In memoriam | Lars Wonder (27) was niet te stuiten, hij deed alles op 100 procent. 'Voor zijn dertigste wilde hij binnen zijn en dat is hem gelukt'

Als Lars Wonder zijn eerste auto koopt, mag heel Beilen het weten. Het doffe bobbobbob-geluid is niet te missen. De geluidsinstallatie heeft hij natuurlijk zelf ingebouwd.

De jongen heeft de ellende van school achter zich gelaten. Hij is zijn eigen bedrijf aan het opbouwen en dat gaat hem verrassend goed af. Met zijn lach, zijn vrolijke gezicht, heeft hij altijd een praatje en stapt hij bij iedereen binnen. Directeur of onderdeur, het maakt hem niet uit. Hij gaat er 100 procent voor, hij kan niet anders. LW Techniek is alles voor hem. Hij doet zijn eigen boekhouding en zijn eigen pr. Hij zit bijna dag en nacht op zijn kantoor.

Zijn eerste kennismaking met elektriciteit had Lars toen hij kleuter was. In de schuur stond een oude stofzuiger en daar mocht hij van zijn ouders niet aankomen. Dat moest wel interessant speelgoed zijn. Hij stak de stekker in het stopcontact, drukte op de knop en stond onder stroom. Zijn duim was zwart, maar hij overleefde het.

Lars vindt het moeilijk om van iemand iets aan te nemen. Hij heeft een sterke eigen wil. Kan niks met groepsregels. Als baby was hij al erg aanwezig en trok alles wat hij interessant vond in de box. In de supermarkt was niets veilig. Hij was een explosie van energie en wilde alles ontdekken. Nieuw speelgoed was na een maand gesloopt, omdat Lars wilde weten hoe het in elkaar zat. En dan wilde hij weer iets nieuws.

Hij kent geen grenzen en heeft geen stopknop. Op school heeft hij het moeilijk, want hij is geen jongen van luisteren en stilzitten. Lars moet bezig zijn met zijn handen, actief dingen doen. Iets uit een boek leren kan hij niet. In de klas is hij druk, overheersend en hij speelt vaak de clown. Hij wordt gepest. Zijn gedrag wordt niet begrepen. Adhd, wordt er na een tijdje geconstateerd. Hij zit op drie verschillende basisscholen en haalt een middelbare schooldiploma dankzij zijn moeder die zijn werkstukken voor hem schrijft.

Op zijn veertiende doet hij mee aan de provinciale wedstrijd Master Skills voor jongeren met een technische opleiding. O ja, hij had gewonnen, zo vertelt hij thuis terloops bij het avondeten. Lars deelt niet veel over zijn innerlijk leven. Hij wil laten zien wat hij kan. Bij de landelijke wedstrijd, waarvoor hij dagenlang met een Friese medescholier in Rotterdam bezig is, grijpt hij net naast de hoofdprijs. Het juryrapport is lovend, met één kanttekening: hij zou meer moeten samenwerken.

Maar Lars gaat zijn eigen gang. De opleiding elektromonteur verlaat hij zonder diploma. Op stage bij een storingsdienst vindt hij dat hij het eigenlijk zelf wel kan. Op een nieuw stageadres hetzelfde verhaal. Wie zou hem daar wat moeten leren? Hij lijkt een fotografisch geheugen te hebben voor alles wat met stroom te maken heeft.

Talent heeft hij genoeg, voor drummen, judo en voetbal, maar vooral ook voor pony- en paardrijden. Al na een half jaar les doet hij mee aan het Drents kampioenschap. Hij wint vele prijzen. Het trainen van zijn paard laat hij geregeld over aan zijn vader, want Lars heeft het nou eenmaal altijd druk.

De contacten in de paardenwereld komen hem van pas als hij, schoolverlater zonder diploma, besluit te gaan ondernemen. Hij begint met ledverlichting. In halfbakken Engels bestelt hij telefonisch lampen vanuit China om die door te verkopen aan maneges en rijhallen. Hij bedenkt de milieuvriendelijke lichtmast: mobiele schijnwerpers op zonne-energie. Het prototype kost hem 18.000 euro. Hij verhuurt of verkoopt zijn mobiele lichtmasten voor evenementen en festivals, maar ook aan de bouwwereld en infrastructuurbedrijven. Het is het begin van LW Techniek.

De jongen die het ooit zo moeilijk had, bouwt met lef, wilskracht en oneindig doorzettingsvermogen zijn eigen bedrijf op. Daarmee geeft hij iedereen die aan hem getwijfeld heeft het nakijken. Hij doet zaken met ProRail en andere grote bedrijven. Als hij iets niet weet, gaat hij naar mensen die het wel weten en tegen wie hij om die reden opkijkt.

Hij ziet in dat zijn milieuvriendelijke lichtmast een gat in de markt is geweest. Een gat dat door anderen ook snel wordt ontdekt. Dus denkt hij over uitbreiding van zijn bedrijf. Mobiele windmolens? Accu’s om op bouwplaatsen auto’s op te laden? De ontwikkeling is hem nog te duur, maar met LW Techniek kijkt hij vooruit.

Voor zijn dertigste wil hij binnen zijn, zo heeft Lars ooit gezegd, en dat lukt hem ook. Alles wat hij verdient, steekt hij in zijn bedrijf. Er zit geen euro van de bank bij. Hij houdt zijn geld ook niet voor zichzelf. Hij is gul, trakteert graag. Hoewel hij op zichzelf is, gaat hij veel op pad met de vrienden die hij nu wel heeft. Lars is populair geworden; als hij ergens binnenkomt, dan staat er echt iemand. Hij gaat naar feestjes en met verschillende vriendengroepen op vakantie en op wintersport.

Dag en nacht is hij bezig. Op zijn 25ste koopt hij een eigen huis, in Zweeloo. Hij heeft een paar langere relaties met vriendinnen, maar die moeten accepteren dat zijn bedrijf alles voor hem is. Als een verkering uitgaat, is hij kapot. Dat raakt Lars, met zijn kleine hartje, diep. Voor korte tijd. Want hij gaat door.

Vrienden weten allang dat ze op de gekste tijden appjes van Lars kunnen verwachten. Dan heeft hij iets bedacht en benadert onmiddellijk de mensen die hij nodig heeft. Door zijn enthousiasme en wilskracht is de wispelturige eigenheimer een verbinder geworden. Hij weet mensen mee te krijgen in zijn plannen.

Lars valt wel op de gekste momenten in slaap. Er zijn talrijke foto’s van Lars die op een feestje omgezakt is. Niet meer wakker te krijgen. Hij leeft zonder rem en dan is de energie soms ineens op.

Mogelijk is dat de gedreven, levenslustige jonge man fataal geworden. In april van dit jaar was hij ’s avonds met een vriend onderweg toen zijn auto tegen een boom botste.

Lars is gegaan, zoals hij heeft geleefd.