Richard Rolink nam in 2022 de groepsaccommodatie in Sleen over. Foto: Jan Anninga
Intimidaties over en weer. Grove beschuldigingen aan elkaars adres. En dusdanige bedreigingen waardoor de eigenaren van ‘t Hunebed in Sleen zich onlangs naar eigen zeggen gedwongen voelden te verhuizen.
De situatie rond de groepsaccommodatie in het hart van Sleen, waar vroeger horecabedrijf Zwols zat, is volledig geëscaleerd. Dat bleek vrijdag in de rechtbank in Groningen, waar drie families, die nabij ‘t Hunebed wonen, eisten dat de gemeente Coevorden nu eindelijk eens gaat optreden tegen de groepsaccommodatie,die volgens hen veel overlast veroorzaakt.
‘Ik maak je helemaal kapot’
Eigenaren daarvan zijn Richard Rolink en Selva Arguello Paz, die de zaak in 2022 overnamen. „’Ik maak je helemaal kapot’, zeggen ze tegen mijn vrouw. En: ‘Ik zorg ervoor dat je kinderen bij de voedselbank belanden’”, vertelt Rolink na afloop van de zitting over de bedreigingen. „Omdat ik doordeweeks in Amsterdam werk om alle juridische kosten te kunnen betalen, is mijn vrouw dan alleen in Sleen met onze drie kinderen. De dreigementen gingen van kwaad tot erger. Daarom zijn we onlangs verhuisd naar even verderop in de straat, maar ook daar worden we niet met rust gelaten.”
Op vakantie
De familie die verantwoordelijk zou zijn voor de dreigementen, was vanwege vakantie niet aanwezig op de zitting. Advocaat MarijnJansen, die ook de twee andere stellen vertegenwoordigde, zegt na afloop niets te weten van de bedreigingen. Volgens Rolink en zijn advocaat is daarvan wel aangifte gedaan bij de politie.
't Hunebed in Sleen. Foto: Google Street View
Op zijn beurt wordt Rolink zelf ook beschuldigd van bedreiging en intimidatie. „We zijn in 2018 in Sleen komen wonen”, zei de vrouw van een van de stellen. „Daarvoor zaten we in een appartement boven een shoarmazaak in Emmen, dus qua geluidsoverlast zijn we wel wat gewend. Maar hier in Sleen gaat het ‘s avonds en ‘s nachts maar door. We hebben camera’s opgehangen en hebben inmiddels banden vol bewijsmateriaal. Maar we worden ervan beschuldigd hun naakte kinderen te filmen. Dat doet zo’n pijn.”
Intimiderend
Volgens haar zijn vrienden van Rolink ook het dak opgeklommen om de cameralens zwart te verven. „Dat hebben we als zeer bedreigend en intimiderend ervaren.”
Rolink is blij dat een vriend die actie ondernam. „Zonder mijn medeweten is hij het dak opgegaan. Ze filmen continu onze tuin. Daarin staat een jacuzzi en af en toe zitten onze kinderen en die van gasten er in een badje. Ouders ergerden zich eraan dat hun kinderen werden gefilmd. Ze hadden beloofd de camera’s uit te zetten, maar hebben dat niet gedaan. Mijn vriend was er helemaal klaar mee.”
Juiste papieren?
De rechter boog zich vooral over de vraag of ‘t Hunebed over de juiste papieren beschikt. Uit verschillende vergunningaanvragen valtvolgens haar niet zomaar op te maken dat het voormalige horecabedrijf daadwerkelijk een groepsaccommodatie is. Ze vroeg zich af waarom de gemeente bij bepaalde voorvallen niet heeft opgetreden. „U bent gestopt met handhaven toen bleek dat er een impliciete vrijstelling was voor het bedrijf.” Zoiets ontslaat de gemeente volgens haar niet van de plicht op te treden bij overtredingen.
Volgens de vertegenwoordiger van de gemeente wil Coevorden het bestemmingsplan voor het eind van dit jaar wijzigen, om recht te doen aan de huidige functie van ‘t Hunebed.
‘Sleners hebben in Zwols voor het eerst gezoend’
Rolink had wel een idee waarom er in oudere vergunningaanvragen niet expliciet over een groepsaccommodatie is gesproken. „Café-hotel Zwols was van grote historische waarde voor Sleen. Het was ook een kroeg, een slijterij, een snackbar en een zalencentrum. Sleners hebben er elkaar ontmoet en er voor het eerst gezoend. De gemeente Coevorden was in 2005 al lang blij dat het pand bleef bestaan. De toenmalige eigenaarvan Zwols, de vorige eigenaar van de groepsaccommodatie en de wethouder zaten in een positieve flow. Voor iedereen was het duidelijk dat het een groepsaccommodatie werd. Juist daarom is die omschrijving wellicht niet altijd op de juiste manier in de papieren terecht gekomen.”
Weinig interesse voor bemiddeling
Voor mediation was aan de kant van de drie klagende families weinig belangstelling. De kwestie sleept zich volgens hun advocaat al zo lang voort dat hij graag een uitspraak wil van de rechter. Die volgt wellicht over zes weken, waarbij gelijktijdig toch ook een poging tot bemiddeling wordt ondernomen.