Margé Emmens met ien van heur pleegmerries. Foto: Marcel Jurian de Jong
„Een vullegie zunder moeder, dat wi’j niet”, zeg de 50-jaorige Margé Emmens uut Nooitgedacht. Ze is eigenaoresse van Stal Emmens in Marwieksoord. Heur pleegmerries verzörgen moederloze vullegies. „Zo leert ze zuch gedragen as een peerd.”
Margé Emmens is geboren en getogen in Marwieksoord. De 50-jaorige inwoonster van Nooitgedacht woont op een paor minuten rieden van heur olderlijk huus. „Wij bint in Marwieksoord begund met het oetbouwen van ons bedrief en gaot daor oeteindelijk weer wonen”, zeg ze.
Peerde en gres
Emmens is ok mede-eigenaor van gresbedrief Topgazon en zij fokt Friese peerden. „Mien man en ik hebt twee kinder, maor wij bint hier haost altied met meer in hoes”, lacht Emmens. „Mien mamme mak tussen de middag altied warm eten veur iederien. Het is hier zute inval veur klanten en femilie.”
Hier kom ik weg
Heur pap is uut de tied kommen, maor hij was het die lang leden het eerste Friese peerd kocht. „Hij was veehandelaar. Met zien Friese merrie is het fokken van de peerden begund”, zeg Emmens.
Moederloze vullegies
Een pensionklant van Emmens har ies een drachtige merrie. „Die gung dood nao de bevalling. Iniens zat mien klant met een moederloos vullegie.”
Emmens har dit zölf ok metmaokt. „Je kunt een jong dier met de hand grootbrengen, dan möt het um de twee uur een fles hebben. Je kriegt dan rap een peerd dat ‘vermèenst’ is”, leg ze uut. „Een vullegie dat je in de nek springt, is schattig. As een drei-jaorig peerd dat döt, is de grap der snel of. Het is dan ok het best as een vullegie opvoed wordt deur een soortgenoot. Zo leert het zuch gedragen as peerd.”
Hier kom ik weg
De streektaolrubriek Hier kom ik weg is een samenwarking met het Huus van de Taol en giet over Drenten en heur verhalen. As kandidaten plat praot, wordt ze in heur eigen variant van het Drèents citeerd. Schrievers Jessica Bonnema en Annemiek Meijer gebruukt heur eigen variant: resp. het Zuudoost-Veen- en het Zuudoost-Zaand-Drèents.
De klant vun een pleegmerrie veur het vullegie. Zo kwam Emmens veur het eerst in contact met een man die pleegmerries har. „Dat vun ik zo interessant, da’k mij der in bin gaon verdiepen en verscheiden dierenartsen vraogd heb hoe aj zoiets doen kunt.”
Melk geven
Emmens kocht tien merries die zij selecteerde op goed moederschap. „Een merrie möt geern moeder wezen willen en maklijk een vrömd vullegie annimmen.” Ze hef miesttieds drei tot vier merries klaorstaon veur het opvangen van vullegies. „Die merries moet melk geven en daorveur melk ik ze meerdere keren op een dag. Komp der een moederloos vullegie, dan kiek ik welke merrie daorbij past.”
Margé Emmen: 'Een pleegmerrie möt geern moeder wezen willen.' Foto: Marcel Jurian de Jong
In samenwarking met dierenartsen hef Emmens daor heur eigen methode veur. „Je moet het goed begeleiden, aans kan het gevaorlijk wezen. Ik ken mien dieren goed en zörg dat ze bij mekaor past.”
De merries moeten mak wezen en makkelijk de trailer in lopen. „As het klikt tussen een merrie en een vullegie, giet de merrie namelijk met de klant met naor hoes. Een merrie verzörgt ien vullegie in ‘t jaor”, zeg Emmens. Merrie en vullegie blieven vief tot zeuven maond samen, waornao de merrie weer terugkomp bij Stal Emmens in Marwieksoord.
Warkzaam leven
Veur ankommende pleegmerries is der een wachtliest. „As een merrie niet meer geschikt is veur de sport of recreatie, maor wel een goede moeder is, vindt eigenaren het mooi as heur peerd nog een warkzaam leven hef as pleegmerrie”, zeg Emmens.
'Komp der een moederloos vullegie, dan kiek ik welke merrie daorbij past.' Foto: Marcel Jurian de Jong
Veul klanten bennen particulieren. „Mèensen die belt, bint vaok hielemaol van ’t rabat. Miesttieds is de merrie overleden. Een vullegie zunder moeder, dat wi’j niet. Het gef mij voldoening da’k mèensen helpen kan. Der loopt gezonde volwassen hengsten rond, die groot worden bint bij mien merries. Dat mak mij wel trots.”
