Een kijkje in de mooist versierde wijk van Zuidlaren tijdens de openingsavond van het Oostermoerfeest

Annemiek Vermeulen rolt nog snel een felgekleurde speelmat met pianotoetsen uit voor haar huis aan de Tienelsweg. Haar man Corjan van der Veen wijst op een QR-code die aan de straatlantaarns bevestigd is. „Als je die scant krijg je de favoriete muziek van de wijk te horen op Spotify.” Voor het Oostermoerfeest zijn de straten omgedoopt tot muziekmuseum.

„Eigenlijk moet je even doorrijden”, zegt hij terwijl hij naar het einde van de straat wijst. „Verderop zijn ze echt fanatiek.”

Het Oostermoerfeest wordt al 155 jaar georganiseerd in zeven dorpen op de Hondsrug. Ieder jaar reist het feest, dat ooit begon als landbouwtentoonstelling, door naar het volgende dorp. Dit jaar neemt Zuidlaren het stokje over van Borger. Vast onderdeel van het feest is het versieren van straten en wijken.

Ellen Groot - roze krullenpruik, zonnebril met hartvormige glazen – staat enthousiast met een vlag te wapperen voor haar zelfgebouwde pianobar. „Eigenlijk is het meer een drankorgel”, zegt buurman Wouter Groenewold schalks. Het is de eerste keer dat Westlaren Noord meedoet aan Oostermoer, een idee dat ontstond op nationale burendag. „We hebben onze buren veel beter leren kennen. Er was niet zoveel contact, nu hebben we zelfs een groepsapp.”

De saamhorigheid maakt het reizende dorpsfeest speciaal, zegt Esther Pepping van Stichting Oostermoer Zuidlaren. „In de wijken raken buren met elkaar aan de praat tijdens het versieren van de straat, maar er rijden ook wagens uit Eexterveen mee tijdens de optocht donderdag. Zo ontstaan er ook leuke contacten met bezoekers uit andere dorpen.”

Zuidlaren kiest als enige Oostermoer-dorp iedere editie een thema, dit jaar ‘heden, verleden en toekomst’. „Dat biedt misschien wat houvast, maar het is breed genoeg om een eigen draai aan te geven.”

Westlaren Noord heeft geen budget, er is vooral geknutseld met spullen van zolder en materiaal dat gratis af te halen was. Buurvrouw Janneke de Vries wijst naar de pianokruk, die beplakt is met cd-hoesjes. „De cd’s komen allemaal van het crematorium. Daar zijn ze overgegaan op digitaal.”

Omdat ze voor het eerst meedoen verwacht Ellen Groot geen prijzen. „Maar wij hebben de prijs voor het meeste plezier al gewonnen.” Dat zij en haar buren de eerste prijs later die avond in ontvangst mogen nemen op de Brink is de kers op de taart.