De derde bromfietseditie van de Carbage Run zit erop. In Zweden en Noorwegen keken ze maar raar op van die vreemde snoeshanen uit Nederland.
Aan de noordkant van Oslo, op een drukbezochte camping in de bossen, was het de afgelopen nacht lang onrustig. Zo'n driehonderd Nederlanders en een verdwaalde Belg vierden er dat ze in vijf dagen tijd met de bromfiets helemaal uit Emmen zijn komen rijden.
Met bloed, zweet en vooral regen, dat wel. Mede door de vele regen op vooral de tweede en vierde dag haakten 6 van de 89 teams voortijdig af, een man/vrouw of 20. Daarnaast moest de organisatie de afgelopen dagen 76 bromfietsen in de bezemwagen naar de finishplaats van die dag brengen, omdat ze op dat moment niet meer vooruit te branden waren. Meestal lukte het 's avonds op de camping om de brommer weer op te kalefateren, maar niet altijd. Zo begaf de Honda van Vincent van Trigt (No Fear 4 Beer, Hoogezand) het op de voorlaatste dag en hielpen uren sleutelen ook niet meer. ,,Hij is nu echt dood'', sipte Van Tricht gistermorgen, voordat hij van de verslaggevers een lift naar Oslo kreeg aangeboden. Wel dood, maar niet begraven: er was al een terugreis geboekt voor de bromfiets.
In totaal 188 brommers gaan met vier vrachtwagens terug naar Emmen, waar ze zaterdag op te halen zijn. Dat zijn voertuigen waarvan de eigenaar vermoedt dat er ook na Oslo nog leven uit te halen valt. Wie weet tijdens een volgende Carbage Run. Anderen verkopen hun voertuig, bijvoorbeeld aan een plaatselijke metaalhandelaar.
Bogstad Camp & Turistsenter in Oslo was vrijdag dus het eindpunt van de derde Carbage Run voor bromfietsers. En dat is een knap stukje organisatietalent van Bram Eigenraam, de man achter de Carbage Run. Twee weken geleden was Bogstad namelijk nog helemaal geen finishlocatie. Eigenraam: ,,Ik had een mooi terrein met een grote tent erop geregeld, maar opeens was de eigenaar failliet. Vaag verhaal. De afgelopen weken heb ik dit grasveld van de camping kunnen regelen en ook iets van een partytent. Met bier voor 2 euro 75, want we hebben de hele supermarkt leeg gekocht en koeling in de tent aangebracht. Met een cateraar erbij hadden de deelnemers zeker 7 euro per biertje moeten betalen.''
Vakantiegangers weten het al veel langer: Noorwegen is een duur land, zeker als het om alcohol gaat.
Met zijn Kreidler kwam Remco Brinkman uit Ekehaar omstreeks kwart voor drie als eerste binnen. Hij had genoten van de week door Duitsland, Zweden en Noorwegen, zei hij na afloop. Ook van het weer? ,,Ja, ook van het weer. Ik ben gek op rijden door de regen.'' Maar zijn bromfiets haalt dan ook wel de 70 kilometer per uur – en dat is het dubbele van wat sommige anderen halen op hun Puch Maxi's of Mobylettes of hoe die damesbrommers van vroeger ook heten. En dat scheelt weer de helft aan plensbui nietwaar?
Die regen was vrijdag overigens al lang weer vergeten. De deelnemers aan de Carbage Run werden voor het eerst begeleid door een heerlijk zonnetje en lange tijd ook een strakblauwe lucht. De temperatuur liep op naar zo'n 20 graden en al rijdende konden de kleren en de schoenen worden gedroogd. In plaats van te overleven kon er nu echt worden genoten – en ja, dan ben je in Noorwegen aan het goede adres.
Organisator Bram Eigenraam stond met een goed humeur bij de finish. Op de laatste dag brak een deelnemer zijn sleutelbeen, maar daar kon Bram mee leven. ,,Hij komt hier naartoe. Ik ben pas gerust als iedereen veilig binnen is.''
