De verwilderde toestand rond de Burcht vindt de Dorpsraad beschamend. Foto: DvhN
Het terrein rond de Burcht in Wedde ligt er zo verwaarloosd bij dat er sprake is van een ‘beschamende situatie’ en de veiligheid in het geding komt.
Dat schrijft de Dorpsraad Wedde in een brandbrief aan de gemeentebestuurders van Westerwolde en de bestuurders van de stichting die de Burcht beheert.
,,We roepen die beide partijen op om snel met elkaar om tafel te gaan en aan deze situatie een einde te maken’’, zegt Geert Dekker namens de Dorpsraad, de organisatie die zich inzet voor de leefbaarheid in Wedde.
Kinderhotel
De monumentale Burcht, gebouwd in de middeleeuwen, is een pronkjuweel van dat dorp. Het heeft nu een museale functie en is een trekpleister maar is ook een Kinderhotel: kinderen uit onder meer tehuizen vieren er dankzij donaties een gratis vakantie van enkele dagen.
Het grote terrein rondom de Burcht-gracht lag er tot een jaar geleden ‘strak’ en netjes bij. Op basis van een contract gaf de gemeente aan het stichtingsbestuur van de Burcht geld voor het onderhoud. Vorig jaar liep dat contract af en kwamen beide partijen niet tot een nieuwe overeenkomst. Het gevolg is het terrein nu al ruim een jaar niet is onderhouden en een heel verwaarloosde indruk maakt. Onkruid tiert welig, het wandelpad rond het gebouw is nauwelijks meer begaanbaar door overhangende takken en bladeren van bomen. Bankjes voor wandelaars ogen onverzorgd.
Het wandelpad rond het Burchtterrein is deels onbegaanbaar door overwoekerend groen. Foto: DvhN
Ambulances en brandweerwagens
‘Beschamend’, noemen de Dorpsraadbestuurders dit dus in hun brief, maar ook onveilig. ‘Voor ambulances en brandweerwagens wordt het bereiken van de Burcht steeds moeilijker en wanneer het zo doorgaat binnenkort zelfs onmogelijk. Je moet er niet aan denken wat er bij een eventuele calamiteitkan gebeuren.’
De Dorpsraad benadrukt dat ze geen partij is in de kwestie, niet wil oordelen wie gelijk heeft. Ze roept gemeente en Burchtbestuur wel op met elkaar te praten. ‘Wijs niet langer naar elkaar maar bedenk in gezamenlijkheid een oplossing die deze impasse tot een einde brengt.’
De Wilde Tuin
Voorzitter Frank Ferrari van het Burchtbestuur zegt graag met de gemeente om tafel te willen. ,,Want ik schaam me ook voor de huidige situatie, we krijgen er ook klachten over van toeristen. We zijn maar mee gaan doen met het project De Wilde Tuin waarbij delen van tuinen aan de natuur worden teruggegeven. Maar ik zou het liever strak zien.’’
Waar het om het onderhoud van het grote terrein gaat, is de situatie volgens Ferrari wel heel helder. ,,De gemeente voerde dat onderhoud altijd uit Vervolgens is dat contract met ons gesloten. Dat is nu afgelopen en volgens ons keert nu de oude situatie terug, waarbij de gemeente dus weer de verantwoordelijkheid heeft. Als stichting kunnen we het onderhoud overigens ook niet betalen. We houden de Burcht zelf en het binnenterrein wel op orde.’’
Standpunt is duidelijk
Wethouder Henk van der Goot (Gemeentebelangen) van Westerwolde zegt op zijn beurt bereid te zijn tot nader overleg met de Burchtbestuurders. Zijn standpunt is echter ook duidelijk: de gemeente heeft zich aan het contract gehouden en nu ligt het onderhoud bij het Burchtbestuur.
Wilt Meendering zit in de gemeenteraad van Westerwolde namens het CDA en vindt ook dat het Burchtterrein er niet uitziet. ,,Als beide partijen met elkaar gaan praten, is dat prima. Maar de standpunten liggen vast, dan is het moeilijk om iets te bereiken. Misschien zou er ook iets geregeld kunnen worden, waarbij vrijwilligers uit het dorp het terrein onder handen nemen. Als dat gebeurt, ben ik ook bereid mee te doen.’’
Roemrijke historie
De Burcht in Wedde heeft een roemrijke historie. Het pand was eeuwen lang de plek vanwaaruit het gebied Westerwolde werd bestuurd. In de 19de eeuw werd het een ‘gewone’ woning, later het onderkomen van de Streekraad Oost-Groningen. 16 jaar geleden sloot de toenmalige gemeente Bellingwedde (nu opgegaan in Westerwolde) een overeenkomst met de huidige stichting. Die geeft die stichting het recht om het gebouw ‘eeuwig’ te gebruiken. Waarbij de gemeente nog altijd wel de eigenaar van het gebouw is.