Afzien tijdens de Hoogeveense Cascaderun. Foto: Gerrit Boer
De zestiende Hoogeveense Cascaderun begon zondag fris, maar droog. Er piepte zelfs een vriendelijk zonnetje. Tot de weergoden zich na een uurtje lieten gelden. ,,Die hagel man: de hel.’’
De pakweg 7000 hardlopers aan de 5 en 10 Engelse mijl hadden het gelijk aan hun zijde. Tijdens een van de koudste edities van de Hoogeveense Cascaderun - 9 graden op de thermometer en een gevoelige noordenwind - was beweging het beste medicijn.
De duizenden toeschouwers langs het parkoers hielden zich warm met muziek, klappen en aanmoedigen. En oké, dat lentezonnetje maakte het voor het gevoel wat aangenamer.
Dat Buienradar een paar beste schepen met zure appels in Hoogeveen verwachtte, ach, dat zou de pret niet drukken. Toch?
Sport en plezier gingen in Hoogeveen hand in hand. Foto: Gerrit Boer
Lopers gegeseld
De 5 mijl was nog geen half uur aan de gang toen de hemelsluizen zich openden en een gemene hagelbui de hardlopers geselde, later gevolgd door regen. Toeschouwers haastten zich onder een overkapping.
De strijd tegen de elementen voedde de heroïek, zo bleek aan de finish. Ja, het was zwaar. Ja, het was koud. En die verrekte wind stond in het laatste stuk vol op de snufferd. ,,Maar ik heb het toch maar mooi gedaan’’, hijgde Marcel (27) na afloop.
Tara (15) uit Hoogeveen zakte na de finish even door de hoeven. De atlete van HAC ’63 had alles gegeven en toonde haar hardloophorloge. ,,Betere tijd dan vorig jaar’’, klonk het tevreden.
‘Te weinig getraind’
Even verderop brak bij Henk (65) uit Hoogeveen de glimlach weer door. ,,Ja, ik had het even flink pittig. Eigenlijk te weinig getraind’’, bekende hij. ,,Maar wát een mooi evenement. Dat laatste stuk werd je gewoon door de mensenmassa gedragen.’’
,,Bliede da’k d’r ben!’’, pufte Elly (43) uit Assen na afloop. ,,Die hagel man: de hel. Ik moet even bijkomen hoor.’’ En zo had iedere loper zijn of haar eigen verhaal.
Aan de finish knalde een onvervalste meezinger uit de speakers: Laat de zon in je hart van Willy Sommers. Ben je niet gelukkig en heb je soms verdriet, denk dan aan de zon en zing dit lied.
Jong geleerd is oud gedaan? De 1-jarige Liv Mulder probeert de Cascaderun alvast uit. Foto: Gerrit Boer
Gelukshormoon
Niet dat de lopers dat gelukzalige gevoel misten. De endorfine die zich na de inspanning van velen meester maakte, liet regen, kou en hagel afketsen op een onzichtbaar pantser van blijmoedigheid en trots. High van het gelukshormoon, ook dát is de Cascaderun.
De organisatie zag het tevreden aan. ‘Mister testlopen’ Jan Verschuur deelde aan de finish de ene na de ander high five uit. ,,Mooi dat we weer op het deelnemersaantal van vóór corona zitten’’, sprak hij.
Van Gogh
De Cascaderun is al jaren het grootste hardloopfestijn in Drenthe en een belangrijk uithangbord voor Hoogeveen. Veel deelnemers liepen in het hardloopshirt dat ze bij het ophalen van het startnummer hadden gekregen. Dit jaar geïnspireerd op Vincent van Gogh.
De legendarische kunstenaar verbleef in 1883 drie weken in Hoogeveen. Zondag droegen de hardlopers een stukje van Van Gogh’s kunst met zich mee, met elementen van het beroemde schilderij ‘De Sterrennacht’ en subtiele zelfportretten van de kunstenaar.
,,Ja, mooi hoor die Sterrennacht’’, hijgde Marloes (44) na afloop. ,,Maar ik heb zelf ook wel sterretjes gezien.’’
Was Dirk de laatste deelnemer die over de finish kwam? Het leek zo, maar na hem kwamen er nog een paar. Foto: Gerrit Boer
Mentaal sterk
Dirk (66) uit Noordscheschut leek de laatste loper te zijn die zondag finishte. Hij werd als held ingehaald. ,,Duurlopen zijn goed voor de mens’’, sprak Dirk. ,,Daar blijft een mens mentaal sterk van. En ik moet mijn energie kwijt.’’
Maar na Dirk volgden nóg meer lopers. Afstemmingsfoutje, zo bleek. Ruim 20 minuten later was dan toch écht de laatste deelnemer in aantocht. RTV Drenthe was toen al weg, spandoeken werden opgeruimd en een groot deel van het publiek had de warmte opgezocht.
Maar Arie (74) uit Hoogeveen vierde zijn eigen feestje. Samen met zijn kleindochter passeerde hij de finish. ,,Ik heb wel lekker gelopen’’ analyseerde Arie. ,,Ik heb zestien keer meegedaan en dit was mijn laatste 10 mijl. Daar wilde ik eens goed van genieten.’’
Missie geslaagd.
Arie was toch echt de laatste hardloper die zondag over de finish kwam. Hier samen met zijn kleindochter. Foto: DvhN/Harald Buit
Minder inhaalacties door drie minuten eerder te starten
Details kunnen soms een groot verschil maken. Dit jaar begon de 10 Engelse mijl van de Hoogeveense Cascaderun drie minuten eerder. Die keuze volgde na een zorgvuldige analyse van Martijn Bennink. Hij ontdekte dat de starttijden beter op elkaar konden worden afgestemd. Voorheen haalde een loper van de 10 mijl tijdens de race wel 400 keer iemand van de 5 mijl in. Onnodig veel onnodig, was zijn conclusie. Hoe kon dat beter?
Door te spelen met starttijden in computersimulaties vond Bennink een manier om het aantal inhaalacties vanaf Erflanden, waar de routes samenkomen, flink te verminderen. ,,Drie minuten eerder starten lijkt niet veel, maar het betekent dat we het aantal keer dat mensen elkaar inhalen kunnen halveren naar 200,” legde Bennink uit. De organisatie was er blij mee. ,,Het maakt een soepeler, vloeiender verloop van de race mogelijk’’, stelt een woordvoerder.
