Menno uit Nieuw-Buinen loopt dagelijks voor zoon Sten. ‘Zijn dood is zo oneerlijk. Ik wil met inzameling anderen hetzelfde verdriet besparen’

Hij stond klaar om de wereld te veroveren. Al op zijn zestiende debuteerde Sten Klok in het eerste elftal van vv Nieuw-Buinen. Ondertussen droomde hij van Amerika en maakte hij zich op voor een studie aan de Hanzehogeschool.

Sten kon de sterren van de hemel voetballen, maar moest soms ook voortijdig het veld verlaten vanwege helse rugpijn. Hij had in mei 2020 nog maar één havo-examen (Engels) te gaan toen hij werd getroffen door hoge koorts. „Koste wat kost wilde hij die dag toch naar school”, zegt zijn vader Menno Klok tijdens de Drentse Wandel4Daagse in Exloo, die hij even meepikt voor zijn dagelijkse wandeltocht.

Zijn moeder Geja bracht hem direct na het examen naar de huisarts, die Sten onmiddellijk doorverwees naar het ziekenhuis voor een scan. „Het was niet duidelijk of het om een tumor of een cyste ging. Maar omdat hij vervolgens goed reageerde op antibiotica, ging men ervan uit dat het een cyste was.”

Een nieuwe scan drie maanden later duidde toch op een tumor, met uitzaaiingen. Een enorme schok voor Sten, zijn familie en zijn vrienden. Een lange periode van ziekenhuisbezoeken en chemo’s volgde. Zonder aarzelen schoren zijn vrienden hun hoofden ook kaal. Aan klagen deed Sten niet. „Ook op de zwaarste momenten bleef hij zichzelf. Sterk, dapper en altijd omzien naar anderen.”

De behandeling sloeg goed aan. Mei 2021 werd hij schoon verklaard.

Maar exact een jaar later bleken er toch nieuwe uitzaaiingen te zijn. „Dat was niet te bevatten. Nog maar enkele weken daarvoor was op een scan niets te zien. En daarna een explosie.”

Maart 2023 verslechterde zijn gezondheid zienderogen. Sten nodigde zijn vrienden thuis uit om hen persoonlijk te vertellen dat hij uitbehandeld was. Ook in de laatste weken weken zij niet van zijn zijde. Net als zijn broertje en zijn zusje, aan wie hij meteen dacht toen hij het slechte nieuws kreeg. ‘Hoe moet dat dan met Mads en Lynn’, was destijds zijn eerste vraag aan zijn ouders.

Sten wordt iedere dag gemist. „Je probeert de draad weer op te pakken, maar het blijft oneerlijk dat een zeldzame aandoening je kind zo vroeg uit het leven haalt”, zegt Menno op zijn site mennoloopt.nl. Het Ewing-sarcoom is de naam van deze kanker, met jaarlijks 30 tot 35 patiënten in Nederland. Het komt voor in alle leeftijden, maar vooral in de leeftijd van 5 tot 30 jaar. Met een piekleeftijd tussen de 10 en 20 jaar, meldt de stichting EV@ (Ewing-sarcoom Verdient Aandacht).

Om die aandacht te trekken wandelt Menno sinds 4 januari 2025 iedere dag minstens 10 kilometer. Hij laat zich sponsoren, waardoor Menno inmiddels 40.000 euro heeft opgehaald. „Mijn streefbedrag is twee ton. Dat geld gaat naar onderzoek, in de hoop dat anderen niet hetzelfde verdriet hoeven mee te maken als wij. Er is helaas maar weinig geld voor het Ewing-sarcoom. Het KWF is rijk, maar investeert nauwelijks in onderzoek naar zeer zeldzame kankersoorten.”

Menno is financial controller bij bouwbedrijf Paas in zijn woonplaats. Ook is hij bestuurslid bij vv Nieuw-Buinen en de stichting EV@. Voor zijn dagelijkse tocht is hij zo twee tot drie uur onderweg. Waar haalt hij de tijd vandaan? „Met goed plannen lukt dat. Als ik ‘s avonds een vergadering heb, sta ik vroeg op zodat ik voor 8 uur mijn 10 kilometer heb gedaan. Op andere dagen loop ik vooral na het avondeten.”

Zijn dagelijkse wandelingen voeren Menno ook langs plekken waar hij een herinnering heeft aan Sten. „Zo’n plek zet ik op de foto en schrijf er vervolgens over. Op die manier is Sten erbij. Het is niet dat ik tijdens het wandelen alleen maar met Sten bezig ben. Het zit meer in zulke locaties en toevallige ontmoetingen met mensen die Sten hebben gekend. Zo liep ik vanochtend onze voormalige huisarts tegen het lijf, die Sten ook vaak als baby heeft gezien. Ze is al lang met pensioen. Ze zei diep respect voor mijn initiatief te hebben en volgt me op de socials. Kijk, zo loopt Sten toch altijd een beetje mee.”