Het mooie voorjaar: alles groeit en bloeit. Prachtig en gezellig. Maar als je het niet bijhoudt, duw je in je vrije weekenden uren een grasmaaier door de tuin. Dat werk neemt een robotgrasmaaier je uit handen. Is dat het waard? We testen een nieuwe in een op z’n zachtst gezegd uitdagende tuin.
Een week niet maaien en je tuin verandert deze maand al snel in iets waar een egel zich comfortabel voelt. Dat is ook mooi, de campagne Maai Mei Niet is er met een reden. In het hoge gras groeien bloemen en (on)kruiden die de bijen, vlinders en andere insecten hard nodig hebben nadat ze uit hun winterslaap komen.
Als je wel het hele jaar een strak gazon wilt, kun je de wekelijkse work-out in je agenda blokkeren. Zeker als je zo’n mooie handmaaier met messenkooi hebt. Even met de elektrische maaier over het gras janken gaat een stuk sneller, maar het geluid jaagt de halve straat naar binnen.
Dus de vraag dringt zich op: is een robotmaaier een uitkomst? Ze zijn allerminst nieuw, maar persoonlijk zie ik ze nog niet heel vaak rijden. Misschien omdat het voor de meeste tuinen wat overdreven voelt om een klusje over te laten nemen door een robot. En ze zijn aan de prijs: 550 euro gemiddeld, als we naar het hele assortiment van de Hornbach bekijken. Ter vergelijking: een elektrische maaier (met snoer) kost daar zo’n 125 euro.
Nogal een uitdaging
Nu heb ik geen gemiddeld gazon. Onze tuin heeft op sommige plekken meer weg van een proefterrein. Ten eerste ligt die op een binnendijk, dus de helft van het gras ligt op een helling. De verschillende fruitbomen hebben dermate laaghangende takken dat eronder maaien geen doen is. En ik ben best gesteld op de willekeurige stukken wildgroei in de tuin. Daar zitten mooie bloemen tussen in deze tijd van het jaar.
Het 'fatsoenlijke' deel van de tuin, nadat de robotmaaier er een paar keer doorheen is geweest. Foto: Mediahuis
De belofte van de Segway Navimow is dat die deze uitdaging prima aankan. Het is ten eerste een joekel van een maaier. De wielen hebben haakjes waardoor die prima over ruig terrein en hellingen tot 45 graden zou moeten kunnen rijden. De camera zou tot tweehonderd verschillende obstakels kunnen detecteren.
Het installeren ging makkelijk genoeg. Wie ooit een robotmaaier met grensdraad heeft geplaatst, weet dat het neerkomt op kruipend kabels langs de randen leggen en hopen dat het netjes blijft liggen. Ik moest één keer de maaier als een op afstand bestuurbaar autootje langs de randen sturen en de ‘maaikaart’ was gemaakt. Even daarvoor testte ik de optie om de kaart automatisch te laten maken door ‘m simpelweg de tuin in te rijden en de camera het werk te laten doen, maar dat gaf niet het gewenste resultaat. Bij een overzichtelijker of opener tuin werkt het misschien beter.
Bijna geen geluid
Met de kaart gemaakt, kan het maaien beginnen. Hoewel je nog handmatig zones kunt aanpassen en toevoegen. Zo maakte ik drie zones die ik ‘wild’ en dus ongemaaid wil laten. En een ‘kanaal’ waarover hij tussen de tuin en het laadstation gaat, zodat het oplaadstation naast het huis kon staan op het terras.
Er zitten weinig knoppen op de maaier. Alle instellingen regel je via een app op je telefoon. Screenshots: Mediahuis
Als de maaier even later bezig is in de tuin, vergeet je bijna dat-ie er is. Alleen de kat houdt ‘m nauwlettend in de gaten. Als de robot een obstakel tegenkomt, past hij de route aan en komt hij later terug om te kijken of er nog gemaaid kan worden. Kruiwagen, plantenbakken en bomen worden zonder problemen ontweken. Een keer werd vriendin, die in een perkje aan het graven was, aangetikt. Het maaien gaat ook verrassend precies: op een stukje waar drie grote bloemen in het gras groeien, navigeert hij er precies tussendoor zonder ze te raken.
Wat daarna het meeste opvalt, is het geluid. Of eigenlijk het gebrek daaraan. De maaier zoemt zachtjes door de tuin. Je kunt ’m op zondagochtend laten rijden zonder dat iemand daar wakker van ligt.
Op hellingen doet-ie het goed. Zelfs op stukjes waar ik zelf de elektrische maaier nog wel eens laat slippen. Voor tuinen die niet kaarsrecht zijn, is dat een groot pluspunt.
Niet al het werk uit handen
De oneffenheden vormen een grotere uitdaging. In kuilen en groeven willen de wielen nog weleens blijven hangen. Dan staat de maaier halverwege een lijn ineens een beetje heen en weer te draaien om los te komen. Om dan vaak rechtsomkeert te maken en het vanuit een andere hoek opnieuw te proberen.
Ook overwoekerde stukken zijn lastig. De robot kan goed bijhouden, maar niet inhalen. Gras dat tot boven enkelhoogte is doorgeschoten, slaat hij liever over of duwt hij plat zonder het netjes te maaien. Je moet aan het begin van het seizoen zelf aan de slag.
En dan zijn er de randen. Hoe slim het systeem ook is, strak langs hekjes en borders maaien blijft moeilijk. Daar heb je nog steeds een kantjesmaaier voor nodig. Volledig onderhoudsvrij wordt het niet dus niet. Laatste puntje over het resultaat: het valt op dat de robot geen sporen achterlaat. Ja, het gras is korter waar die geweest is, maar je ziet geen vergeling of groeven van wielen op het gazon.
Conclusie: meer tijd voor het ‘echte’ werk
Zit er dan echt grote winst in, als je toch werk in je gazon moet (blijven) steken? Volgens mij wel. De robot maait niet alles perfect, maar neemt het tijdrovende werk uit handen. Als de robot af en toe een kort rondje doet, blijft het gras op de grote stukken op een constante lengte. Dat oogt direct rustiger en verzorgder, zonder dat je er actief mee bezig bent. Je merkt het als je een week niets doet en de tuin er nog steeds best netjes bij ligt.
Het veld achter het hekje hoort niet bij de tuin. Daar heeft-ie ook de accu niet voor. Foto: Mediahuis
Bovendien hoef je geen moment meer vrij te maken, geen apparaat uit de schuur te halen, geen verlengsnoer uit te rollen. Met de app kun je ook een schema instellen, zodat je niet eens meer elke keer hoeft te beslissen dat er gemaaid moet worden. Die mentale ruimte die je ervoor terugkrijgt, kun je gebruiken om de laatste stukjes met aandacht te doen. Want eerlijk: ik betrapte mezelf er wel eens op dat ik na een uur maaien wat ruiger over de randjes ging.
Als je daar geen last van hebt en het grasmaaien vooral een lekker zen-momentje is op de zonnige zaterdag, dan moet je het vooral blijven doen. Maar ik ben dan toch liever met het mooi maken van de perkjes bezig.
Kortom: zo’n Segway Navimow is geen wondermachine die je tuin overneemt. Het is wel een slim ding wat veel werk verzet. Hij maait stil, denkt redelijk mee en laat zich eenvoudig instellen. Je moet af en toe ingrijpen. Je hebt nog steeds een kantjesmaaier nodig. En als je tuin echt wild is, moet je eerst zelf orde scheppen. Maar het gras blijft beter bij. En dat maakt het maaien, zeker in het groeiseizoen, een stuk minder nadrukkelijk aanwezig.