Voetbal kijken vanuit een bushokje met gedicht: ‘unieke’ tribune is trots van VV Grijpskerk

De eerste wedstrijd tussen Achillers 1894 en Grijpekerk, in oktober, eindigde in een eclatante 7-0 zege voor de Assenaren. In het veld blijkt zaterdagmiddag onder het winterzonnetje al snel dat er voor de nummer vijf van de ranglijst ook vandaag niks te halen is.

De koploper is op alle fronten sterker. Na zeven minuten spelen opent Stan Haanstra de score met een lepe ‘bananenbal’ over Grijpsperk-keeper DJ Postma heen, op assist van z’n eigen keeper Ramon Nijland.

Even later geeft Nijland onbedoeld ook een assist op Grijpskerker Joost Hazenberg, door hem de bal zo in de voeten te schuiven. Maar diens (poging tot) boogbal eindigt weer keurig in de handen van Nijland. Het is een van de weinige wapenfeiten van Grijpskerk.

Uit een corner, en daarna wat bemazzeld na een afgezwaaid schot, scoort verdediger Nando Frans halverwege de eerste helft twee keer met het hoofd. Duel beslist en Frans kan tot afgrijzen van wat maten langs de lijn vanavond grote verhalen ophangen. „Hij scoort niet zo vaak. Vanavond is het verjaardagsfeestje van z’n vriendin. Als-ie er nog eentje maakt, ga ik niet meer heen, haha”, klinkt het.

Zover komt het gelukkig niet voor de vriend én Grijpskerk, maar het is wel een middagje kunstgrasblues voor de thuisclub. Na rust maakt Bjorn Baar nog wel de 3-1; in de buurt van een resultaat komt Grijpskerk nooit.

En dat terwijl de club het op de lange termijn zo goed voor elkaar heeft. „We hebben een nieuwe hoofdtrainer”, zegt voorzitter Klaas-Wybo van der Hoek met een twinkeling in z’n ogen die een addertje onder het gras verraadt. Het gaat inderdaad niet om het eerste; het contract met Elte Hofman is juist verlengd. Nee, Rinie Jurna, zes jaar lang trainer van het eerste, zwaait sinds enige tijd de scepter over de Kabouters van Grijpskerk, de allerjongste voetballertjes van de club.

„Hij begon met 4 en het zijn er nu al 22! Rinie is ook technisch coördinator bij de club en gaat straks ook nog de JO-19 trainen. We mogen blij zijn met zo’n gedreven man. Hij heeft het naar z’n zin bij ons.”

Op technisch gebied zit het wel snor dus, bij Grijpskerk. Ook op het gebied van de accommodatie heeft het niks te klagen. Sinds 2023 een nieuwe kantine, alles spic en span. Maar het mooiste deel van het sportpark, zeker voor amateurvoetbalromantici, is te vinden op de wal naast het hoofdveld: een heuse bushokjestribune. Zeven staan er op een rij, uit verschillende tijdsperken.

„De oudsten zijn nog uit de tijd van de GADO. De laatste paar hebben we pas recent toegevoegd. Helaas verdwijnt het openbaar vervoer ook in Grijpskerk uit het dorp en de bushokjes hadden geen bestemming. Dus we hebben de gemeente gevraagd of we die in bruikleen konden krijgen. Het is uniek denk ik”, legt Van der Hoek uit.

Dat is het zeker, vooral omdat in een van de oude GADO-hokjes ook nog een mooi gedicht van Are Meijer hangt, in het Westerkwartiers. Kunstgrasblues, heet het – die term kwam eerder niet zomaar uit de lucht vallen.

Met frases vol weemoed als ‘woar is de tied van Snitje, ’t sirkuspittje, dat op rechts noar veuren toe bruust…?’, over oud-sterspeler Gerrit ‘Snitje’ Elzinga, die ook altijd het laatste beetje van z’n jenever opdronk (’t sirkuspittje). Maar ook de blik op de toekomst. En die is voor de bloeiende vereniging VV Grijpskerk rooskleurig. Daar doet een 3-1 verlies niets aan af.