Paul Matthijs vertrouwt op goede afloop monsterklus met ACV. ‘Maar we kunnen niks meer laten liggen’

Bij de start van de tweede helft van het seizoen is het zicht voor ACV op handhaving op het hoogste amateurniveau nog altijd troebel, maar er is weer hoop. De tien wedstrijden onder Matthijs, de opvolger van de in oktober opgestapte Robin Witte, leverden negen punten op. In het Asser kamp heeft negativiteit plaats gemaakt voor voorzichtig optimisme. ,,Ik ben niet tevreden over het aantal punten. Het hadden er meer kunnen zijn en ook meer moeten zijn.’’

Matthijs doelt daarmee op de duels waarin ACV in de slotfase bijna zekere punten aan de tegenstander cadeau doet. In de thuiswedstrijd tegen GVVV heeft het tot de 87ste minuut nog een 2-0 voorsprong, maar komt de club uit Veenendaal toch nog langszij. Thuis tegen Rijnsburgse Boys maken de Drenten het nog bonter. ACV leidt tot aan de extra tijd met 3-1, maar incasseert in de 93ste en in de 96ste minuut nog twee tegentreffers.

Ook tegen IJsselmeervogels, in de laatste wedstrijd voor de winterstop, kan ACV een 2-0 voorsprong niet vasthouden en moet het genoegen nemen met een 2-2 eindstand. ,,We krijgen de doelpunten te gemakkelijk tegen’’, weet Matthijs. ,,We kunnen wedstrijden niet doodmaken en zijn ook kwetsbaar bij spelhervattingen. En op bepaalde momenten zat het ons ook net niet mee. Maar als je die onnodige fouten vaker maakt, heeft dat uiteindelijk ook te maken met een stukje kwaliteit.’’

Paul Matthijs was tot begin oktober vorig jaar de assistent van de toenmalige hoofdtrainer Robin Witte. Na de 5-1 thuisnederlaag tegen Barendrecht zag de jonge roerganger van ACV niet langer perspectief de club nog weer op de rit te krijgen en kreeg Matthijs de teugels in handen. Met nul punten uit de eerste zeven competitieronden en de doelcijfers 2 voor en 22 tegen zette hij zijn tanden in de nagenoeg uitzichtloze monsterklus om de Asser zaterdagclub in de tweede divisie te houden.

Met een achterstand van vier punten op IJsselmeervogels begint ACV als rodelantaarndrager aan de tweede seizoenshelft. De marge met RKAV Volendam bedraagt zeven punten en om zich na de reguliere competitie verzekerd te weten van tenminste nog een seizoen in de tweede divisie moeten de Assenaren ook Excelsior Maassluis (heeft acht punten voorsprong) nog voorbij. De club die als laatste eindigt degradeert, de nummers 16 en 17 van de eindstand hebben met de nacompetitie nog een achterdeurtje om zich te kunnen handhaven.

,,Op basis van het spel van de laatste wedstrijden voor de winterstop heb ik er nog alle vertrouwen in dat we ons kunnen handhaven’’, oordeelt Matthijs. ,,Maar we zullen dat goede voetbal ook om moeten zetten in resultaat. We kunnen niks meer laten liggen. Daarvoor is het gat te groot.’’ Hij geeft aan het vizier nog niet te hebben gericht op rechtstreekse handhaving. ,,We kijken naar de ploeg die boven ons staat. Zijn we die voorbij dan kijken we naar de ploeg die dan boven ons staat.’’

Met de langdurig geblesseerde Max Hamelink weer speelklaar, beschikt Matthijs over een nagenoeg fitte selectie, alleen Steyn Strijker heeft knieklachten. In de eerste seizoenshelft was de ziekenboeg vaak overvol. ,,We kunnen nu keuzes maken. Daardoor kunnen we met meer vastigheden spelen. Als we nu in een wedstrijd wisselen, wordt het elftal er niet minder op. Er is nu concurrentie. Iedereen moet knokken voor zijn plaats. Laat het maar zien. Maak het ons maar moeilijk.’’

ACV trainde na de laatste competitiewedstrijd tegen IJsselmeervogels op 13 december door tot 18 december. Hervatting van de training stond gepland voor 2 januari. Maar door het winterse weer stond de selectie pas afgelopen maandag voor het eerst weer op het trainingsveld. Niet op het eigen trainingsveld in Assen dat nog niet sneeuwvrij was, maar op het kunstgrasveld van Witteveense Boys ’87 in Witteveen. Ook dinsdag kon ACV daar terecht. Matthijs: ,,Het is geen ideale voorbereiding, maar we moeten er ook niet moeilijk over doen. We moeten er zaterdag tegen Kozakken Boys gewoon staan.’’