BBB-gedeputeerde stapt op. Waren wij daarop uit? | Dit vindt de hoofdredactie

Op de redactievloer in Groningen staat een aantal tekstborden over de journalistiek, vorig jaar gemaakt voor een festival over ons vak. Op een van de borden staat ‘Een burgemeester of minister naar huis schrijven is het summum voor een journalist’.

Is dat nou zo? Loopt verslaggever Martin Messing vol trots rond, omdat BBB-gedeputeerde Gert-Jan Schuinder deze week is opgestapt? Messing onthulde dat de gedeputeerde zich bemoeide met de stikstofvergunning van een boerderij in Vledderveen.

Schuinder handelde daarbij op eigen houtje, betrok zijn ambtenaren er niet bij, overlegde niet met zijn collega’s en, het ergste van al, hij bemoeide zich actief met het takenpakket van een ander. Dat was nota bene partijgenoot Egbert van Dijk. Die was Schuinder zo beu, dat hij in december vorig jaar opstapte.

Een dag na het opstappen van Van Dijk was verslaggever Messing op pad voor een ander onderwerp. Bij toeval kreeg hij een waardevolle tip over de ruzie tussen de twee gedeputeerden. Dat was het vertrekpunt om dieper te graven in deze kwestie.

Messing wilde weten wat de achterliggende redenen waren van het conflict en stuitte op het eigengereide optreden van Schuinder, wat je net zo makkelijk als zeer amateuristisch kunt omschrijven. Hij sprak met meerdere betrokkenen en haalde belangwekkende stukken boven tafel.

In zijn verhaal richt hij zich volledig op het proces, op een gedeputeerde die vol enthousiasme op de stoel van een ander is gaan zitten. Messing hield zich aan de feiten, onthield zich van speculaties en speelde niet op de man.

Tijdens het statendebat werd duidelijk dat het allemaal nog erger was. Schuinder gedroeg zich als Bokito op de apenroots, bleek erg overtuigd van zichzelf te zijn en had niet in de gaten wat zijn functie als gedeputeerde in hield.

Tijdens het debat werd een onderzoek aangekondigd naar het lekken naar de pers. Dat gebeurt vaker in dit soort situaties, maar levert zelden iets op. Messing zal in elk geval zijn bronnen niet bekend maken, zoals in de journalistiek gebruikelijk is. Want wie wil er met ons praten over zaken die het daglicht niet kunnen verdragen als ze de kans lopen dat hun naam openbaar wordt?

Messing was dus niet uit op de scalp van Schuinder. Dat is onze taak niet. Wij controleren de macht, doen onthullingen. Het is aan anderen, in dit geval de Provinciale Staten van Drenthe, om daaruit conclusies te trekken. Schuinder deed dat. Terecht.