De advocaat (links) en de verdachte in de Groninger rechtbank. Illustratie DVHN
Achttien maanden gevangenisstraf en tbs eist het OM tegen een 29-jarige oud studente die jarenlang UMCG-medewerkers stalkte en bedreigde. De vrouw doet er het zwijgen toe.
Met forse vertraging begint donderdag de zaak tegen de 29-jarige oud studente tandheelkunde uit Groningen, die wordt verdacht van ernstige stalking en bedreiging. De vrouw wilde aanvankelijk niet naar de rechtbank komen vanuit de gevangenis waar ze zit. Op last van de rechtbank moet ze toch verschijnen, zodat de zitting in de loop van de middag alsnog begint.
De 29-jarige verdachte, die al bijna twee jaar in voorarrest zit, is gekleed in een zwarte blouse en een lange, donkergroene jas, die ze halverwege de zitting even uit doet. Ze kijkt zwijgend om zich heen.
,,Twaalf strafbare feiten. Stalking, bedreiging, belediging, digitale terreur, diefstal, er zijn heel veel aangiften,’’ begint de rechter. De verdachte zegt niets, maar knikt alleen als de rechter haar vraagt of de gang van zaken haar duidelijk is.
Geen antwoorden
Hij begint aan een reconstructie van haar bizarre gedrag, vanaf begin 2023. Ze start in 2015 als student tandheelkunde bij het UMCG, maar werd daar in 2022 uitgeschreven. Ze kwam niet meer opdagen bij afspraken en liet vaak verstek gaan bij colleges. Klopt dat, vraagt de rechter.
Ze schuift naar voren op haar stoel en zegt: ,,Ik wil vandaag geen vragen beantwoorden.” Dat antwoord geeft ze op vrijwel alle vragen die de rechters aan haar stellen. Later zegt ze nog: ,,Ik ontken de feiten, ik ben onschuldig. Op advies van mijn advocaat beantwoord ik geen vragen.”
De oud-studente begon nadat ze wegens ongeschiktheid van de opleiding werd gestuurd met het hardnekkig lastigvallen van docenten en medewerkers van de opleiding tandheelkunde bij het UMCG. Ook voormalige medestudenten aan de RUG moesten er aan geloven. De vrouw kreeg in de loop van 2023 na een contactverbod. Dat haalde niets uit.
Belagen
Ze bleef UMCG-medewerkers belagen. Op haar sociale media, via mail, met brieven, maar ook met smadelijke posters in universiteitsgebouwen beschuldigde de Groningse haar oud-begeleiders en docenten. Ook drong ze regelmatig binnen in de panden van de RUG en gooide met koffie en eieren. Ze werd regelmatig onder politiebegeleiding weggevoerd.
De vrees bestond dat ze het niet bij woorden zou houden, omdat ze op social media poseerde met een speelgoedwapen in een universiteitsgebouw. Dat was kort nadat in Rotterdam bij een schietpartij door een oud-student drie doden vielen in het Medisch Centrum Erasmus. Daarop werd de vrouw in november 2023 aangehouden.
,,Ik krijg de indruk dat de informatie die we hebben gekregen, een topje van de ijsberg is. Wilt u daar iets over zeggen?” vraagt de rechter vergeefs. ,,Het wordt zo een beetje ingewikkeld. Er blijven veel dingen onduidelijk,” constateert hij. Ook een collega-rechter vangt bot. ,,U wilt helemaal niks zeggen?”
Uitdagend gedrag
,,Ik had me ingesteld op een gesprek vandaag. Maar ik ben bang dat het er niet van gaat komen,” verzucht de voorzitter van de rechtbank.
In het Pieter Baan Centrum is een rapport over haar gemaakt. Ze wilde niet meewerken aan onderzoeken, maar werd wel geobserveerd. Heeft die weigerachtige houding te maken met angst voor tbs, oppert de voorzitter van de rechtbank. Maar ook hierop komt geen antwoord.
In de rapporten doemt een treurig beeld op van de verdachte. Er is sprake van paranoïde psychotische beleving. Ze is de afgelopen jaren sociaal maatschappelijk afgegleden, ze heeft geen huisvesting meer. Er is mogelijk ernstige psychiatrische problematiek.
De officier van justitie noemt de zaak ook treurig. ,,Voor de verdachte, omdat ze niet kon doen wat ze zo graag wilde, haar opleiding afmaken. Ook treurig om te zien hoe ze daar mee om gaat. Haar gedrag heeft enorme impact gehad op veel mensen. Die zijn bang en angstig, moeten voortdurend over hun schouder kijken. Haar gedrag is zorgwekkend.”
Knop voor noodgevallen
Volgens het OM begonnen de problemen al in 2018, toen de verdachte vreemde mails begon te sturen. Uiteindelijk escaleerde de zaak zodanig dat UMCG-medewerkers een speciale knop kregen, voor noodgevallen. ,,En wat er ook gebeurt, ze gaat door.” De officier ziet verminderde toerekeningsvatbaarheid bij de verdachte en eist een gevangenisstraf 18 maanden met aftrek van voorarrest en tbs voor de duur van 4 jaar.
De advocaat zegt dat het onderzoek naar de telefoon van zijn cliënt juridisch niet deugde. Hij wil al die gegevens uitsluiten van het bewijs. ,,De strafeis van de officier is ook veel te fors.” Tbs vindt hij niet gewenst. Opnieuw vraagt hij de voorlopige hechtenis van de vrouw op te schorten.