaats Haaksbergen naar de camping die hun hart zou veroveren. Hans had zijn eigen bedrijf in Enschede verkocht en beiden verlangden naar iets anders.
Het gezin houdt van kamperen, van buiten zijn, van leven met de seizoenen. „We woonden in een woonwijk en zaten bij de minste zonnestraal al buiten. Met een dekentje over onze benen”, vertelt Ilse. „En onze meiden sliepen op hun derde al in een tentje.”
Oostenrijk en Luxemburg
Hans en Ilse bekeken campings in onder meer Oostenrijk en Luxemburg, maar merkten gaandeweg dat hun toekomst toch in Nederland lag. „In Luxemburg waren we ver in het proces”, zegt Hans. „We zijn meerdere keren op en neer geweest en namen zelfs de meiden mee. Het was er prachtig.”
Ilse knikt. „Maar ik zei op een gegeven moment: nu is het hier druk en gezellig, maar in de winter is het doodstil. Ik denk niet dat ik daar gelukkig van word.” Ze besloten het niet te doen.
In 2024 bezochten ze meerdere campings in Nederland. Pas bij een tweede bezoek aan deze plek, tussen Annen en Spijkerboor, sloeg de vonk over. „Het is hier ontzettend toeristisch, de omgeving is prachtig en we zagen onszelf hier al helemaal rondlopen”, zegt Hans. „Onze dochters voelen zich hier thuis. En wij ook.”
Ilse beaamt dat. „Ik zie Hans nu echt gelukkig zijn. Toen ik hem laatst met een grijns op de grasmaaier zag, besefte ik hoeveel dit hem doet. Een paar jaar geleden werkte hij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat en kreeg hij veel minder mee van ons gezinsleven. Nu werkt hij ook hard, maar met ontzettend veel plezier in wat hij doet.”
Hans pinkt een traan weg. „Eerlijk: het afgelopen jaar hebben we hier al zó veel gelachen. Zoveel plezier gehad. Dit is een totaal ander leven.”
