Dominique (23) en Patrick (25) uit Kerkenveld wonen met baby Liam op bovenverdieping bij ouders. ‘Eerst boompje, beestje, baby en dan pas huisje’

Het is vrijdagmiddag. De familie Bakkenes treft voorbereidingen voor een barbecue. De kolen staan al in de tuin en het vlees staat klaar op het aanrecht. Vader Bertus, moeder Astrid en Patrick en Dominique zitten aan tafel met een biertje en een frisje. De babyfoon staat in het zicht van de jonge ouders, want Liam meldt zich waarschijnlijk zo voor zijn voeding. De box staat voor hem klaar naast de tafel.

Eigenlijk gaat het er altijd zo gemoedelijk aan toe, vertellen ze. Het gezin eet vaak samen en wanneer vrachtwagenchauffeur Patrick meerdere dagen van huis is, zit Dominique niet in ‘hun eigen huis’ op de bank, maar bij haar ouders. „Ik ga toch niet ongezellig alleen boven zitten? Het is veel leuker om gezellig met mama televisie te kijken.”

Wanneer je de voordeur uitloopt, ben je echt op het platteland. Een sloot, een berm, een klinkerweggetje en daarachter alleen maar weiland met paarden en koeien. Het dorpje Kerkenveld is op de achtergrond te zien. „We kunnen hier lekker fikkie stoken!”, zegt Dominique. „Niemand die ergens last van heeft.”

Patrick trok zes jaar geleden bij Dominique en haar ouders in. Het stel had toen drie maanden een relatie. „Ik woonde in Westervoort, vlakbij Arnhem. Het klikte tussen mij en Astrid en Bertus meteen na de eerste ontmoeting, dus stelde Astrid al snel voor dat ik bij hen in zou kunnen komen wonen.” Astrid knikt. „Ik wilde dat ze de kans zouden krijgen om wat te sparen. Ik heb altijd gezegd: voor je 25ste moet je het huis uit zijn. Dan betaal ik niks meer. Tot die tijd help ik je mee.”

Patrick en Dominique glunderen. Het stel heeft het zichtbaar naar de zin. „Misschien gingen we snel samenwonen, maar het was ook wel weer logisch. Ik was alleen in de weekenden thuis”, vertelt Patrick.

En dat is nog steeds zo. Ondertussen hebben ze in het ouderlijk huis van Dominique samen met Liam niet slechts een slaapkamer, maar de hele bovenverdieping in beslag genomen. „Toen mijn broer uit huis ging, kregen we veel meer ruimte. Toch gingen we twee jaar geleden op zoek naar een eigen woning. Omdat we steeds werden overboden, zijn we op een gegeven moment maar gestopt met zoeken”, vertelt Dominique.

Toch bleef een eigen plek kriebelen. „Ergens wilde ik ook mijn vleugels uitslaan. Volwassen worden noemen ze dat, hè. Wij zeggen wel eens tegen elkaar: we hadden eerst het boompje, daarna het beestje, dan de baby en daarna kwam pas het huisje.”

Dat huisje is gelukt. In juni reageerden ze op een huis in Geesbrug. Ze boden de vraagprijs en een dag later was de hypotheek rond. Begin oktober krijgt het stel de sleutel. Veel hoeft er niet aan de woning te gebeuren. „Het is een instapklare eengezinswoning. Alles is naar onze wens. Patrick krijgt een mancave in de garage en er komt een jaccuzi in de tuin. Het huis is heel groot. Het is nog niet helemaal wat we willen, maar je moet ergens beginnen. Anders kom je er nooit tussen op de woningmarkt.”

Waar ze uiteindelijk willen eindigen? Lachend kijken ze elkaar aan. „Hier! Als Astrid en Bertus van dit huis af willen, kopen wij het over als het kan. En dan mogen ze zeker weten op de bovenverdieping wonen. Ze hebben lang genoeg voor ons gezorgd. Dan is het tijd om wat terug te doen.”

Maar zover is het nog lang niet. Eerst kijken ze uit naar de sleuteloverdracht van hun eerste eigen huis. „Ook al wonen we in Geesbrug, dan ben ik alsnog drie dagen in de week hier”, zegt Dominique. „Mama past drie keer in de week op. Als ik vroeg moet beginnen, kan ik net zo goed hier blijven slapen met Liam. Ze zijn nog lang niet van ons af.”