Onduidelijkheid over datum jubileumeditie International Blues Festival Grolloo. Concertorganisator houdt slag om de arm

„We houden op dit moment alle opties open”, aldus Junior van der Stel van MOJO. Het is voor het eerst sinds de start van het festival in 2016 dat de data voor de volgende editie niet bekend worden gemaakt tijdens de nog lopende editie.

Van der Stel beseft dat de consequentie daarvan is dat er twijfel ontstaat over het doorgaan van die tiende editie. Hij haast zich te zeggen dat het publiek zaterdagavond, op de slotdag van het festival, via de schermen wel de uitnodigende boodschap ‘Tot volgend jaar’ te zien krijgt. „We richten ons nu eerst volledig op deze editie.”

Dat alle opties open worden gehouden, betekent volgens Van der Stel overigens ook dat het zo kan zijn dat het festival volgend jaar in een ander weekeinde van juni zal plaatsvinden, bijvoorbeeld omdat er dan meer (top)artiesten op tournee zijn.

Er werd al eens geschoven met de data waarbij het uitgangspunt altijd is geweest dat het festival rond de geboortedag van de Drentse blueslegende Harry ‘Cuby’ Muskee (10 juni 1941 – 26 september 2011) wordt georganiseerd.

Van der Stel doet zijn uitspraak zaterdagochtend, na een onrustig einde van de eerste festivaldag. De tropische temperatuur zorgt vrijdag aanvankelijk voor weinig problemen. Met code oranje en het rond middernacht verwachte noodweer wordt dan wel besloten het afsluitende optreden van Kip Moore een kwartier eerder te laten beginnen.

Het festivalterrein zelf is op de zaterdag klaar om nog eens zo’n 10.000 bezoekers te ontvangen voor optredens van onder meer George Thorogood, Imelda May, Brad Paisley en Keb’ Mo’. Vooral het parkeerterrein heeft wat te verduren gekregen en bezoekers wordt vriendelijk gevraagd indien mogelijk met ander vervoer te komen.

Op de vrijdagavond zit de stemming er trouwens prima in. De Texaanse band Midland sluit af met een lied waar je bij countryliefhebbers wel mee aan kan komen. „People say I got a drinkin’ problem, but I got no problem drinkin’ at all”, klinkt het in Drinkin’ Problem, goed voor 420 miljoen streams op Spotify. Mooi ook, die witte cowboyhoed van de besnorde zanger Mark Wystrach.

Voordeel van de noodgedwongen verbreding van het programma – topaanbod van de blues droogt op – is dat de pedal steel te horen is. Zoals het ook fijn is dat de verstokte bluesliefhebbers (vooral mannen) nu meer vrouwelijk gezelschap krijgen. En wie weet waar het verder goed voor is. Immers, een bekende grap is dat als je een countrysong, goedbeschouwd het levenslied, achterstevoren draait je jouw vrouw, hond, baan en pick-uptruck terugkrijgt. Kom daar maar eens om bij de blues.

Het is ongekend dat sinds 2016 in een weiland achter de dorpscafés Gerrie en Hofsteenge wereldsterren optreden in het tot Blues Village omgedoopte dorp. Van Bonnie Raitt, Jeff Beck en Ringo Starr tot John Fogerty, Tedeschi Trucks Band, ZZ Top en Buddy Guy, ze kwamen langs in Grolloo.

Ditmaal is Van Morrison de ongekroonde koning van het festival. Op herhaling, want in 2019 was hij er ook. Vorig jaar opende hij nog in Groningen voor Neil Young, maar ditmaal komt hij beter tot zijn recht in de enorme tent waar meer dan 10.000 mensen in passen. Tachtig is de Noord-Ier ondertussen, maar zijn stem is nog altijd fantastisch, net als zijn timing. In 67 minuten toont hij zijn klasse.

Een pleaser is hij nooit geweest en ook nu richt hij zich volledig op waarvoor hij is gekomen. Daarbij is zijn setlist eigenzinnig. Wat wil je, zijn oeuvre is imposant en daarbij komt dat hij de laatste jaren ongekend productief en op dreef is. Zijn laatste plaat, Somebody Tried To Sell Me A Bridge, is een paar maanden oud en dik in orde. In Real Real Gone gunt hij zangeres Dana Masters een glansrol en hij gaat er met zijn uitstekende band, tot veel genoegen van het publiek, uit met de (Them-)oudjes Baby, Please Don’t Go en, jawel, Gloria.

Mooi contrast ook, die veteraan en die Toby Lee, een Engelse knaap van 21. Door Joe Bonamassa al een toekomstige superster van de blues genoemd en dan heb je wel wat in de mars. Het is veelzeggend dat zijn door de presentator als „echte blues” aangekondigde optreden met gejuich wordt ontvangen na de show van Midland. Alleen Neil Diamonds Sweet Caroline, dat de dj tussendoor draait, wordt met nog meer enthousiasme begroet en in uitgelaten festivalsfeer uit volle borst meegezongen.