Hoe de gele trui ondanks een ultiem offer toch aan de neus van De Gouden Pijl in Emmen voorbij ging

Het is de heilige graal voor ieder na-Tours profcriterium. Of het rondje nou Daags na de Tour in Boxmeer, de Profronde van Surhuisterveen of De Gouden Pijl in Emmen heet, allemaal willen ze de gele trui aan de start. De winnaar van de Tour de France geeft het evenement cachet en zorgt ervoor dat de beelden nog jaren op het netvlies gegrift staan. Zo zien oudere Emmenaren nog altijd Joop Zoetemelk in zijn gele trui een ereronde door de straten van de Drentse plaats maken, al is dat inmiddels 45 jaar geleden.

De gele trui laat zich anno 2025 alleen niet meer zo gemakkelijk vangen als vroeger. Was het in voorbije decennia vast gebruik dat Tour-winnaars als Pedro Delgado, Miguel Indurain, Alberto Contador en Chris Froome de weken na La Grande Boucle reserveerden voor het showen van hun trui aan het Nederlandse en Belgische wielerpubliek, de nieuwe generatie met Jonas Vingegaard en Tadej Pogacar laat zich sporadisch zien. Ze kunnen een fortuin verdienen met een paar rondjes om de kerk, maar ze verkopen overal nee. Zelfs als een organisatie heel ver gaat, zoals De Gouden Pijl in Emmen dit jaar.

Het wegblijvenvan de supercracks heeft verschillende oorzaken. De renners verdienen tegenwoordig vele miljoenen, waardoor het startgeld dat hier en daar oploopt tot meer dan 50.000 euro voor twee uurtjes fietsen niet meer is dan een druppel op een gloeiende plaat. Ze komen er hun bed niet meer voor uit. De wielerkalender is een ander ding. Die is voller dan ooit, maar daar hebben Vingegaard en Pogacar op zich weinig last van. Nee, zij trekken zich vooral terug omdat ze simpelweg de voorkeur geven aan rust en het samenzijn met hun geliefden.

Zo was van Pogacar al snel bekend dat hij geen enkel criterium zou rijden, omdat hij in plaats daarvan zijn partner Urska Zigart aan zou moedigen tijdens de Tour de France Femmes. Op zondag 3 augustus, de dag van De Gouden Pijl, zou ‘Pogi’ in Châtel zijn om zijn heldin in de armen te kunnen sluiten na de zware, afsluitende bergetappe, net zoals ze dat bij hem deed toen hij een week geleden op de Champs d’Elysées over de finish kwam. De twee steunen elkaar door dik en dun.

Toch zag De Gouden Pijl juist daar een piepklein kansje toen duidelijk werd dat Zigart helemaal niet geselecteerd werd voor de vrouwenversie van de Tour. Wat zou er mooier zijn dan de twee op de betreffende zondag toch samen te brengen aan de finish van een wielerkoers? En waar anders zou dat beter kunnen dan in het prachtige Emmen, waar op de dag van het profcriterium ook een vrouwenwedstrijd is? Het zou Drenthe andermaal op de kaart zetten als dé fietsprovincie van Nederland.

In de wetenschap dat Pogacar en Zigart emancipatie hoog in het vaandel hebben staan en – als ze ergens een criterium rijden – het startgeld bij voorkeur schenken aan een goed doel, besloot koersdirecteur Thijs Rondhuis van De Gouden Pijl ver te gaan voor een stunt. Hij maakte scherpe keuzes en zette een streep door bepaalde namen om zo alle centen bij elkaar te kunnen schrapen om de Pogacars een ultiem offer te kunnen doen ten einde de Drentse droom waar te maken.

Via Cycling Service, het bedrijf dat als intermediair fungeert tussen renners en criteriums, legde De Gouden Pijl een uniek aanbod neer. Meneer en mevrouw Pogacar konden elk 40.000 euro verdienen in Emmen. Voor de gele trui een fooi, vorig jaar kreeg Pogacar 55.000 euro in Surhuisterveen, maar voor een renster uit het vrouwenpeloton een ongekend hoog bedrag.

De hoop was dat Zigart haar invloed aan zou wenden bij manlief, dat de twee tortelduifjes elkaar thuis op de bank in Monaco eens lief aan zouden kijken en dat ze uiteindelijk ja zouden zeggen tegen het originele, maar ongebruikelijke voorstel. Alles zou worden geregeld voor het duo, tot een privéjet aan toe, om het de twee maar zo gerieflijk mogelijk te maken. Dagen verstreken. Gespannen werd er in Emmen gewacht op de handtekening, totdat afgelopen week uitsluitsel kwam. Negatief. ‘Tadej is te vermoeid en blijft voorlopig thuis’, zo luidde het antwoord van zijn management.

De Gouden Pijl herpakte zich razendsnel met de komst van tweevoudig etappewinnaar en Europees kampioen Tim Merlier. Het Belgische sprintkanon wordt met de helikopter ingevlogen en is zondagavond te bewonderen in hartje Emmen. En de gele trui? Er blijft dit jaar misschien weer wat geld in kas om ergens in de komende jaren toch een keer te toe te kunnen slaan.

,,Wij passen goed op onze centjes’’, zegt Rondhuis. ,,We moeten er met elkaar en met behulp van onze sponsors hard voor werken om onze budgetten rond te krijgen. Daar gaan we zuinig mee om. We willen de inwoners van Zuidoost-Drenthe iets bijzonders bieden; een feestje. Daarom hopen we eens in de vier, vijf jaar het geel naar Emmen te halen. Daar doen we het voor met alleen maar vrijwilligers. De kans gaat een keer komen, het gaat ons een keer lukken. Dan krijgen we het voor mekaar en is het geel terug in Emmen.’’