De kop is er af. De derde bromfietseditie van de Carbage Run (Emmen-Oslo) is begonnen. Maandagmiddag en -avond zijn bijna alle deelnemers in Bremerhaven aangekomen.
Bijna alle… Eén brommer hield het al na 4 kilometer gezien en een andere na 13 kilometer: exit twee teams van vier deelnemers. De rest stapt vanmorgen vrolijk op de Moped in Bremerhaven.
Hoewel de bromfietseditie van de Carbage Run veel minder dan de autoversie een carnavaleske optocht is, kom je toch nog van alles tegen: een draak bijvoorbeeld, ergens uit Twente, Romeinse gladiatoren, gevangenispakken natuurlijk en bierkratten – heel veel bierkratten. Zo'n brommereditie wekt toch vooral de indruk dat Nederlanders alles in bierkratten verpakken.
Met de bromfiets door de carwash scan
Maar het belangrijkste nieuws is dat het droog bleef. Nou ja, voor bijna iedereen dan. Een enkeling deed moeite om de eerste maffe opdracht – onmiskenbaar verbonden met de Carbage Run – tot een goed einde te brengen. En dat betekende dat je met en al door een carwash moest. De eigenaar van de AVIA-tankstelle in Aschendorf staat er vermoedelijk nog steeds om te grinniken: bromfietsers die bij hem de klus wilden klaren. Zoals Janos Neukumpf, een Hongaar uit Zeewolde, die niets te dol is. ,,Dit is mijn eerste maar zeker niet mijn laatste Carbage Run'', meldde hij terwijl een vriend het schuim van hem afspoot – want ja, de carwash was eigenlijk kapot dus een beetje handwerk hier en daar was onvermijdelijk.
Met de bromfiets door de carwash Boudewijn Benting
En onze vrienden uit het Noorden? Jarno de Jong uit Lippenhuizen meldde bij de start best wel zenuwachtig te zijn en slecht geslapen te hebben, maar haalde met zijn ploeg de finish – en dat is best knap als je bedenkt dat de ontsteking het al in Emmer-Compascuum begaf. ,,We hebben op Marktplaats gezocht en in dat dorp direct een nieuw motorblok gekocht. En zo konden we toch verder.''
De Van Trigts uit Hoogezand en Annen hadden op de camping een caravan inclusief nasibereidende kok geregeld. Eerder op de dag, ter hoogte van de Transrapid (die magneetzweeftrein die in het bos bij Lathen staat te verpieteren) stonden ze nog enthousiast te zwaaien, maar ja, toen was er nog wel 950 kilometer te gaan, hè. Van de Kameel'n uit Geesbrug kunnen we vertellen dat ze op het pontje over de Weser nog vol vertrouwen waren. Maar ja, dit was nog maar het saaie en platte Duitsland. Straks, in Scandinavië, piepen ze wel anders. Eerst maar eens de boot van vijf uur in Kiel halen vanmiddag.
