Bianca Haan (50) oet Tweide Mond: ‘Ik vin het belangriek dat mien kinder waiten waor ze vortkommen’

Ze is net 50 jaor, hef zeuven kinder en is al oma; Bianca Haan wet hoe biezunder dat tegenwoordig is. „Het is wel een riekdom, heur”, zeg ze. Of ze altied al een groot gezin hebben wol? „Nee, dat is zo gruid. Mien oldste vare binnen van mie en mien ex-partner en de jongste drei van mie en mien huidige partner. En dei had ook al twei, dus as ’t alles bie mekaor pakst, hew der negen.”

Heur oldste dochter is 28, heur jongste zeun is 8. „Toen ik de jongste kreeg, heurde ik van boetenwereld: ‘Die oldsten kinnen mooi om de jongsten denken. Dan dacht ik: nee, zo waarkt het nait. De kinder maggen zörgzaom wezen, maor ze huift niet te ‘zörgen veur’. Dat is mien taok.”

Heur tweide dochter is, net as Haan zölf, jong moeder worden. Zie hef twei jaor terug een kleine kregen, waordeur Haan ok al oma is.

Bianca Haan gruide op Ter Aopel op met een pap oet Valthermond, een mam oet Tweide Mond en ien zussie. De streektaol was de belangriekste taol in hoes. „Ik wait nog heul goud dat ik as klain wichtje naor de basisschool gung en dat daor ook altied plat sproken wui. Ok deur de hoofdmeester. Toen weur de school te klain en mos ik naor een aandere, waor ze allennig maor Nederlaands spraken. Dat wui veur mie bienao een cultuurshock.”

Nou kan ze met beide taolen oet de voeten. „Tegen de kinder praot ik vaok Nederlaands. Ik wil dat ze dat goud machtig binnen.” Toch kriegt ze het Veenkoloniaals ok wel met, zeg Haan. „De streektaol mout beholden blieven. Waorum? As ik puur naor miezölf kiek: ik vin het belangriek dat mien kinder waiten waor ze vortkommen. De taol heurt daorbie.”

Heur raodswark - vanof 2022 zit ze in de gemienteraod veur Leefbaar Borger-Odoorn - slokt tegenwoordig flink wat tied op. Daorveur hef ze een tied niet warkt, toen heur jongste drei kinder kwamen. In de vieftien jaor dat Haan met heur gezin op Tweide Mond woont, hef ze wal van alles daon in het dörp. Zo hef ze vrijwilliger west bij voetbalclub De Treffer’16, waor ze ook een G-elftal opzet hef.

Ok hef ze in een warkgroep zeten um het dörp een positiever imago te geven. „Daor is uuteindelijk een neie dorpsbelangenvereniging uut ontstaon, een heule actieve club met mèensen, dei breedgedraogen is in het dörp. En dat is heul belangriek.”

„Ik bin heul graog vrijwilliger. As inwoner van Twaide Mond bin je underdeel van een gemainschap”, vertelt ze wieder. „Ik vin het prettig en weerdevol um argens mien haanden uut de mouwen te steken.”

Dat leste giet Haan nou ok doen as streektaolambassadeur van het Huus van de Taol in ‘heur’ gemiente. „Wie knauwen almaol en daor hebt mèensen soms een oordeel over. Dat vin ik jammer. Waorum mag een Amsterdammer trots wezen op zien dialect en wie nait? Dat Calimero-gedrag mout derof. Wie mouten gewoon trots wezen op waor wie vortkommen en waor wie veur staon. Het is oonze identiteit en dat maggen je best uutdraogen. Kom op, denk ik dan, wie wonen hier in het prachtige Noorden; wees der trots op!”