Voor een knabbel en babbel naar de Zuivelhoeve op Akerkhof Groningen. 'We willen de mensen blij maken'

Tijdens een wandeling door Stad, bleef de blik van Willie en Bart haken achter het lege hoekpand aan het Akerkhof. ‘Te koop’ leerden de letters op de etalageruit. Ze wendden de hoofden naar elkaar en wisten genoeg.

Tien jaar terug bestierden ze een winkel van de Zuivelhoeve in Leeuwarden. Na een goed bod, trokken ze er de deur dicht en zochten de Italiaanse zon op. En zoals dat soms gaat, weg van alles, stelden ze zich de vraag: ‘Waar worden we nu écht gelukkig van?’.

Het antwoord volgde vlot. ,,We houden allebei van mensen. Zo staat Anton graag op straat, als een soort marktkoopman passanten enthousiast maken”, vertelt Willie. ,,Niet eens per se om wat te verkopen, maar om hen te verblijden met goede kaas, of zelfgemaakt e dipjes. Dat heb ik dus ook.” En dus besloot het stel met zoon Bart verder te gaan met waar ze mee bezig waren. Dit keer dus in Groningen.

In de nieuwe winkel kunnen liefhebbers terecht voor verschillende hapjes. Een greep uit de borrelbak: kaas, worst, tapas, vers gebrande noten, en honing. Een deel daarvan komt uit eigen streek. En omdat een Bourgondiër daar graag een glas wijn of speciaalbiertje bij drinkt, staan die ook te wachten op de plank.

Voor klanten met keuzestress is er de ‘weekendtas’. ,,Dat idee is ontstaan in de vorige winkel. Onze zoon Bart leek het leuk om mensen op die manier kennis te laten maken met macadamianoten, fuet of ander eten. Elke week wat anders. Dat houden we erin. Net als de ‘huistas’”, zegt Willie.

De naam is afgeleid van de huisavond, die studenten op de dinsdag hebben. ,,Kun je voor een tientje knabbelen met je huisgenoten.”

Momenteel is de familie Klapwijk druk met de boel aan het uitpakken. Van echte spanning is geen sprake. ,,We hebben natuurlijk de nodige ervaring.” Anton groeide zelfs op met de zuivel. ,,Zijn vader bracht op paard en wagen de melk bij de mensen langs. Later kwam er een winkeltje. Zodra Anton boven de toonbank kon uitkijken, hielp hij mee”, zegt Willie, die er vooral erg naar uitkijkt. ,,En dan hebben we ook nog een winkel op zo’n prachtige locatie. Ja, we knijpen ons echt in de handen.”