Tennisser Niels Visker uit Lageland wint TAM-toernooi, maar heeft nog lange weg te gaan. 'Als die service zo blijft, ga ik iets anders doen'

Zijn minzame lachje was er eindelijk weer eens, na het laatste punt in de finale tegen Yannick Verwater. Het lachje dat zei: uitgerekend met die halve service van me pak ik de partij. Op 7-6 maakte Visker het op zijn vierde matchpoint uit. Hij serveerde en de return van Verwater dwarrelde uit. Daarmee was het TAM-toernooi voor het talent uit Lageland, hij versloeg de Rotterdammer met 6-4 en 7-6.

De winst in het tweesterrentoernooi stemde tot tevredenheid, maar Visker heeft nog een berg te beklimmen, voordat hij weer op het punt is waar hij vorig jaar eind oktober ongeveer was toen een ernstige SLAP-laesie, die hij nota bene opliep in de kampioenswedstrijd om de landstitel met Suthwalda, hem ver terugwierp.

Het is zelfs de vraag of die berg wel te bedwingen is. Want die service, die slaat het Groninger talent nu bijna op halve kracht. ,,Lastig om er een percentage aan te koppelen’’, schatte Visker zelf. ,,Maar laat het tachtig procent zijn. Da’s lang niet genoeg om weer te komen waar ik was. Dus dat wordt de uitdaging voor de komende maanden. En het is nog helemaal de vraag óf ik ooit weer op het oude niveau kan serveren. Ik ga er alles aan doen om daar te komen, maar we zijn er nog lang niet.’’

Visker, op zijn achttiende Nederlands kampioen t/m 18 werd, had zich in het jaar voor zijn blessure net een plek veroverd in de mondiale top 1000, had met Max Houkes zijn eerste internationale profdubbeltitel behaald en leek op weg naar een fraaie toekomst. Misschien wel zo eentje als waar Tim van Rijthoven en Tallon Griekspoor nu in leven: in de mondiale top 100. Griekspoor had twee jaar in het REO-toernooi nog alle moeite gehad om zich Visker van het lijf te houden: 6-3, 7-6.

Visker weet het. ,,Ik heb natuurlijk ook gekeken naar Wimbledon en Rosmalen. Prachtig, die successen van die jongens geven wel een aanwijzing dat het kán, dat die top 100 halen misschien wel mogelijk is. Maar na vandaag weet ik ook weer waar ik vooral nog aan moet werken: de opbouwende backhand en natuurlijk die service.’’

Zijn kickservice is nog ver weg, na die SLAP-laesie. Vooral de beweeglijkheid van zijn rechterschouder laat te wensen over. Een paar maanden terug werd hij geopereerd aan het gescheurde kraakbeen in zijn schouder, sindsdien is het vooral veel geduld, oefeningen bij de fysiotherapeut en, langzaam maar zeker, steeds meer tennis op de baan. ,,Pijn heb ik niet echt’’, vertelde Visker kort na de zege op Verwater, ,,het is vooral dat het nog wat vast zit, daar in de schouder. Het moet echt beter, want met een service op dit niveau wordt het hem niet. Als ik niet richting de 100 % kom, dan ga ik iets anders doen qua werk. Dan blijf ik tennissen, maar dan puur voor de lol.’’

Zijn ‘halve’ service, maar vooral zijn nog altijd indrukwekkende groundstrokes waren in elk geval net genoeg om het TAM-toernooi te winnen. Visker gaf geen set cadeau. Na een eenvoudige zege op Ruben van Lieshout won hij in de kwartfinale van collega-noorderling Jacco Arends (6-4, 6-4), waarna hij in de halve finale afrekende met Rodenaar Sander Jans (7-6, 6-1).

In de finale tegen de 22-jarige Verwater had Visker in de eerste set genoeg aan een break (6-4) en leek de tweede set makkelijker te gaan. Maar Verwater bleek een taaie rakker, die keer op keer terugkwam en die in de tiebreak van de tweede set drie matchpoints wegwerkte, voordat een return op 7-6 zijn einde betekende.

Bij de vrouwen won de Zoetermeerse Jade Groen het *NRT van TAM. Zij was in de finale te sterk voor de Twentse Amber Maalderink (6-3, 6-1). Niels Roemeling, die andere getalenteerde Niels uit Groningen, wist de HE3 net niet te winnen. Hij verloor in drie sets van Justin van Amerongen (6-3, 6-7, 2-6). Bij de vrouwen werd de Groningse eer verdedigd door beide finalisten. Hanna Lindeboom won het Stad-Groninger onderonsje tegen Kirsten Wijnsema met 0-6, 6-2, 7-6.