Teuntje (31) demonstreert tegen Frontrunners in Groningen: ‘Het is een enge kerk die mensen zoals ik afwijst’

De regenboogjas die Teuntje Zijp (31) graag en vaak draagt is inmiddels 13 jaar oud en aan slijtage onderhevig. Teuntjes vriendin Femke lapte de jas al verschillende keren op.

„Ik vind kleur leuk en kocht deze jas toen ik chemische analyse ging studeren op het hbo’’, zegt Teuntje. „Ik wilde een statement maken te midden van alle doorsnee geklede mensen.’’

Tegelijkertijd gebruikte Teuntje de jas om iets over zichzelf de wereld in te slingeren. „Ik wilde niet meer in de kast zitten, ik wilde openlijk biseksueel zijn. Ik wandelde mee in de optocht van 4 mei, tijdens dodenherdenking. Bijna iedereen draagt dan plechtige rouwkleding, maar ik droeg mijn regenboogjas om te laten zien dat ik niet-hetero ben. Ik vind het belangrijk om mezelf te kunnen zijn, wie of wat ik ook ben.’’

Daarin voelt Teuntje zich geregeld belemmerd. Hen maakt mee dat wildvreemden hen uitschelden, dat hen geen hypotheek kan krijgen met diens twee vriendinnen, dat hen hemel en aarde moest bewegen om niet als man of vrouw geregistreerd te staan maar als X.

„Ik voel de behoefte om mezelf te zijn. Dat mensen zoals gebedsgenezer Tom de Wal, de voorman van de Frontrunners, dat automatisch afwijzen omdat ze zeggen lhbti+-personen van demonen te kunnen bevrijden, vind ik heftig.’’

„Zij prediken dat de liefde van God is voorbehouden aan heteroseksuele mensen. Kennelijk zitten er strenge voorwaarden aan Gods liefde. Ik wil onvoorwaardelijke liefde. Tom de Wal wijst homoseksualiteit af en doet aan gebedsgenezing. Ik heb video’s gezien die een undercoverjournalist maakte van de bijeenkomsten van De Wal. In die video’s werd me duidelijk dat ze wel degelijk aan homogenezing doen.’’

„Dit valt onder kwakzalverij, want kanker genees je niet met gebed, autisme is niet te genezen en homoseksualiteit is geen ziekte. De Frontrunners gaan uit van God en hoe God het leven bedoeld heeft. Ik wil het lekker zelf uitzoeken.’’

„Omdat ze hier in Groningen op de Grote Markt mensen gaan werven voor hun enge kerk die mensen zoals ik afwijst.’’

Teuntje Zijp is een geboren en getogen Groninger. Als 7-jarig kind vroegen twee meisjes van school hen verkering waarmee Teuntje instemde. „Toen kwam er een ander meisje naar me toe om te zeggen dat het onmogelijk was om verkering met meer meisjes tegelijk te hebben. Ik kende die regel niet.’’

Op diens 12de werd Teuntje verliefd op een jongen. „Ik heb het hem niet verteld, omdat hij m’n beste vriend was. Wel besefte ik dat ik biseksueel was, een term die ik kende omdat iemand uit de klas het ook was.’’

Op de middelbare school had Teuntje dates met zowel jongens als meisjes. Hen ontdekte in die jaren ook dat scheikunde en natuurkunde hen mateloos fascineerden. „Zodra ik lucht kreeg van atomen en moleculen wilde ik daar alles van weten. Ik ging Nanoscience studeren aan de RUG en ben nu onderzoeker op het gebied van materie die te klein is om met het blote oog of onder de microscoop waar te nemen.’’

„Niks. Ik zou als onderzoeker naar het buitenland moeten, maar ik wil in Groningen blijven omdat ik het hier superfijn vind. In de lhtbi-gemeenschap, mijn ouders wonen hier, mijn vriendinnen. Hier kan alles op de fiets, de mensen zijn hier gewoon vriendelijk. De garantie dat ik dat allemaal heb in het buitenland is er niet.’’

„Ik ben sinds mijn afstuderen werkloos en zit in de bijstand. Ik verveel me nooit, want ik ben vrijwilliger bij Simplon en het Freecafé. En bij Transvisie, de belangenorganisatie voor transgender en genderdiverse personen. Daar begeleid ik mensen.’’

„Ja. Ik denk dat ik uiteindelijk leraar word.’’

Toen Teuntje 21 jaar was, kreeg hen iets met een jongen uit diens studentenhuis. „Hij droeg ‘s avonds vrouwenkleding, dan deed hij de deur op slot. Dat wilde hij heel erg geheim houden, hij wilde ook niet hand in hand met me lopen. Ik wist vanaf dat moment zeker dat ik niet met taboes wilde leven. Ik wilde mezelf zijn, ook in het openbaar. Deze jongen wilde een seksuele relatie met me, geen romantische.’’

Teuntje ontmoette Femke met wie hen een romantische relatie kreeg. Sinds anderhalf jaar heeft hen daarnaast een relatie met Erieke. „Ik wil graag ontdekken, uitzoeken, experimenteren en tegen normen aanlopen. Ik vind hokjes beklemmend. Vandaar dat ik mezelf afficheer als non-binair.’’

„Wow, dat is leuk! Ik gebruik best wel vaak die en diens, dat vind ik makkelijker dan hen en hun. Als het maar neutraal is, dat vind ik belangrijk’’

„Nee, eigenlijk niet. Ik besta ook maar gewoon. Ik las een keer een verkiezingsleus van Forum voor Democratie. Die luidde ‘Hoeveel genders heb jij vandaag?’. Dat voelde als een persoonlijke aanval.’’

„Dat weet ik niet precies. Ik denk dat mensen door de globalisering en de komst van internet het gevoel hebben de controle te verliezen. Daardoor snakken ze naar duidelijke leiders die kiezen voor zogenaamde makkelijke oplossingen waarvan minderheden vaak de dupe zijn. Ik denk dat wij van de lhtbi+-gemeenschap de nieuwe minderheid vormen, het zwarte schaap.’’

„In Groningen valt dat mee. Maar ik ben zeker mensen kwijtgeraakt toen ik niet meer als man door het leven wilde gaan, maar als mens. Ik draag rokken. Natuurlijk moesten mensen daaraan wennen. Mijn moeder vroeg de eerste keer dat ze me in een rok zag of ik ook een vagina wilde. Ze schrok van haar eigen reactie. Mijn vader zei vorige week nog: ‘Dat is m’n zoon’, in plaats van m’n kind.’’’’

„Wel als ik bijvoorbeeld een huis wil kopen met mijn twee vriendinnen of als ik op straat word uitgescholden voor homo. Ik merk het natuurlijk ook aan Amerika waar Donald Trump transmensen letterlijk uitwist. Daarom ben ik politiek actief geworden. Daarom spreek ik me zaterdag uit tegen de evangelisten van de Frontrunners.’’