Minister Stientje van Veldhoven liegt over het kussengas in Norg, roept JA21. Of is het alleen politieke mist?

Waar zijn de tijden gebleven dat er in de Tweede Kamer nog werd gezegd dat iemand ‘selectief omgaat met de waarheid’, of ‘een bijzondere omgang heeft met de feiten’? Van den Berg kiest gewoon frontaal de aanval: „Het is een leugen’’, zegt hij.

Het gaat over het kussengas in de gasopslag Norg, de grootste van Nederland: een leeg gasveld waarin ’s zomers gas wordt opgeslagen voor de winter. Onderin zit een grote bel kussengas die de druk op peil houdt. Dat gas kun je in theorie winnen. Het is miljarden euro’s waard. Maar dan verdwijnt ook de druk en is de opslag niet zomaar meer te gebruiken.

De Kamer nam eerder een motie van JA21 aan om daarover met de NAM te praten. Dus vraagt Van den Berg hoe het met die gesprekken staat. Die lopen goed, zegt Van Veldhoven. Volgens zijn bronnen klopt daar niets van. Dus: leugen.

De minister last een korte pauze in en komt terug met een uitgebreidere uitleg. Er loopt onderzoek naar de strategische gasreserve en naar de aanvraag van de NAM. Na de zomer wordt verder gesproken. Zo was het eerder ook uitgelegd door de vorige minister, zegt ze.

Voor Van den Berg maakt het geen verschil. Hij zet meteen de toon: als de minister wil samenwerken met zijn partij ‘zeker met de huidige minderheidsvariant’ zal ze duidelijk moeten zijn.

Op het gasdossier heeft hij haar ook min of meer klem. Het kabinet kan hier niet rekenen op Pro, zoals GroenLinks-PvdA inmiddels heet. Die partij is tegen gaswinning in alle vormen: Groningen, kleine velden op land en zelfs op de Noordzee. Nederland blijft als het aan Pro ligt nog veel te afhankelijk van gas. Zon en wind zijn de toekomst.

Ho ho, zo snel gaat het allemaal niet, zeggen vrijwel alle andere partijen. Zelfs D66 wijst daarop. Gas blijft nodig, zegt ook de minister.

Van Veldhoven blijft er vriendelijk bij lachen. Straalt uit dat ze zich niet uit het veld laat slaan. Want ze weet best dat ze een van de favoriete mikpunten is van rechts in de Tweede Kamer. In een vorig kabinet onder Rutte was ze ook al bewindspersoon maar vertrok voortijdig voor een directeursbaan. D66 hees haar gewoon weer op het schild tot verbazing van menig politiek commentator.

Van den Berg weet dus best wie hij hier probeert te beschadigen. Maar wat vooral blijft hangen, is hoe snel harde woorden vallen waar vroeger meer omzichtig werd gepraat.

Wat ooit ‘onvolledig’ of ‘bezijden de waarheid’ was, heet nu een leugen. Alsof er geen verschil meer bestaat tussen slordig formuleren, politieke mist creëren en bewust misleiden. Soms is het gewoon nog niet helder wat er in de wereld van ambtenaren, adviseurs en juristen precies wordt voorgekookt.

En als alles een leugen is, wordt dat woord uiteindelijk net zo leeg als het gasveld in Norg.