Maurice Westerink tekende onder meer deze schitterende Opel Blitz uit 1964. Foto Dennis Venema
Maurice Westerink (50) opende zaterdagochtend in het Brandweermuseum in Hoogezand zijn eerste expositie. En waarschijnlijk zijn laatste. Westerink heeft een ernstige spierziekte.
„Sorry, ik kan niet lachen.” Westerink verontschuldigt zich bij de fotograaf. De voormalige elektromonteur uit Raalte poseert naast een fraaie Opel Blitz-brandweerwagen uit 1964, een geschenk van aardappelzetmeelfabrikant Avebe in Foxhol aan het Brandweermuseum Hoogezand-Sappemeer. Nog een halfuur en dan wordt zijn expositie Helden op wielen geopend. „Het lijkt alsof ik boos ben of zo, maar dat is het niet. Het lukt me gewoon niet.”
Het museum bezit ook deze Bedford-brandweerwagen die nog werd ingezet tijdens een grote brand in 1972 in een meubelfabriek in Boxtel. Hier wordt een podcast over gemaakt. Foto Dennis Venema
Tien jaar geleden werd bij hem een spierziekte vastgesteld. „Het heet myasthenia gravis. Een stofje tussen je spieren en zenuwen zorgt ervoor dat je je kunt bewegen. Bij mij wordt dat maar zeer beperkt aangemaakt. Ik merk het vooral bij zaken als eten, lachen of gewoon praten met mensen. De foto’s waarop ik lach op mijn socials maak ik daarom meestal ’s morgens. Dan lukt het nog een beetje, later op de dag vaak niet meer.”
‘Zo is het net alsof er niks aan de hand is’
Werken is niet meer mogelijk, tekenen nog wel. „Met tekenen kan ik mijn arm gelukkig laten rusten op de tafel en dat scheelt een hoop. Lopen gaat een beetje, maar ook dat is beperkt. Eigenlijk geldt dat voor alles: het is vooral belangrijk dat ik het rustig aan doe en mezelf niet overbelast, want dan slaat de spierziekte harder toe.”
Hij tekende 45 blusvoertuigen na. De tekeningen flankeren de wagens, die blinkend zijn gepoetst. „Veel van mijn tekeningen zijn voertuigen. Brandweerwagens vind ik bijvoorbeeld prachtig, vanwege de details. Vooral de klassieke modellen met hun mooie lijnen spreken me aan, maar ook nieuwere voertuigen zijn interessant. In het brandweermuseum vind ik onder andere de Austin K2 en de Opel Blitz erg mooi. Misschien juist omdat ze wat compacter zijn, maar ook door hun vormgeving. Ik heb ook veel Volkswagens getekend, vooral de Kever. Die auto vind ik geweldig. Daarnaast heb ik voor een verzamelaar in Groningen veel Austin Eights getekend.”
Angelien, zijn vrouw, glimlacht; haar ogen weerspiegelen zowel trots als waakzaamheid. „Zo is het net alsof er niks aan de hand is, maar het kan zomaar omslaan. Dan raakt hij bijvoorbeeld opeens zijn stem kwijt.”
De expositie Helden op Wielen is nog tot en met twaalf april te zien. Foto Dennis Venema
Westerink: „Er zijn ook periodes geweest dat de ziekte mijn ademhaling sterk beïnvloedde. Ik heb daardoor zelfs een keer op de intensive care gelegen. Met rust en medicatie trekt dat meestal weer bij. Verder heb ik veel last van mijn armen en mijn energie is heel beperkt. Ik vergelijk het vaak met een accu die maar tien procent vol zit en waar je de hele dag mee moet doen.”
Wie helpt het museum aan een nieuw onderkomen?
Daar blijft het niet bij. „Door alle medicatie werken mijn nieren slecht, ze functioneren op ongeveer dertig procent. Daarnaast heb ik ernstige botontkalking, waardoor mijn botten snel breken. Vooral mijn ribben zijn al vaak gebroken en mijn rug is daardoor behoorlijk ingezakt. In totaal ben ik ongeveer tien centimeter gekrompen. Toch lukt het positief te blijven. Wat ik soms moeilijker vind, is het gedoe eromheen. Zo haalde ik drie jaar geleden zelfs het landelijke nieuws, omdat door nieuwe regelgeving mijn medicatie niet meer werd vergoed, terwijl ik die juist nodig heb om goed te kunnen ademen. Uiteindelijk werd het weer vergoed, maar het kost nog steeds veel moeite en papierwerk om de medicijnen te krijgen.”
Bezoekers lopen door het museum, dat in 2012 werd opgericht, en bekijken de tekeningen. Initiatiefnemer is oud-brandweerman Marc Bakker. Het museum krijgt jaarlijks ongeveer tweeduizend bezoekers over de vloer. Maar hoelang nog? Bakker: „De wijk Vosholen komt letterlijk en figuurlijk op ons af. In 2021 kregen we het bericht dat we moeten vertrekken. Maar waar vind je voor een zacht prijsje een ruimte van minimaal duizend vierkante meter?” Hij glimlacht droevig. „Nee, er is nog geen oplossing gevonden.”
Oud-brandweerman Marc Bakker richtte in 2012 het Brandweermuseum op. Het museum moet wegens uitbreiding van de wijk Vosholen verhuizen. Bakker, die hier poseert bij de Austin-wagen uit 1940 van de brandweer Hoogezand, heeft nog geen andere ruimte gevonden. Foto Dennis Venema
Wellicht dat de tekeningen hem wat opvrolijken. Dat is waarom Westerink ze maakt. „Wat ik zelf vooral belangrijk vind, is dat mijn tekeningen een positief effect hebben. Dat mensen ze leuk vinden en er blij van worden. Er is al zoveel ellende in de wereld, dus probeer ik met wat nog mogelijk is er het beste van te maken.”
‘Ik word er blij van’
De spierziekte maakt het er niet eenvoudiger op. „De spierziekte zelf is meestal niet dodelijk, maar het is voorgekomen dat ik in levensgevaar op de IC belandde. Daarnaast zie ik nog maar met één oog goed; met het andere bijna niet meer. Dat maakt tekenen soms lastiger, maar ik ben eraan gewend. Ook daarbij geldt voor mij: maak er het beste van met wat nog mogelijk is. Mijn tekeningen zijn misschien niet perfect, maar ik word er blij van en andere mensen ook. En uiteindelijk is dat voor mij het belangrijkste.”
