Terwijl kunstenaar Arie Fonk (links ) de in oude luister herstelde pomp inspecteert, laat wethouder Ivo Berghuis zich de eerste slokken vers water smaken. Foto: Harry Tielman
Hij lag er al een aantal jaren verwaarloosd bij, de drinkwatertap in Rolde. De afgelopen tijd is de pomp daarom in ere hersteld en donderdagochtend opnieuw onthuld. Water drinken kan nu weer.
De pomp kwam 35 jaar geleden in het dorp te staan, ter ere van het 800-jarig bestaan van Rolde. Ook daarvoor stond er altijd al een pomp in het dorp, getuige bijvoorbeeld oude schilderijen die nu in dorpshuis De Boerhoorn in Rolde hangen.
Vandalen hadden de in 1987 geplaatste pomp vernield: er kwam de laatste jaren geen druppel meer uit. Nu hij weer werkt, presenteert de gemeente het niet alleen als watertappunt, maar ook als kunstwerk. Een handjevol toeschouwers was donderdagmorgen bij de onthulling.
Langs populaire wandelroute Pieterpad
„Een verrijking voor Rolde”, noemt wethouder Ivo Berghuis bij die gelegenheid de vernieuwde pomp. Deze ligt aan het Pieterpad, op de kruising van de Schoolstraat en de Nijlanderstraat . „Die wandelroute wordt steeds populairder. En ook fietsers kunnen er gebruik van maken.” Met name in coronatijd merkten aanbieders van verblijfplaatsen dat er veel meer interesse was in de honderden kilometers lange wandelroute die voert van de Sint Pietersberg in Zuid-Limburg tot Pieterburen in Noord-Groningen.
Voor een slok water hoeft je niet langer aan de ouderwetse hendel te trekken. Die is hufterproof vastgelast. Voor een flesje vol verfrissing kan de voorbijganger nu op een knopje drukken. Wethouder Berghuis neemt een slok. Het blijft even stil, hij laat het water even door de mond rollen. „Ik kan wel zeggen: ‘heel goed bouwjaar’,” grapt hij. „Maar het smaakt gewoon goed, zoals je van het water hier mag verwachten. Proost.”
Niet alleen praktisch, ook symbolisch
Volgens Arie Fonk, de oorspronkelijke maker van de pomp, heeft deze plek in Rolde symbolische waarde. Achter de watertap staan kleine muurtjes die acht eeuwen tijd symboliseren (1187-1987). Op volgorde staat elk stuk muur voor een andere eeuw: de een is gebouwd met natuursteen, de andere met baksteen, de laatste met geperst steen. Op de muren liggen zwarte dekstenen die de tijdlijn symboliseren. Ook die moesten worden vervangen, vanwege vandalisme.
Hoewel het kunstwerk over een jubileum van acht eeuwen gaat, staan er zeven muurtjes met verschillende stenen. Dat symboliseert volgens Fonk dat tijd zich niet door ons laat pakken. „We proberen het te vatten in woorden als ‘ooit, nooit en eeuwig’. Maar we weten geen van allen wat tijd nu eigenlijk precies is.”
