Natascha Stenvert: 'Je creativiteit kunnen ontwikkelen, was bij ons heel gewoon.' Foto: Jaspar Moulijn
„Mik hoog als je ergens voor gaat. Afzakken kan altijd nog”, zeg de 55-jaorige Natascha Stenvert uut Zeijen. As kleine wichie wol zij geern piraat worden, nou is ze illustrator. In 2025 won zij het Gouden Penseel.
As jong wichie wol de nou 55-jaorige Natascha Stenvert geern piraat worden. „Ik hield van tekenen, knutselen en lezen”, zeg ze. „De hele jeugdafdeling van de bibliotheek had ik op een gegeven moment uitgelezen, toen ben ik verdergegaan met de boeken voor volwassenen.”
Creativiteit
„Je creativiteit kunnen ontwikkelen, was bij ons heel gewoon”, vertelt Stenvert an de keukentaofel. Damp slat van de koppen koffie en op schöttelties liggen lekkere plakken Drèentse turf van de bakker uut Zeijen. „Mijn opa was ook creatief. Hij was reclameschilder in Assen en beschilderde vrachtwagens en etalageruiten”, zeg de illustrator groots. „Ook maakte hij bordjes voor de TT. Mijn moeder vertelde wel eens dat bij opa en oma de woonkamer vol stond met TT-bordjes die moesten drogen.”
Stenvert is geboren in Assen, gruide op in Annen en gung in Grunning naor de middelbare schoel. Daorna studeerde zij veur illustrator an de Academie Minerva. Nao heur studie warkte zij jaoren veur verscheiden opdrachtgevers deur het hiele laand, maor nog nooit veur een Drèentse opdrachtgever. „Daarom ben ik naar het Huus van de Taol gegaan. Sindsdien illustreer ik voor hen onder andere de Wiesneus.”
Hier kom ik weg
De streektaolrubriek Hier kom ik weg is een samenwarking met het Huus van de Taol en giet over Drenten en heur verhalen. As kandidaten plat praot, wordt ze in heur eigen variant van het Drèents citeerd. Schrievers Jessica Bonnema en Annemiek Meijer gebruukt heur eigen variant: resp. het Zuudoost-Veen- en het Zuudoost-Zaand-Drèents.
Het tiedschrift veur kinder komp elk jaor in de Meertmaond Streektaolmaond uut in het hiele Nedersaksische taolgebied. „Er worden er zeker 25.000 gedrukt en ik vind het ontzettend leuk om te doen.”
‘Ongeleid projectiel’
Stenvert gebruukt verscheiden technieken. Van tiekenings tot zeefdrukken en van digitaal wark tot Tetra Pak-etsen. „Ik ben een ongeleid projectiel dat alles wil uitproberen”, zeg Stenvert. „Tetra Pak-etsen zag ik eens op Pinterest. Met een groep illustratoren heb ik een workshop gevolgd”, vertelt ze.
'Ik ben een ongeleid projectiel dat alles wil uitproberen.' Foto: Jaspar Moulijn
Bij dizze techniek kras je tiekenings in de binnenkaant van bijveurbield een melkpak en gaot daor met an ’t drukken. Ze gebruukte het veur de illustraties in het boek Een ongelofelijk grote, ongelofelijk gevaarlijke leguaan, schreven deur Pim Lammers. „Ja, een beetje anknooien tot het wat moois wordt, hè?”, grapt ze. En mooi weur het. De illustraties bennen in 2025 beloond met het Gouden Penseel.
Favoriete plek
Veur Marketing Drenthe en het Gevangenismuseum in Veenhuzen illustreerde de Zeijense onder andere boekies met speurtochten. „En in de Kolletje-serie die ik al jaren maak met Pieter Feller, zie je Drentse bossen en heidevelden. Het water en moeras? Dat is het Drentsche Aa-gebied bij Oudemolen. Mijn meeste favoriete plek op aarde.”
„Misschien is Drenthe niet alleen een gebied”, prakkezeert ze wieder. „Het is voor mij een Nedersaksische volksaard. Mensen doen wat ze zelf willen. Niet omdat het mooi staat of omdat het je belangrijk maakt, maar omdat je op een bepaald moment gewoon tevreden bent.”
'Mik hoog als je ergens voor gaat. Afzakken kan altijd nog.' Foto: Jaspar Moulijn
‘Mik hoog’
Het döt heur denken an het gedicht dat heur pap in heur poëziealbum schreef. De leste regels waren: Al ben je straks volwassen/Blijf van binnen klein/Blijf onder tafel passen/Mag zo je leven zijn.
„Die boodschap komt overeen met de Nedersaksische volksaard die ik net noemde: Jezelf blijven.” Stenvert koestert de mooie herinnerings an heur olders. „Ze hebben mij altijd laten zijn wie ik ben. Dat geef ik ook door aan onze kinderen”, vertelt ze. „En ik zeg hen: mik hoog als je ergens voor gaat. Afzakken kan altijd nog.”
