ACV-aanvoerder Yannick Hettinga in duel met Gello SSR Robertha. Foto: Rens Hooyenga
Dat ACV had moeten winnen tegen IJsselmeervogels was volstrekt duidelijk. Maar het was uiteindelijk aan doelman Max Wolfs te danken dat de Assenaren nog een punt uit het wonderliijke degradatietreffen sleepten. Hij stopte in de eindfase een strafschop en het bleef daarmee bij 2-2 steken.
‘’Wanneer, wanneer en hoe gaan we dan wel eens winnen?’’ De trouwe ACV-fan pakte zijn spullen voor zijn rolstoel bijeen en zuchtte nog eens. Hij was bijna de wanhoop nabij. ,,Tegen Rijnsburgse Boys, tegen HFC, nu weer zijn we beter maar lukt het net niet en geven we het in de slotfase toch weer weg.‘’ Het is niet altijd de trainer die de spijker op de kop slaat in zijn analyse.
De laatste wedstrijd van ACV voor de korte Kerst/Niewjaar-stop was er eentje met groot belang. Het roemruchte IJsselmeervogels kwam op bezoek in Assen. De Vogels, de grote aartsvijand van Spakenburg uit de gelijknamige plaats aan de boorden van het Randmeer, heeft het de laatste jaren moeilijk en bivakkeert in de Tweede Divisie met een voorsprong van vier punten op de op één na laatste plaats pal voor ACV, dat naarstig op zoek is naar aansluiting naar boven. Sinds Paul Matthijs het trainersstokje van de vertrokken Robin Witte bij ACV heeft overgenomen, zitten de Assenaren qua voetbal en het halen van punten in de lift. Alleen die overwinning, daar schort het nog steeds wel aan. Waarbij ACV in de slotfases van wedstrijden de rust en kalmte te vaak verliest en tegen lelijke doelpunten aanloopt. Zoals dat deze dag ook weer het geval was.
Uitblinker van de laatste weken Kian Slor heeft er wel een verklaring voor. ,,Voor mijn gevoel hebben we het probleem van het goed verwerken van voorzetten van de tegenstander niet goed genoeg onder controle. En als zij dan in de slotfase gaan drukken, vallen we te vaak om. Dat is wel heel jammer, zeker als je goed speelt en lekker voor staat, zoals vandaag.’’
Slor had gelijk. ACV speelde een prima eerste helft. De Assenaren combineerden vaak vlotjes door het wankele middenveld van IJsselmeervogels heen en kwamen tot kansen. Mees Gootjes en Elijah Mansaray gaven dat beeld met twee gave treffers gestalte. Waarna Boy Spijkerman bij een open kans na een vloeiende aanval de 3-0 had kunnen, beter gezegd moeten, maken. Hij deed dat niet en dat betaalde zich later nog duur uit. Er was meer pech voor ACV. Zo leek Luca Broers de bal vlak nadat Jordy Ruizendaal de stand op 2-1 had gebracht binnen te tikken, maar belette de binnenkant van de paal een verdiende 3-1.
Na de aansluitingstreffer raakte ACV het overwicht kwijt, kregen de gasten nieuwe moed en kopte voormalig FC Groninger Matthijs Hardijk de gelijkmaker binnen. De wedstrijd stond daarmee op zijn kop. En toen Yannick Lettinga hands maakte binnen de zestien, leek alles nog mis te gaan. Maar zie: doelman Max Wolfs keerde de pingel van Azzedine Dkikak met bravoure. Slotakkoord was voor Kian Slor, zijn volley vanuit het gewoel kegelde via de paal uit. ,,Het was niet eens een kans, maar ging er wel bijna in’’, zuchtte de linkerspits die zei na minder gelukte jaren bij FC Groningen en FC Emmen nog altijd open te staan voor een terugkeer in het betaalde voetbal. ,,Ik voel me de laatste tijd sterk en hoor mensen zeggen dat de oude Slor weer terug is’’.
Gele kaart: Mulder, Wielink (ACV), Van der Velden, Dkidak, Kuisch (IJsselmeervogels).
Scheidsrechter: Van der Vaart.
Toeschouwers: 500.
ACV: Wolfs; De Klerk (87. Dijk); Hettinga, Bannani en Mansaray; Gootjes, Van der Werff (80. Hamelink) en Mulder (80. Wielink); Strijker, Spijkerman (72. Broers) en Slor.