Zwartemeer pakt flink uit met veelkleurige optocht. ‘Carnaval blijft niet beperkt tot ‘t Zuiden’

Een gesprek voeren bij een carnavalsoptocht laat zich het beste omschrijven als een potje elkaar vriendelijk toeschreeuwen en op goed geluk ja-knikken, om de ander niet voortdurend te vragen om herhaling van woorden en zinnen.

Want het lawaai van zo’n optocht is een aanslag op de trommelvliezen. Toch horen de meezingers, de dreunende bassen en het geluid van toeters en bellen bij carnaval, zoals peper bij zout. In Zwartemeer, deze dagen ook wel aangeduid als Veentrappersland, is dat niet anders.

Tientallen praalwagens en loopgroepen vormen een lange sliert vermaak voor de straten van het dorp. Een wagen die opvalt is die van Rupsje Nooitgenoeg, het noeste werk van 21 bouwers. „Eind november zijn we begonnen, met een oude camper als basis”, vertelt Danny Schepers. Hoeveel uurtjes arbeid in de praalwagen zitten, kan hij niet zeggen. „Heel veel, in elk geval, vooral op zaterdagen.”

Het meeste bedachten de bouwers ter plekke, soms werd het internet geraadpleegd. En natuurlijk is er aandacht voor de veiligheid: een goede constructie, stevige leuning en doordachte werking van draaiende delen. „Verder hebben we een brandblusser aan boord en een EHBO-koffer.” Na het carnaval wordt de fraaie praalwagen weer gestript en gestald voor een nieuwe ronde, volgend jaar.

Even verderop staat Jeffrey Rocks als een soort wandelende dixi. En hij is niet de enige. Drie van zijn kornuiten lopen er op dezelfde wijze bij. „Op Marktplaats gekocht”, lacht Rocks, die deel uitmaakt van loopgroep Leste Momenten. In totaal hebben ze zes van die dingen. Met op de zijkanten verwijzingen naar politieke partijen, maar dan anders. De PVV? Pissen Veur Vrijheid. NSC? Nieuwe Stront Club.

Tja. Wie heeft ooit beweerd dat carnaval een fijngevoelig feest is?

Rocks: „We zijn niet van die bouwers, het ontbreekt ons vaak aan tijd en zin.” En dus gingen ze met een gehuurd busje naar Leeuwarden om het spul voor 250 euro op te halen. Wie nou denkt: ‘dat is leuk’, moet de komende tijd gewoon Marktplaats even in de gaten houden.

Ook niet te missen zijn de dames van De Sjembekken. Hoe ze aan die naam komen? De vijftien vriendinnen weten het zelf ook niet. „Het klinkt wel mooi, toch,” zegt Margreet Zwart. Ze sluiten met de fraaie uitdossing aan bij het actuele thema van Valentijnsdag. Hun motto: Cupido’s pijl en boog is geweest, met Tinder alle dagen feest. „We zijn in 1999 opgericht en hadden eerst een praalwagen, maar ja, je wordt wat ouder en we hebben geen loods meer om in te kunnen bouwen. Dus zijn we nu een loopgroep.”

En wat is een carnavalsoptocht vandaag de dag zonder geldschieters? Bijna niet meer te doen. Vandaar dat de grote parade in Zwartemeer, zaterdagmiddag, de toevoeging Metsel- en Lijmwerken Moorland draagt. Is de hoofdsponsor een verwijzing naar de degelijke constructie van de wagens of de cohesie binnen het dorp? Wie weet. Het was in elk geval weer een strakke parade in een feestelijke sfeer.

Of zoals een toeschouwer aan de kant het verwoordde:. „Carnaval blijft niet beperkt tot ‘t Zuiden.”