Geen hittestress in Grolloo: ‘We zijn hier om muziek te tanken. En af en toe een biertje’ 

Het weer is vanaf het moment dat countryzangeres Amanda Shires de tweede festivaldag in Grolloo aftrapt al buitengewoon drukkend. Shires treedt op het kleine podium op, waarvoor een zee aan zitbankjes staat uitgestald. Dat alles gelukkig onder een enorme tent die verkoeling brengt. Elke plek is al gevuld voordat de eerste noot gespeeld is. Wie niet kan zitten, zoekt een staanplaats tussen de bankjes. Buiten de schaduw waagt niemand zich.

Sommigen wijken uit naar de grote tent ernaast. Daar is Shires ook te zien, maar dan op een enorm beeldscherm. Renate van Wel (56) en Raymond Bassant (55) uit Amersfoort zitten daar met de rug tegen het metalen dranghek voor het podium. Oog voor Shires hebben ze niet. En ze zitten er ook niet voor de verkoeling.

„Het is hier binnen veel warmer dan buiten”, zegt Raymond. Bij beiden zijn pareltjes zweet zichtbaar op het voorhoofd. Waarom dan toch in deze oven blijven? „Omdat Imelda May hier straks de bühne opgaat”, vertelt Renate. Daar legt ze graag 140 kilometer voor af. En Raymond? „Zij is fan, ik ga gewoon mee”, zegt hij schouderophalend.

Hij wijst op zijn T-shirt met daarop zijn favoriet: Robert Jon & The Wreck. Die komen later vandaag en daar moet hij bij zijn. Voor de rest zien ze het wel. Renate: „We zijn hier om muziek te tanken. En af en toe een biertje, natuurlijk.”

„Wil je een foto? Man, dat zal de duizendste keer zijn dat ons dat gevraagd wordt”, zegt Matthieu lachend. Samen met zijn maten Laurent, Jos en Hans uit de omgeving van het Brabantse Bergeijk bezoekt hij al 25 jaar alles wat festival mag heten in Nederland: Bospop, Graspop, Pinkpop, Dauwpop en ga zo maar door. Steevast halen deze festivalveteranen altijd een geintje uit: ze gaan allen gekleed in dezelfde outfit.

De vorige keer waren het Hawaïshirts, nu een geblokte blouse en een hoedje. Hans valt alleen wat uit de toon, want hij loopt er gewoon ‘normaal’ bij. „Ja, die lul is dit jaar incognito”, roept Matthieu gekscherend. De heren zijn allemaal in de 70. “Ruim”, voegt Laurent daaraan toe. Dit jaar viel de keuze op het bluesfestival in Grolloo, een primeur voor de groep. „De lol zit hem ook in het ontdekken van nieuwe dingen”, aldus Matthieu.

Ingrid Holland uit Uden (64) kuiert dan net voorbij met een kop koffie en een stroopwafel weer richting de podia. Voor haar is het de tweede keer dat ze naar Grolloo komt. „De muziek is top, de sfeer ongedwongen en qua karakter niet zo massaal”, somt ze de redenen op om Drenthe weer aan te doen. Ze verblijft op een van de campings en daar was het de avond ervoor wel even spannend.

„Rond kwart voor twaalf werd het laatste optreden opeens afgebroken vanwege noodweer dat op komst was. Toen ik bij mijn caravan kwam, ging het goed los. Het was zo warm, maar ik durfde de ramen niet open te doen vanwege de wind.” De buren hadden een partytent, maar daar kreeg de storm grip op en toen was-ie foetsie. „Er zijn heel wat tentjes kapot gegaan”, vertelt ze.

Vandaag is ze er gewoon weer bij. Waar heeft ze het meest van genoten? „Het optreden van Van Morrison op de vrijdagavond. Dat was echt een cadeautje.”

Wie over het festivalterrein loopt, kan het niet ontgaan dat de gemiddelde leeftijd in de categorie, laten we zeggen, ‘vintage’ valt. Maar jongeren zijn er wel degelijk. Neem Stefan (35) en Thalita Wicht (32) uit Rotterdam, die vanuit de hoek van de kleine tent staan mee te genieten van Tim Knol. „We komen eigenlijk voor Brad Paisley”, legt Stefan uit. „We hebben heel wat Cars-films van Pixar gezien en Brad Paisley levert regelmatig muziek voor die films. Zo zijn we liefhebbers geworden van zowel de artiest als het genre.”

Ze zijn wel wat vroeg dan, want Paisley treedt pas om half elf op. „We willen natuurlijk ook de sfeer komen proeven en de rest van het programma mag er ook zijn”, aldus Stefan. „Het zijn bepaald geen koekenbakkers die optreden.” Hem valt op dat het publiek wat ouder is. „Maar het is eens wat anders. Het gaat er hier heel gemoedelijk aan toe.”

Muziekliefhebbers uit heel Nederland weten het festival goed te vinden, maar lopen er ook nog Drenten rond? Jazeker, op het terras van café Gerrie, net buiten het festivalterrein. Daar staan broers Jan (52) en Johan (54) Kemkers samen met Henk Bavink (46) uit Een te wachten op de rest van hun vriendengroep. 

„We zijn met ongeveer tien man, de rest komt zo en dan gaan we naar binnen”, aldus Jan. Henk: „We drinken hier eerst drie, vier bier en binnen straks nog eens.” Een van de vrienden is een fan van George Thorogood & The Destroyers. Dat optreden mag niet gemist worden. Maar eerst gaan de glazen nog eens proostend de lucht in.

Soms is een festivalbezoek een familieaangelegenheid, zoals bij de familie Bakker uit Dalen. Roy Bakker (54) bezoekt het festival samen met zijn partner Marie-José Meuge (51), dochter Daniek (22) en zoon Thijs (26).

Een muzikale familie, zo blijkt al snel. Roy speelt gitaar en dochter Daniek ook. Hoe ze in Grolloo terecht zijn gekomen? Eigenlijk hadden ze nog overwogen om naar een concert van Emmylou Harris in Groningen te gaan. „Maar dat was best prijzig. Toen dachten we: waarom niet naar Grolloo?”

Samen concerten bezoeken doen ze vaker. Van Morrison, Neil Young, Eagles en Bruce Springsteen: ze hebben er al heel wat gezien. Dat hun muzieksmaak overeenkomt, vindt Daniek niet zo vreemd. „Ik ben ermee opgegroeid. Veel muziek van nu zegt me eigenlijk niet zoveel.” Dat blijkt ook uit haar eigen muzikale voorkeuren. „Daniek kan bijna alle nummers van Creedence Clearwater Revival naspelen”, zegt vader Roy niet zonder trots.

Is zoon Thijs net zo’n liefhebber als de rest van de familie? Hij haalt lachend zijn schouders op. „Ach, zij hebben mijn kaartje betaald. Dan ga ik natuurlijk mee.”