Verpleegkundige Ilse was aan boord van snelboot Tiger: 'Het enige wat ik kon doen was hulp geven'

Terwijl De Boer op de Tiger vroeg in de ochtend naar haar werk als verpleegkundig specialist bij een huisartsenpraktijk in Harlingen vaart, hoort ze ineens drie harde klappen. ,,Ik wist gelijk: er is iets heel ergs aan de hand’’, zegt ze als ze gevraagd wordt naar wat ze meemaakte.

Na de klappen klinkt een scheurend geluid. ,,Alsof de Tiger doormidden ging. Ik keek ook naar de bodem, omdat ik dacht: we gaan gewoon harstikke doormidden.’’

Onmiddellijk na de klap kwam volgens De Boer een stewardess van de Tiger en zei: ‘Blijf allemaal rustig zitten.’ Daarna komen overige bemanningsleden van de snelboot naar beneden waarop De Boer haar hulp aanbiedt. ,,Ze zeiden gelijk: loop maar mee.’’ De bemanningsleden kennen De Boer, die behalve bij de huisartsenpraktijk ook ambulanceverpleegkundige is.

Ze kijkt of ze mensen in het water ziet. ,,Ik zag niemand in zee drijven. Toen heb ik snel wat spullen gepakt samen met de stewardess en nog een arts die aan boord bleek, zoals dekens en de spoedkoffer, waarin medische hulpmiddelen zitten, en ben ik weer teruggegaan naar buiten.’’

Vervolgens legt De Boer contact met de meldkamer in Drachten om die zo precies mogelijk te informeren over de situatie op het water.

In de verte ziet ze op de romp van de watertaxi mensen, maar de afstand is te groot om iets te kunnen doen. Samen met de arts wacht ze tot de reddingboot hun op komt halen. ,,Ik kende de arts niet, maar in dit geval kun je elkaar heel goed aanvullen.’’

Als de Skua, een boot van rederij Noordgat, met de geredde mensen naar de Tiger komt, pikt de boot verpleegkundige De Boer en de arts op. De boot vaart terug naar het eiland. Onderweg kunnen ze de geredde mensen helpen.

,,Stabiliseren, infuus geven, zuurstof, pijnstilling, dat soort dingen. Eigenlijk wat je normaal ook doet als ambulancemedewerker.’’ Over wat er precies met de mensen aan de hand was, wil ze niets kwijt. ,,Daar kan ik helemaal niks over zeggen in verband met hun privacy. Het is verschrikkelijk wat er gebeurd is. Laat ik het daar ophouden.’’

Ruim twaalf uur na het incident probeert ze de dag samen te vatten. ,,Het is gewoon een rare, nare dag. Ik heb heel lang heel hoog in mijn adrenaline gezeten.’’