Zwarte schaap WVV strandt onverdiend in kruisfinale op Protos Weering. ‘Bel die bus maar’

,,De laatste keer dat ik meeging?’’ herhaalde Lita de vraag op de parkeerplaats aan de Stikkerlaan in Winschoten. ,,Dat was in 2015. Met die knokpartij met WKE.’’ Het incident van ruim tien jaar geleden hangt nog steeds als een schaduw over de ploeg uit Oost-Groningen. Daarom heeft WVV een haat-liefdeverhouding met het grootste zaalvoetbaltoernooi van Nederland. Een verslag van een dag met het Millwall (No one likes us and we don’t care) van het Protos Weering Zaalvoetbaltoernooi.

,,Maak je borst maar nat, WVV is binnen’’, proclameerde de omroeper van dienst van het Protos Weering zaalvoetbaltoernooi. De Winschoters moesten er wel om lachen, want het had inderdaad niet veel gescheeld of de rood-zwarte delegatie had de volgepakte sporthal in Angelslo niet gehaald. De tweede bus, waar uw verslaggever ook in zat, stond op de grens van Oude en Nieuwe Pekela ineens stil.

De chauffeur zette de touringcar behendig in een vluchthaven. ,,De accuklep is open, jongens’’, duidde de nog steeds breeduit lachende berijder. Iedereen in de bus keek elkaar vragend aan: ,,De accuklep? Het zal wel.’’ Achterin klonk het monter: ,,Deurrieden, voak bin je te baange, hè?’’ De twee chauffeurs moesten er zogezegd ‘eem bie’ en na een kort oponthoud vertrokken beide bussen dan toch naar Emmen. De dag van WVV en zijn supporters was, voor nu, gered.

Op de vraag aan organisator Jeroen Huizingh of WVV niet erg laat vertrok uit Winschoten, was het antwoord net zo nuchter als de organisator zelf: ,,Andere teams vertrekken al voor dag en dauw en staan dan anderhalf uur in de kou te wachten. Daar had ik geen zin in.’’

Eenmaal in de hal aangekomen bleek de regelneef gelijk te hebben. Nog niet alle supportersvakken waren bezet en een bestuurslid en de huisfotograaf van WVV hielden het vak aan de kant van de kantine slim bezet. Zodra de supporters binnenkwamen nam de rood-zwarte supportersschare het vak over met spandoeken en vlaggen. De show kon beginnen.

De eerste wedstrijd kon de delegatie uit Oost-Groningen direct aan de bak. De eerste tegenstander was LAC Frisia. Net als WVV misschien wel het zwarte schaap van het toernooi, want de andere vier teams in deze finaleronde kwamen uit Drenthe en drie van die vier zelfs uit Emmen of de directe omgeving. De wedstrijd tegen de Friezen ging helaas voor de Winschoters nipt verloren.

Tot grote teleurstelling van de meegereisde ‘Winschoter hooligans’, de kanonnades waren dan ook niet mals vanaf de tribune die voornamelijk rood-zwart gekleurd was. Hoewel? Geen Fries die enkele aanstoot zou nemen aan de typisch ‘Sodomer’ scheldwoorden als ‘shampoo’ of ‘clowne-vogel’.

Het bleef allemaal redelijk in het betamelijke. Eigenlijk ook al een overwinning voor WVV. ,,Nou, we kunnen de kantine al wel in’’, aldus een van de WVV-supporters na het eerste verlies. De elftalleider van het veldteam wist dat diezelfde kantine pas om een uur open zou gaan. ,,Om alcoholmisbruik tegen te gaan.’’ Een harde schaterlach volgde.

De laatste poulewedstrijd tegen vierdeklasser Bargeres kwam WVV vrijwel direct op voorsprong: de tribune ontplofte zowat. ,,Joe motten meer achter joen team goan stoan’’, riep een alom bekende fotograaf van het noordelijke amateurvoetbal. Het was grotendeels tegen dovemansoren gezegd, want de zelfbenoemde hooligans bleven aardig rustig. Bargeres werd zeer moeizaam uiteindelijk met 2-1 aan de kant gezet. De kruisfinale was een feit.

Eindelijk ging het Winschoter publiek echt los, de spanning was er duidelijk vanaf. Al hossend vroegen vier supporters aan de organisatie: ,,Laat die bus maar een uur later komen. Wij zijn nog niet weg!’’ Een bijkomend voordeel: na de tweede poulewedstrijd ging de tap eindelijk open. Maar na de onterecht verloren kruisfinale tegen Hoogeveen sloeg de stemming wederom om: ,,Bel Deiman (busbedrijf, red.) maar Jeroen.’’